Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Αυλαία σήκωσε η νέα υπηρεσία του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. «Το Θέατρο Τέχνης -και- στο σπίτι», που με χαμηλό αντίτιμο δίνει τη δυνατότητα της on demand παρακολούθησης των παραστάσεων που διακόπηκαν λόγω της αναστολής λειτουργίας των θεατρικών σκηνών της χώρας.

Παράλληλα το Θέατρο Τέχνης ετοιμάζει “βιβλιοθήκη” με αρχειακό υλικό από παραστάσεις περασμένων ετών που θα διατίθενται δωρεάν.

Η παράσταση που εγκαινιάζει τη νέα υπηρεσία, είναι ο “Εντμοντ” του Ντέηβιντ Μάμετ. Πρόκειται για την κινηματογράφηση της τελευταίας παράστασης που δόθηκε με κοινό στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης. Από αύριο θα είναι διαθέσιμη και η παράσταση για παιδιά 5 έως 12 ετών “Χωρίς οικογένεια” του Έκτορος Μαλό που παιζόταν στη σκηνή της Φρυνίχου μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα. Την κινηματογράφηση και την επεξεργασία των παραστάσεων ανέλαβε ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Διαμαντής Καραναστάσης.

Μπείτε στην επίσημη ιστοσελίδα του Θεάτρου Τέχνης www.theatro-technis.gr ή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Θεάτρου Τέχνης και ακολουθήστε τις οδηγίες για να επιλέξετε την παράσταση που επιθυμείτε να παρακολουθήσετε μέσω streaming. Το κόστος παρακολούθησης είναι 3.50 ευρώ, με δυνατότητα streaming για 24 ώρες. Τα έσοδα από την νέα υπηρεσία θα διατίθενται στους καλλιτέχνες, στους συντελεστές και σε όλους τους άλλους εργαζόμενους του Θεάτρου Τέχνης.

theatrotexnis texnesplus1

Στις επόμενες ημέρες θα ανακοινώνονται οι ημερομηνίες διαθεσιμότητας των παραστάσεων, καθώς επίσης και οι νέες διαδικτυακές δράσεις του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν.

Για πληροφορίες μπορείτε να καλείτε καθημερινά 10.00-13.00 στα τηλέφωνα: 210 3222760-6982012514 ή να στείλετε μέηλ στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σημείωμα της Καλλιτεχνικής Διευθύντριας του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν

Το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, όπως ακριβώς ανακοίνωσε πριν ακόμα επιβληθεί η αναστολή λειτουργίας των θεάτρων εξαιτίας της πανδημίας, ξεκινάει από σήμερα Πέμπτη 19 Μαρτίου, τη νέα on-demand υπηρεσία

“Το Θέατρο Τέχνης -και- στο σπίτι”. Πρόκειται ουσιαστικά για την έναρξη μιας εναλλακτικής λειτουργίας του Θεάτρου Τέχνης μέσω διαδικτύου. Μιας λειτουργίας που δεν έχει φυσικά νόημα να συγκρίνει κανείς με την ζωντανή θεατρική εμπειρία. Μιας λειτουργίας που όμως αποκτά ιδιαίτερο νόημα κάτω από τις πρωτόγνωρες συνθήκες, τη νέα ζωή “στο σπίτι” που καλούμαστε να ακολουθήσουμε για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ευχόμαστε το διάστημα αυτό να είναι σύντομο και να περάσει όσο πιο ανώδυνα γίνεται για όλους. Παρ΄ όλα αυτά, είναι γεγονός ότι βιώνουμε μια «άλλη» πραγματικότητα στην οποία καλούμαστε να προσαρμοστούμε.

Προτού ακόμα κλείσουν τα θέατρα, προτού η χώρα ολόκληρη λάβει την επίσημη οδηγία να ” μείνει σπίτι”, το Θέατρο Τέχνης αναζητούσε έναν τρόπο να σταθεί δίπλα στις ευάλωτες από τον ιό ομάδες: τα παιδιά, τους ηλικιωμένους, τους συμπολίτες μας με βεβαρημένο ιστορικό υγείας αλλά και τους νοσούντες από τον Covid-19.

Μέσα από αυτή τη λογική ανακοινώσαμε την προηγούμενη εβδομάδα ότι προχωράμε στην κινηματογράφηση των τρεχουσών παραστάσεων μας, ειδικά για τις συγκεκριμένες ομάδες που δε θα μπορούσαν να έρχονται πλέον στο θέατρο.

Η πραγματικότητα μας πρόλαβε, επιβάλλοντας την αναστολή λειτουργίας των δύο σκηνών μας. Και έτσι από “Το Θέατρο Τέχνης -και- στο σπίτι” για συγκεκριμένες ομάδες, περνάμε ουσιαστικά στο άνευ «και»: το Θέατρο Τέχνης στο σπίτι για όλους!

Κάποιες παραστάσεις πρόλαβαν να κινηματογραφηθούν παρουσία κοινού, κάποιες κεκλεισμένων των θυρών. Το σημαντικό στη νέα μας υπηρεσία, είναι ότι οι παραστάσεις που θα παρακολουθήσετε μέσω διαδικτύου δεν αποτελούν αρχειακό υλικό. Κινηματογραφήθηκαν ειδικά για το συγκεκριμένο σκοπό και για το συγκεριμένο μέσο.

Και φυσικά, πρόκειται για παραστάσεις, που υπό την προ-Covid- 19 κατάσταση, θα συνέχισαν να παίζονται στις δύο σκηνές μας.

Κάναμε και συνεχίζουμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες. Χρέος μας είναι να κρατήσουμε ζωντανό το ρόλο του θεάτρου. Το θέατρο μπορεί να μας παρηγορήσει, να μας συγκινήσει, να μας ψυχαγωγήσει, να μας εμπνεύσει, να μας κάνει να νιώθουμε λιγότεροι μόνοι. Ακόμα και μέσα από μια οθόνη. Έγνοια μας είναι να κρατήσουμε τη σχέση του Θεάτρου Τέχνης με το κοινό του ζωντανή. Να κρατήσουμε το ίδιο το ιστορικό Θέατρο Τέχνης ζωντανό. Και μην ξεχνάμε ότι το Θέατρο Τέχνης είναι πάνω απ΄ όλα οι άνθρωποι του, όλοι οι εργαζόμενοι, καλλιτέχνες και μη.

Για το λόγο αυτό σας ζητάμε να στηρίξετε αυτή μας την προσπάθεια. Το αντίτιμο είναι έτσι κι αλλιώς χαμηλό και αφορά στην επιβίωση ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων που εργάστηκαν και συνεχίζουν να εργάζονται για το Θέατρο Τέχνης.

Όπως ήδη αναφέραμε, αυτή η υπηρεσία σηματοδοτεί την αρχή μιας εναλλακτικής λειτουργίας του Θεάτρου Τέχνης. Παράλληλα με τις σύγχρονες παραστάσεις μας, στο νέο μας κανάλι στο youtube, θα μπορείτε πολύ σύντομα να παρακολουθήσετε παλιότερες και δη ιστορικές παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης. Έρχεται, επίσης, στις αρχές Απριλίου η λειτουργία της νέας μας ιστοσελίδας, που θα παρέχει καινούριες δυνατότητες επικοινωνίας μεταξύ μας. Έρχονται όμως και πολλές νέες ιδέες, νέοι τρόποι δημιουργίας από τους καλλιτέχνες που συνεργάζονται με το Θέατρο Τέχνης.

Μέσα στη δυσκολία που βιώνουμε αυτή τη στιγμή, μέσα στην πρωτόγνωρη “ατυχία” μας, πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν είμαστε μόνοι. Μοιραζόμαστε για πρώτη φορά σε τέτοιο επίπεδο μια συλλογική μοίρα. Και έχουμε την τύχη, σε σχέση με προηγούμενες γενιές που βίωσαν δύσκολες καταστάσεις, να μπορούμε να επικοινωνούμε μέσα από τις οθόνες μας. Μέσα από την εικόνα μας. Τη φωνή μας. Τα λόγια μας. Τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας.

Αυτή η άνευ προηγουμένου κατάσταση που βιώνουμε, θα σημαδέψει σίγουρα τη ζωή μας. Το σημαντικό είναι να παραμείνουμε ζωντανοί, κυριολεκτικά και μεταφορικά, μέχρι τη μέρα που τα θέατρα θα γεμίσουν και πάλι ανθρώπους πάνω και κάτω από τη σκηνή. Να παραμείνουμε δημιουργικοί, αντλώντας δύναμη ο ένας από τον άλλον και όλοι μαζί από την τέχνη. Άλλωστε, όπως έλεγε και ο Κάρολος Κουν: “Μόνος ο καθένας μας είναι ανήμπορος. Μαζί ίσως κάτι μπορέσουμε να κάνουμε…”

Μαριάννα Κάλμπαρη

Το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν σας ενημερώνει ότι όλες οι προγραμματισμένες παραστάσεις της χειμερινής σεζόν συνεχίζουν να παίζονται και στις δύο σκηνές του (Υπόγειο & Φρυνίχου) με επιπλέον προληπτικά μέτρα κατά της εξάπλωσης του κορωνοϊού (Covid-19), καθώς όλοι οι χώροι και των δύο σκηνών του Θεάτρου εξαερίζονται και απολυμαίνονται καθημερινά με ειδικά αντισηπτικά, ενώ η ταξιθεσία επιδιώκει να τηρείται η απόσταση ασφαλείας ενός μέτρου μεταξύ των θεατών κατά τη διάρκεια παρακολούθησης των παραστάσεων.

Παράλληλα το Θέατρο Τέχνης, μπροστά σε αυτή την πρωτόγνωρη για όλους μας κατάσταση, ανακοινώνει το σχεδιασμό δυνατότητας παρακολούθησης των παραστάσεων μέσω διαδικτύου (πρόγραμμα «Το Θέατρο Τέχνης -και- στο σπίτι») για εκείνους που πρέπει να αποφεύγουν την έκθεση σε εξωτερικούς χώρους (νοσούντες, ευπαθείς ομάδες, παιδιά κτλ).

Έτσι από την ερχόμενη εβδομάδα, οι φίλοι του Θεάτρου Τέχνης που αδυνατούν να έρθουν στις σκηνές μας, με ένα χαμηλό αντίτιμο, θα έχουν τη δυνατότητα on demand παρακολούθησης των τρεχουσών παραστάσεων μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του Θεάτρου Τέχνης www.theatro-technis.gr . Η νέα αυτή δυνατότητα αφορά σε παραστάσεις της σεζόν που παίζονται αυτή τη στιγμή στις δύο σκηνές του και απευθύνονται τόσο στο ενήλικο, όσο και στο εφηβικό και παιδικό κοινό.

Το Θέατρο Τέχνης ζητάει από τους θεατές να το στηρίξουν σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία είτε απολαμβάνοντας στις δύο σκηνές του την αυθεντική θεατρική εμπειρία, είτε φέρνοντας μέσω διαδικτύου το θέατρο στο σπίτι τους. Στηρίξτε τους καλλιτέχνες και τους εργαζόμενους του ιστορικού θεάτρου με όποιον τρόπο μπορείτε και από όποια γωνιά της Αθήνας, της Ελλάδας, του κόσμου κι αν βρίσκεστε. Ψυχραιμία, υπομονή, αισιοδοξία και τέχνη θα μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε γρήγορα τη δύσκολη κατάσταση που αντιμετωπίζουμε διεθνώς.

Μείνετε συντονισμένοι για περισσότερες πληροφορίες εντός των ημερών σχετικά με την άμεση έναρξη της νέας υπηρεσίας «Το Θέατρο Τέχνης -και- στο σπίτι».

Στις 14 Φεβρουαρίου του 1987 έφυγε από κοντά μας ο σκηνοθέτης, δάσκαλος και ιδρυτής του Θεάτρου Τέχνης, Κάρολος Κουν.

Το Θέατρο Τέχνης τιμώντας τα 33 χρόνια από το θάνατο του προσφέρει 33 προσκλήσεις για κάθε παράσταση που πραγματοποιείται στην ιστορική σκηνή του Υπογείου (Πεσμαζόγλου 5) από σήμερα 14 Φεβρουαρίου 2020 και για μια ολόκληρη εβδομάδα (δηλαδή έως και την Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2020). Οι προσκλήσεις διατίθενται μια ώρα πριν την έναρξη κάθε παράστασης με φυσική σειρά προτεραιότητας στο ταμείο του θεάτρου.

 

Αναλυτικά πρόκειται για τις παραστάσεις

  • Παρασκευή 14/2 ώρα έναρξης 21.15 – Έντμοντ, σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη | 33 προσκλήσεις, ώρα διάθεσης 20.15
  • Σάββατο 15/2 ώρα έναρξης 17.00 – Να βγω λιγάκι στον αέρα, σε σκηνοθεσία Ηλία Κουνέλα | 33 προσκλήσεις, ώρα διάθεσης 16.00
  • Σάββατο 15/2 ώρα έναρξης 21.15 – Έντμοντ, σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη | 33 προσκλήσεις, ώρα διάθεσης 20.15
  • Κυριακή 16/2 ώρα έναρξης 17.30 – Μια μέρα χωρίς, σε σκηνοθεσία Εύας Οικονόμου Βαμβακά | 33 προσκλήσεις, ώρα διάθεσης 16.30
  • Κυριακή 16/2 ώρα έναρξης 20.00 – Έντμοντ, σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη | 33 προσκλήσεις, ώρα διάθεσης 19.00
  • Δευτέρα 17/2 ώρα έναρξης 21.00 – Ανθρωποφύλακες, σε σκηνοθεσία Μάνου Βαβαδάκη | 33 προσκλήσεις, ώρα διάθεσης 20.00
  • Τρίτη 18/2 ώρα έναρξης 21.00 – Ανθρωποφύλακες, σε σκηνοθεσία Μάνου Βαβαδάκη | 33 προσκλήσεις, ώρα διάθεσης 20.00
  • Τετάρτη 19/2 ώρα έναρξης 20.00 – Έντμοντ, σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη | 33 προσκλήσεις, ώρα διάθεσης 19.00
  • Πέμπτη 20/2 ώρα έναρξης 21.15 – Έντμοντ, σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη | 33 προσκλήσεις, ώρα διάθεσης 20.15
  • Παρασκευή 21/2 ώρα έναρξης 21.15 – Έντμοντ, σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη | 33 προσκλήσεις, ώρα διάθεσης 20.15

Ποιος ήταν

Ο Κάρολος Κουν γεννήθηκε στη Προύσα της Μικράς Ασίας στις 13 Σεπτεμβρίου 1908. Όταν ήταν 6 μηνών οι γονείς του μετακόμισαν στην Πόλη, στην οποία παρέμεινε ως τα 20 του χρόνια.

«Αν και γεννήθηκα στην Προύσα, την Προύσα δεν τη γνώρισα. Από μικρός βρέθηκα στην Πόλη και κει μεγάλωσα. Από κει αρχίζουν οι αναμνήσεις, εκεί δημιουργήθηκαν οι πρώτοι ερεθισμοί, τα πρώτα συναισθήματα, η πρώτη επαφή με την έξω από μένα πραγματικότητα. Μεγάλωσα σα Ρωμιός, μέσα σε ένα ρωμέικο αστικό σπίτι.»

Κανένας από τους προγονούς του δεν είχε σχέση με την τέχνη, οι περισσότεροι είχαν ασχοληθεί με το εμπόριο και τις επιχειρήσεις. Το 1920 ξεκινάει σπουδές στη Ροβέρτειο Σχολή.

«Εσωτερικός στη Ροβέρτειο, ένα αμερικάνικο κολλέγιο που ιδρύθηκε από ιεραποστόλους, με αμερικάνικα τραγούδια και ψαλμούς, με γήπεδα μπάσκετ και αθλητικά αγωνίσματα…Όταν απεφοίτησα το 1928, μακριά από τους συμμαθητές μου και τους συγγενείς που σχεδόν όλοι είχαν έρθει στην Ελλάδα, τίποτα δε με συνέδεε πια με την Πόλη. Έφυγα στον ίδιο χρόνο με στόχο σπουδές στο Παρίσι.»

Για ένα χρόνο σπουδάζει Αισθητική στη Σορβόνη. Το 1929 εγκαθίσταται στην Αθήνα, όπου και εργάζεται ως καθηγητής της Αγγλικής Φιλολογίας και Γλώσσας στο Κολλέγιο Αθηνών από το 1930 ως το 1939. Με μαθητές του Κολλεγίου, παρουσιάζει τις πρώτες του σκηνοθεσίες σε έργα όπως «Όρνιθες», «Τρικυμία», «Πλούτος». Το 1934 ιδρύει μαζί με τους Γιάννη Τσαρούχη και Διονύσιο Δεβάρη την ημι-επαγγελματική «Λαϊκή Σκηνή» . Βασική επιδίωξη της «Λαϊκής Σκηνής» ήταν η αναβίωση του ελληνικού λαϊκού εξπρεσσιονισμού. Οι ασθητικές αρχές της ήταν οι εξής:

«Πιστεύουμε ότι κάθε λαός μπορεί να δημιουργήσει και να αποδώσει μόνο όταν νιώθει τον εαυτό του ριζωμένο στη παράδοση. Θα δώσουμε κάτι που μπορεί να φανεί φτωχό στο εξωτερικό του, γιατί αποβλέψαμε στον μέσα πλούτο των έργων και με τι τρόπο ο πλούτος θα μπορούσε να εκφραστεί πιο καλά, με μέσα απλά και να αγγίξει την ψυχή μας, που την έχουν παραστρατήσει κακές ξένες απομιμήσεις. Το θέατρο είναι μια τέχνη, με αυτοτέλεια, που κρίνεται σύμφωνα με τους νόμους της τέχνης κι όχι κατά πόσο μιμείται τη ζωή πετυχημένα ή όχι.»

Τα έργα που ανέβηκαν από τη Λαϊκή Σκηνή, σε διάφορες σκηνές, ήταν τα εξής: «Ερωφίλη», «Άλκηστις», «Κατά φαντασίαν ασθενής», «Πλούτος», «Παντρολογήματα». Η «Λαϊκή Σκηνή» λειτούργησε ως τα μέσα του 1936, οπότε και διαλύθηκε για οικονομικούς λόγους. Μετά τη διάλυση της «Λαϊκής Σκηνής» και την αποχώρηση από το Κολλέγιο Αθηνών, ο Κάρολος Κουν συνεργάστηκε πρώτα με το θίασο Κατερίνας (1939) σκηνοθετώντας την «Έντα Γκάμπλερ», με τον θίασο Κοτοπούλη (1939-1941), με τον οποίο ανέβασε 20 έργα, από τα οποία η Κοτοπούλη έπαιξε σε επτά, στην «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή, στο «Μια γυναίκα χωρίς σημασία» του Όσκαρ Ουάιλντ κ.λ.π. Έπειτα, στην περίοδο 1941-1942, ξαναγύρισε στο θίασο Κατερίνας και σκηνοθέτησε άλλα επτά έργα, με τελευταίο την «Νόρα» του Ίψεν.

-Από πού ερχόμαστε;

-Ποια είναι η θέση μας μέσα στο σύμπαν;

-Επηρεάζει η ύπαρξή μας την ισορροπία του σύμπαντος;

«Το χρονικό του Χρόνου», το εκδοτικό φαινόμενο του Stephen Hawking, αποτελείται από  δώδεκα κεφάλαια. Ο συγγραφέας, με επιστημονική διαύγεια αλλά και απαράμιλλο χιούμορ, παραθέτει τις βασικές επιστημονικές ανακαλύψεις του ίδιου και των προκατόχων του πάνω στο χωρόχρονο, τη διαστολή του Σύμπαντος, την αρχή της απροσδιοριστίας, τις αγαπημένες του Μαύρες Τρύπες και το επονομαζόμενο Βέλος του Χρόνου, αναζητώντας μια ενοποιημένη θεωρία των πάντων, που θα οδηγήσει σε μια νέα κοσμογονική ερμηνεία.

Η απόδειξη, μόλις στον 20ο αιώνα, ότι το Σύμπαν δεν είναι στατικό και αμετάβλητο αλλά δυναμικό και διαστελλόμενο, δημιουργεί έναν νέο τόπο σκέψης και φιλοσοφικής θεώρησης σχετικά με την ανθρώπινη κατάσταση και τη θέση της μέσα στο σύμπαν. Πρόκειται για έναν νέου τύπου «κοσμογονικό Διαφωτισμό», κατά τον οποίον ο άνθρωπος μπορεί, αποδεδειγμένα πια, να νιώθει μέρος ενός πολύ μεγαλύτερου χώρου και να κατανοήσει πως ο χρόνος, η ενέργεια και η ύλη του σύμπαντος στο οποίο ανήκει εξηγούν πολλές από τις λειτουργίες του, πέρα από τις μέχρι τώρα φιλοσοφικές, θρησκευτικές και ψυχολογικές ερμηνείες.

«Το χρονικό του Χρόνου» μεταφέρεται για πρώτη φορά στο θέατρο σε μια παράσταση που επιχειρεί να φέρει την επιστημονική σκέψη σε διάλογο με την καλλιτεχνική δημιουργία. Η αποκαλυπτική ευφυία του Hawking θα συναντηθεί επί σκηνής με την έμπνευση και το πάθος λογοτεχνικών και θεατρικών ηρώων οι οποίοι, ίσως και εν αγνοία τους, πλησίασαν τις ίδιες θεματικές που συνοψίζονται στην αμετάβλητη αγωνία για τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης.

 

 meletis

Ταυτότητα παράστασης

Σύλληψη- Σκηνοθεσία – Σκηνικός Χώρος: Νατάσα Τριανταφύλλη

Κείμενο Παράστασης: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου, Λευτέρης Σαράφης, Δημήτρης Πασσάς, Δήμητρα Μητροπούλου, Μελέτης Ηλίας, Νατάσα Τριανταφύλλη

Μουσική: Μonika

Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Επιστημονικός Συνεργάτης: Λευτέρης Σαράφης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Δήμητρα Μητροπούλου

Videos- teasers: Κωνσταντίνος Χαϊδαλής

Φωτογραφίες: Λάμπρος Ρουμελιωτάκης

Πρωταγωνιστούν:

Μελέτης Ηλίας

Δημήτρης Πασσάς

+Guests

Τα ονόματα των guests θα ανακοινωθούν προσεχώς.

Το κείμενο της παράστασης είναι βασισμένο στο βιβλίο του Stephen Hawking «Το χρονικό του Χρόνου», σε μετάφραση Κωνσταντίνου Χάρακα, εκδόσεις Κάτοπτρο 1998.

 

Πρεμιέρα: 24 Φεβρουαρίου 2020

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00

στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν – Φρυνίχου 14, Πλάκα

http://www.theatro-technis.gr

Πληροφορίες:

210 3222464 - 210 3236732.

Εισιτήρια:

Κανονικό : 16 ε

Φοιτητικό-Μειωμένο: 12ε

Ανεργίας -ΑΜΕΑ : 8ε

 

Διαβάστε επίσης: 

«Δαναΐδες:Τρυπώσαμε Στις Πρόβες Και Μάθαμε Τα Πάντα Για Την Παράσταση (Φώτο) 

Από τη Γιώτα Δημητριάδη
Φωτογραφίες:Μάριος Θεολόγης
 
Θα μπορούσε να αγορεύει στα δικαστικά έδρανα ακολουθώντας την οικογενειακή παράδοση. Η Εύα Οικονόμου-Βαμβακά πέρασε στη Νομική Σχολή, πήρε το πτυχίο της αλλά ακολούθησε το δρόμο που πάντα αγαπούσε, αυτόν της υποκριτικής. Παράλληλα με τις σπουδές της στη Νομική έδωσε εξετάσεις στο Θέατρο Τέχνης και όταν τελείωσε και τις δύο σχολές και έπρεπε να αποφασίσει τι θα κάνει η σκέψη, η οποία όπως μας είπε της έδωσε την λύση ήταν η εξής: : «"Ξυπνάς και…..; Πώς θέλεις να είναι η μέρα σου;" Κι επειδή η μέρα μου ήθελα να έχει πρόβα, νομίζω ότι πήρα σε κάθε περίπτωση τη σωστή απόφαση».
 
Σήμερα επιχειρεί τη δεύτερη σκηνοθεσία της στο Θέατρο Τέχνης, σε μια παράσταση για εφήβους και όχι μόνο, μάλιστα η ίδια υπογράφει και το κείμενο του "Μια μέρα χωρίς" και όπως εξομολογείται στο texnes-plus, η σκηνοθεσία ήταν μάλλον κάτι καρμικό για εκείνη. «Όταν ήμουν μικρή και με ρωτούσαν τι θέλω να γίνω ντρεπόμουν να πω "ηθοποιός" κι έλεγα πάντα "σκηνοθέτης", χωρίς να ξέρω τί ακριβώς είναι..», μας λέει χαρακτηριστικά στην κουβέντα που ακολουθεί. 
 
Η Εύα έχει δουλέψει με σπουδαίους σκηνοθέτες, τελευταία την είδαμε στην υπέροχη παράσταση του Δημήτρη Μαυρίκιου «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε». με τον οποίο έχει συνεργαστεί και στο παρελθόν.
 
Παράλληλα διδάσκει υποκριτική στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης και γράφει για ο,τι την συγκινέι και την κινητοποιεί ετοιμάζοντας το νέο της θεατρικό έργο. Το οποίο αυτή τη φορά δεν θα είναι ανάθεση, όπως τα δύο προηγούμενα, αλλά κάτι πέρα για πέρα προσωπικό, εξάλλου, όπως και η ίδια μας λέει, : «Το 2019, μου συνέβησαν όλα όσα φοβόμουν πάντα και αυτό ενώ αρχικά με διέλυσε, στο τέλος με έκανε πολύ πιο δυνατή. Και πολύ πιο ουσιαστική απέναντι σε όλα όσα με περιβάλλουν. Τα νέα δεδομένα με έκαναν να δω τη ζωή στις πραγματικές τις διαστάσεις ».
 
 
MAR 3284
 
 
Ουσιαστικά το«Μια μέρα χωρίς» είναι η δεύτερη σκηνοθετική σου δουλειά. Και εδώ όπως και στο «Βάρδα Μπένε -μια ιστορία που μάλλον δε θέλεις να ακούσεις» στο Φεστιβάλ Φιλίππων  υπογράφεις και το κείμενο. Πώς ξεκινάς να δουλεύεις πάνω σ' ένα έργο;
 
Με συζήτηση. Και τα δύο έργα που έχω σκηνοθετήσει ήταν αναθέσεις. Το πρώτο από το διευθυντή του φεστιβάλ Φιλίππων, Θοδωρή Γκόνη και το δεύτερο από τη  καλλιτεχνική διευθύντρια του Θεάτρου Τέχνης Μαριάννα Κάλμπαρη. Στο πρώτο ήμουν εντελώς απροετοίμαστη, υπήρχαν άπειρα «Όχι» στο κεφάλι μου πριν πω το τελικό «Ναι».  Αλλά μετά την αποδοχή  της πρότασης, δεν υπήρχε ούτε μια στιγμή αμφιβολίας ή δισταγμού. Ήταν σαν να είχα μπει σε πύραυλο εκτόξευσης. Και το αγάπησα πάρα πολύ και το θέμα και την όλη διαδικασία. Και μετά ήρθε το δεύτερο- εκεί τα «όχι» είχαν ήδη κρυφτεί και η απάντηση μου  ήταν από την αρχή δεδομένη. Η αφοσίωση, η εγρήγορση και η υπερένταση η ίδια. Η όλη διαδικασία είναι σαν γέννα. Ξεκινάς από το μηδέν και φτιάχνεις ένα νέο σύμπαν.  
 
Η πλάκα είναι ότι δεν είχα σκεφτεί ποτέ πριν ότι θα μπορούσα να το κάνω. Πριν αυτοπροσδιοριζόμουν μόνο ως ηθοποιός. Πάντως νιώθω πάρα πολύ τυχερή που αυτοί οι δύο άνθρωποι με εμπιστεύτηκαν και μου έδωσαν αυτήν την ευκαιρία. Μάλλον είδαν μέσα μου κάτι που δεν έβλεπα εγώ. Με προσανατόλισαν ή μάλλον με επαναπροσδιόρισαν. Και αυτό είναι κάτι που τους το χρωστάω. 
 
Η παράσταση μιλάει για την εξάρτηση από τα smartphones. Από την έρευνα που έκανες πόσο έχει προχωρήσει το κόλλημα των εφήβων με αυτές τις συσκευές;
 
Πάρα πάρα πάρα πολύ. Εδώ και περίπου ένα χρόνο O Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συμπεριέλαβε στην κατηγορία του εθισμού την εξάρτηση από τα διαδικτυακά παιχνίδια και στο ΚΕΘΕΑ λειτουργεί ήδη γραμμή για την  εξάρτηση από  το διαδίκτυο και αντίστοιχό τμήμα το οποίο αφορά κυρίως εφήβους 12-21 χρονών. Παρακολούθησα κάποιες συναντήσεις τους και μίλησα μαζί τους πριν αρχίσω να γράφω την παράσταση και τα δεδομένα υπήρξαν πράγματι σοκαριστικά. Τα περισσότερα παιδιά είχαν tablet από τα 7 τους!!
 
Πρόσφατα διαβάσαμε ότι ένας 17χρονος στην Ταϊλάνδη πέθανε μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή του, έχοντας περάσει όλη τη νύχτα παίζοντας Video games (19 ώρες). Πιστεύεις ότι και στην χώρα μας μπορούμε να ζήσουμε τέτοια ακραία περιστατικά;
 
Ναι! Είναι θέμα χρόνου νομίζω. Όχι ο θάνατός, αλλά η αυτή παραίτηση, το ότι μένω εκεί κολλημένος και δεν ασχολούμαι με τίποτε άλλο. Και τα παιδιά εδώ, αυτά δηλαδή που έχουν διαγνωστεί ότι κάνουν «προβληματική χρήση»  του διαδικτύου  φτάνουν να παίζουν 10-11 ώρες  ημερησίως, και υπάρχουν και μέρες που υπερβαίνουν και τις 15-20. Ένα από τα συμπτώματα της εξάρτησης στο διαδίκτυο άλλωστε είναι η απώλεια της αίσθησης του χρόνου. Τώρα σίγουρα το συγκεκριμένο παιδί δεν πέθανε μόνο επειδή έπαιζε. Σίγουρα θα υπήρχε και κάτι άλλο… 
 MAR 3154 1
 
Ποια ατάκα του έργου ξεχωρίζεις;
 
Χμ δύσκολο αυτό. Ξέρεις τώρα, είμαι συναισθηματικά εμπλεκόμενη.Λοιπόν αν έπρεπε να διαλέξω μία θα ήταν η έναρξη του έργου.
 Το έργο υποτίθεται ξεκινάει ως ένα μεγάλο flash back που έχει ως σημείο τομής ένα κανονικό φιλί και  μετά ο πρωταγωνιστής μας εξηγεί ότι πρέπει να πάρει θέση γιατί :
«… αυτή η περίεργη σιωπή μετά το πρώτο φιλί έχει αδιανόητη σημασία καθώς ολόκληρο το μέλλον της επερχόμενης σχέσης αιωρείται πάνω από αυτήν, σαν υπόσχεση ή σαν απειλή». 
Το πιστεύω πολύ αυτό, το έχω ζήσει…
 
Υπάρχει κάτι που σου είπε ή άκουσες από κάποιον έφηβο για την παράσταση και σου έδωσε δύναμη να συνεχίσεις;
 
Ναι. Κατά τη διάρκεια της συγγραφής, η οποία πέρασε από πολλά κύματα , φέραμε σε δύο διαφορετικές στιγμές, εφήβους για να δουν πρόβα, λέγοντάς τους ότι θέλουμε την ειλικρινή  γνώμη τους για αυτό που βλέπουν. Και ήταν τόσο ενθαρρυντικοί απέναντί στη δουλεία μας, που πραγματικά η στάση τους μας έδωσε φτερά. Μια κοπέλα μάλιστα, πολύ κυνικά έλεγε ότι ήρθε σίγουρη ότι θα βαρεθεί με όλο αυτό το διδακτισμό για την εξάρτηση κτλ και δεν περίμενε με τίποτα να την αφορά τόσο αυτό που θα δει. Και ότι ήταν το πρώτο έργο που σκέφτηκε ότι το έχει γράψει κάποιος σαν αυτή και όχι κάποιος μεγάλος που φαντάζεται «τί-μπορεί- να -απασχολεί- τους- καημένους- τους εφήβους». Και μια άλλη μου έστελνε μετά κάθε δύο μέρες να με ρωτήσει για το φινάλε- γιατί τη στιγμή που είχε έρθει το έργο δεν είχε τελειώσει και αγωνιούσε. 
 
MAR 3108
 
Είναι πιο απαιτητικό το θέατρο για εφήβους;
  Όλα τα είδη θεάτρου είναι απαιτητικά αν  σέβεσαι τη δουλεία σου και θέλεις να την κάνεις με αξιώσεις. Δηλαδή η μικρή μου εμπειρία σαν δημιουργός λέει ότι αν κάποιος δε «ματώσει» για μια παράσταση  αυτό που θα βγει μπορεί να είναι όμορφο αλλά σίγουρά θα κινδυνεύει να γίνει περιττό. Δε γίνεται να κάνεις θέατρο βασιζόμενος στις ευκολίες σου. Πρέπει να μετακινηθείς κι εσύ για να μετακινήσεις.  Είναι λίγο σαν το γεφύρι της Άρτας, τα γερά  θεμέλια πάντα θέλουν μια πολύτιμη θυσία- και δεν είναι τυχαίο που η παραλογή αυτή δεν είναι μόνο ελληνική αλλά παγκόσμια. 
Τώρα, οι επιπλέον  δυσκολίες του εφηβικού  έγκεινται στις δικές του ιδιομορφίες. Ξεκινώντας από την παραδοχή ότι κάνεις μια παράσταση που θα πρέπει αρχικά να πάρει την έγκρισή των γονιών/καθηγητών που είναι μιας συγκεκριμένης ηλικίας αλλά το τελικό σου κοινό, είναι άτομα 12-18 ετών με εντελώς άλλη αισθητική και φιλοσοφία. Και επίσης  ότι οι έφηβοι δεν θα υποκριθούν ποτέ από ψευτο-ευγένεια. Ό,τι νιώσουν θα στο δείξουν. Οπότε κατεβαίνεις σε ωραία αρένα. 
Εμένα προσωπικά όλες αυτές οι δυσκολίες με ιντριγκάρουν πάρα πολύ. 
 
 
Πριν λίγες εβδομάδες τελείωσαν οι παραστάσεις στο «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε»δεν ήταν η πρώτη φορά που δούλεψες μαζί με τον Δημήτρη Μαυρίκιο. Τι κρατάς από εκείνον;
 
Πολλά. Πάρα πολλά. Είναι μεγάλος δάσκαλος και σπάνιος άνθρωπος  και νιώθω τυχερή που βρέθηκε στο δρόμο μου.. Επειδή πέρα από ηθοποιός έχω δουλέψει στο παρελθόν και σαν βοηθός του, κουβαλάω μέσα μου πολύτιμα εργαλεία που μου έδωσε. Η ευφυία του, η αισθητική του, η εμμονή του στις λεπτομέρειες με έχουν σημαδέψει. Νομίζω δε θα έγραφα έτσι αν δεν τον είχα γνωρίσει. Ο τρόπος σκέψης μου σαν συγγραφέας- σκηνοθέτης  έχει διαμορφωθεί και υπό τη δική του σκιά. 
 
Τελείωσες τη νομική. Η υποκριτική ήταν για σένα κάτι που προέκυψε στην πορεία ή ήξερες από την αρχή τον δρόμο που θα ακολουθούσες;
 
Χα!Κοίτα τώρα το παράδοξο. Όταν ήμουν μικρή και με ρωτούσαν τί θέλω να γίνω ντρεπόμουν να πω «ηθοποιός» κι έλεγα πάντα «σκηνοθέτης» χωρίς να ξέρω τί ακριβώς είναι. Μου φαινόταν κάτι παραπλήσιο αλλά με λιγότερη χρυσόσκονη. Κάτι πιο σοβαρό. Μετά, στο Λύκειο, έλεγα θα περάσω νομική Αθήνας μόνο και μόνο για να μπορέσω να κάνω θέατρο στην πρωτεύουσα. Και όταν πια τελείωσα και με τις δύο σχολές και έπρεπε να αποφασίσω τί θα κάνω  τελικά, η σκέψη που με ξεμπέρδεψε ήταν η εξής: «Ξυπνάς και…..; Πώς θέλεις να είναι η μέρα σου;» 
Κι επειδή η μέρα μου ήθελα να έχει πρόβα, νομίζω ότι πήρα σε κάθε περίπτωση τη σωστή απόφαση.
 
Υπάρχει κάποιο έργο ή κάποιος ρόλος που ονειρεύεσαι να παίξεις;
 
Πολλά. Έχω άπειρές ανοιχτές παρτίδες που θα ήθελα να παίξω.  Και  κυρίως πολλούς ανθρώπους που θαυμάζω και που θα ήθελα πολύ να συνεργαστώ μαζί τους. Πολλούς δασκάλους που δεν έχω συναντήσει ακόμα όπως θα ήθελα. Αλλά νομίζω έχω και πολλούς κόσμους μέσα μου που θέλω να εικονοποιήσω οπότε η ερώτηση που με απασχολεί τώρα είναι «θες να παίξεις ή να φτιάξεις;;». Και όπως στις σημαντικότερες περιστάσεις στη ζωή μου, δυσκολεύομαι αφόρητα να διαλέξω.
 
 
Διδάσκεις υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης ποια συμβουλή δίνεις στους μαθητές σου;
 
Χμμμ..Δεν έχω παγιώσει ακόμα τη «βίβλο» των συμβουλών μου, όλα όσα πρέπει να μάθουν από μένα για να τα ανατρέψουν στην αμέσως επόμενη σελίδα.  
 Συνήθως, τους λέω να αγαπήσουν τον εαυτό τους -γιατί η ανασφάλεια είναι αδυσώπητη, να είναι διαρκώς παρόντες και εκεί για τον συμπαίκτη -γιατί το θέατρο είναι μόνο ομαδικό παιχνίδι- και ίσως το πιο σημαντικό, ότι πρέπει να κάνουν δώρο στον εαυτό τους ένα κώδικά αντιμετώπισης ρόλων και καταστάσεων και ότι εγώ και οι άλλοι καθηγητές είμαστε εκεί για να τους βοηθήσουμε να τον διαμορφώσουν. Αλλά ο τελικός στόχος είναι να λειτουργεί  αυτός ο κώδικάς και εν τη απουσία μας. Ή μάλλον κυρίως τότε. Και τους παροτρύνω να ρωτάνε για τα πάντα- μάλλον  γιατί εγώ σαν μαθήτρια ντρεπόμουν πολύ να ρωτήσω μη φανώ χαζή και έχασα πολύτιμο χρόνο. Και να μη ξεχνάνε να παίζουν. Για μένα η υποκριτική είναι κυρίως παιχνίδι. Απλώς ο ηθοποιός είναι ο παίκτης και ο συγγραφέας/σκηνοθέτης αυτός που βάζει τους κανόνες.  
 
Ποια ήταν η καλύτερη συμβουλή που σου έδωσαν εσένα, ως μαθήτρια;
 
Έχω πολλές πολύτιμές συμβουλές στη συλλογή μου και από πολύ σημαντικούς ανθρώπους, δεν έχω παράπονο. Και όλες με έχουν βοηθήσει σε στιγμές. Αυτή που χρησιμοποιώ κατά κόρον τελευταία, ήταν μια που κουβαλάω από ένα σεμινάριο σκηνοθεσίας που είχα κάνει για άγνωστο λόγο και σε ανύποπτό χρόνο. Ήταν από τον Ακύλλα Καραζήση που μας έλεγε: «οι ηθοποιοί είναι κατ’  εξοχήν νοήμονα όντα, που μάλλον θέλουν όπως και εσείς το καλό της παράστασης. Οπότε, το πρωταρχικό σας καθήκον είναι να συνεννοηθείτε μαζί τους. Είναι δική σας δουλεία να μετατρέψετε το χάος που έχετε στο κεφάλι σας σε μετρήσιμες οδηγίες που να μπορούν καλοπροαίρετα να εκτελεστούν». Και το κρατάω όσο μπορώ  και στη διδασκαλία και στη σκηνοθεσία. 
 
 
Ηθοποιός σε μια από τις πιο πετυχημένες παραστάσεις της χρονιάς στο Εθνικό, επανάληψη της  πρώτης σου παράστασης σε ένα τόσο σημαντικό Φεστιβάλ και τώρα δεύτερη σκηνοθεσία στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης. Μάλλον το 2019 ήταν η χρονιά σου ε; Στεναχωριέσαι που σε λίγες μέρες τελειώνει;
 
Όντως το 2019 υπήρξε καθοριστική χρονιά για εμένα. Σε όλα τα επίπεδα. Θα έλεγα ότι πέρασα  τη δική μου «εφηβεία». Μου συνέβησαν πολύ σκληρά και πολύ όμορφα πράγματα.  Κάποτε, σε ανύποπτο χρόνο ένας φίλος μου είχε πει ότι η στιγμή της ενηλικίωσης δεν είναι τα 18, δεν είναι όταν φεύγεις από το σπίτι ούτε όταν βγάλεις τα πρώτα σου λεφτά. Είναι όταν χωρίζεις. Όταν από-σχίζεσαι. Έτσι το 2019, χώρισα και πόνεσα πολύ. Αλλά τελικά απελευθερώθηκα. Μου συνέβησαν όλα όσα φοβόμουν πάντα  και αυτό ενώ αρχικά με διέλυσε, στο τέλος με έκανε πολύ πιο δυνατή. Και πολύ πιο ουσιαστική απέναντι σε όλα όσα με περιβάλλουν. Τα νέα δεδομένα με έκαναν να δω τη ζωή στις πραγματικές τις διαστάσεις. Και να αποδεχτώ πολύ περισσότερο αυτό που είμαι. Και να φτάσω πιο κοντά σε αυτό που θέλω να γίνω. Οπότε  η δημιουργία  σε επαγγελματικό επίπεδο, νομίζω ότι  ήταν ο  δικός μου τρόπος να διαχειριστώ όλα αυτά που μου συνέβαιναν. 
Υπάρχει πολύ ασχήμια αλλά και άπειρη ομορφιά εκεί έξω. Και κάθε στιγμή είναι μοναδική και οφείλεις να τη ζεις ως το κόκκαλο γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα είναι η τελευταία φορά. 
 MAR 3220
 
  
Η παράσταση ανεβαίνει στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης για σχολεία και είναι ανοιχτή για το κοινό κάθε Κυριακή στις 17:30. Κλείστε εγκαίρως τις θέσεις σας εδώ. 
 
 
 
 

Η Μαρία Πρωτόπαππα μιλάει για όλα στο texnes-plus και φωτογραφίζεται στο σκηνικό της Βιρτζίνια Γουλφ. 

Από τη Γιώτα Δημητριάδη

φωτογραφίες για το texnes-plus: Κοσμάς Ινιωτάκης

Βρέχει καταρρακτωδώς και το κέντρο της πόλης έχει παραλύσει, το ραντεβού μας είναι στο θέατρο Αθηνών δύο ώρες πριν την παράσταση.

Η Μαρία Πρωτόπαππα φτάνει στην ώρα της ,εν μέσω βροχής, χαλαρά ντυμένη με τη φόρμα της. Λίγα λεπτά αργότερα, φοράει το κουστούμι της παράσταση και είναι έτοιμη για τη φωτογράφιση, πιάνει τα μαλλιά της ένα απλό κοτσάκι, βάζει λίγο κραγιόν και έχει ήδη μεταμορφωθεί σε μια μπαλαρίνα της σκηνής.

Ανάμεσα στα κλικ και τις ερωτήσεις, υπάρχει χρόνος για σχόλια παντός είδους. Η Μαρία μπορεί να ανεβάζει Μπέρχαρντ στο Θέατρο Τέχνης και να πρωταγωνιστεί στο «Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» η ίδια όμως δεν φοβάται να είναι ο εαυτός της.

Ίσως γι’ αυτό να είναιη καλύτερηηθοποιός της γενιάς της και ας πιστεύει εκείνη ότι στην καλύτερη των περιπτώσεων φτάνει το 30% από αυτό που είχε αρχικά στο μυαλό της, όπως θα μου πει στην κουβέντα που θα ακολουθήσει. 

Λίγη ώρα αργότερα, με το ίδιο κουστούμι η μπαλαρίνα θα μεταμορφωθεί σε μια μοναδική Μάρθα και θα χαρίσει στο κοινό μια ακόμη ερμηνεία που θα θυμόμαστε για χρόνια....

maria protopapa 2 texnes plus

Με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη έχεις δουλέψει και στον παρελθόν, σ’ έχει σκηνοθετήσει δύο φορές («Αύγουστος» ,«Ο κύκλος με την κιμωλία»). Αυτή τη φορά είστε μαζί και στη σκηνή. Πώς είναι να παίζεις με τον σκηνοθέτη σου;

Έχει πλάκα! Δεν είναι η πρώτη φορά που παίζω με τον σκηνοθέτη μου και σίγουρα δεν είναι η πιο δύσκολη περίπτωση, γιατί μερικές φορές, μπορεί να γίνει αβάστακτο. Δε σημαίνει, ότι ο Κωνσταντίνος μας αφήνει χαλαρούς, κάθε φορά ζητάει  πράγματα. Το κάνει όμως, με τέτοιο τρόπο ώστε να μην νιώθεις πίεση.

Μάλλον ξέρει καλά τη λειτουργία του ηθοποιού...

Πολύ καλά! Εμένα δεν με πίεσε καθόλου στις  πρόβες και λόγω της σκηνοθεσίας που έκανα στο Τέχνης, δεν ήμουν και η πιο τυπική συνεργάτης. Υπήρχαν πρόβες, όπου δεν  μπορούσα να θυμηθώ λέξη, δεν μπορούσα να πάω παρακάτω! Παρ’ όλα αυτά δεν ένιωσα στιγμή να βράζει μέσα του και να απαιτεί πράγματα. Είναι πάρα πολύ έξυπνος και δεν έχει καθόλου εγωισμό.

Στο  «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» βλέπουμε ένα ζευγάρι που βγάζει τις σάρκες του επί σκηνής. Παρ’ όλα αυτά ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι το έργο είναι αισιόδοξο και ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης έχει δηλώσει ότι το προσέγγισε με βάση τη μεγάλη αγάπη που έχουν αυτοί οι δύο άνθρωποι μεταξύ τους. Εσύ, πώς έχει καταλάβει το έργο;

Εγώ το είδα αθώα και υιοθέτησα κατευθείαν την άποψη του Κωνσταντίνου. Δεν ξεκίνησα με δική μου γνώμη. Είχα διαβάσει πολλές αναλύσεις, που η καθεμία φώτιζε μια άλλη πτυχή του έργου και δεν μπορούσα να φανταστώ  πως θα υλοποιούνταν στο συγκεκριμένο ανέβασμα. Οπότε με το που ξεκινήσαμε τις πρόβες, δουλέψαμε, λεπτομερώς, πάνω στο κείμενο του Άλμπι, ψάξαμε τις διάφορες εκδοχές του, γιατί και ο ίδιος ο Άλμπι έχει κάνει αλλαγές μέσα στα χρόνια. Μας πήρε πολύ καιρό αυτή η διαδικασία, γιατί ουσιαστικά δουλέψαμε λέξη-λέξη. Δέχτηκα από την αρχή την οπτική του Κωνσταντίνου και τώρα βλέπω να επαληθεύεται επί σκηνής. Αυτό το θέατρο, που λέει ότι «να εδώ έχουμε ένα ζευγάρι που σκοτώνεται ή δυο φίλους που τσακώνονται»εμένα δεν μου λέει κάτι...

maria protopapa 3 texnes plus

Είναι ένα πολύ πρώτο επίπεδο...

Ακριβώς, και νομίζω ότι είναι και πολύ στείρο για την εποχή μας. Δεν έχει κάτι να προσφέρει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση παρακολουθούμε δύο ανθρώπους, οι οποίοι έχουν δέσει και είναι μαζί 23 χρόνια. Ο Άλμπι τους έχει βάλει σ’ ένα πανεπιστημιακό περιβάλλον, διαθέτουν και οι δύο ευστροφία και με δυνατό λόγο, μάχονται ο ένας τον άλλον.Στην ουσία όμως, μάχονται τον ίδιο τους τον εαυτό. Ο καθένας προβάλλει στον άλλον τα δικά του λάθη, τις δικές του ελλείψεις ,τους δικούς του φόβους. Είναι πολύ πιο εύκολο να καθρεφτιστείς πάνω στο σύντροφό σου τις αδυναμίες σου.

Μόνο αν αγαπάμε κάποιον πολύ μπορούμε να κάνουμε αυτή την προβολή;

Στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι μόνο το γεγονός ότι αγαπιούνται. Έχουν παράλληλα ένα τέτοιο επίπεδο επικοινωνίας, που αντέχουν μαζί, ενώ ξέρουν ότι παίζεται αυτό το σκληρό παιχνίδι μεταξύ τους. Γνωρίζουν πολύ καλά από που προέρχεται η επίθεση. Γνωρίζουν πολύ καλά τις ελλείψεις τους και αντέχουν να υπάρχουν μαζί. Συνεχίζουν...

Έχεις υπάρξει ποτέ σε σχέση με τόση ένταση;

Εγώ δεν είχα ποτέ μακροχρόνια σχέση, οπότε δεν μπορώ μιλήσω για μια περίπτωση, όπως αυτή της Μάρθας και του Τζώρτζ. Σ’ εκείνους όλα έχουν λιώσει, όλα είναι μιλημένα και προς τα έξω. Αυτό που ξέρω, είναι ότι δύο άνθρωποι ,είτε είναι λίγα χρόνια μαζί είτε περισσότερα δύσκολα λένε όλες τις αλήθειες μεταξύ τους. Αντίθετα το συγκεκριμένο ζευγάρι τις έχει κουβεντιάσει πολλές φορές.

Μακροχρόνια σχέση δεν είχες λόγω δουλειάς, λόγω επιλογής...;

Η ζωή τα φέρνει αυτά..Δεν είναι μόνο θέμα επιλογής. Είναι πολλοί παράγοντες: η τύχη, το πώς είσαι..Για μένα δεν υπάρχει κάποιο σωστό μοντέλο. Επίσης δεν πιστεύω στα στερεότυπα, η ζωή μας είναι μια και μοναδική, αρχίζουμε να περπατάμε έναν δρόμο και στη συνέχεια τραβάμε λαχνούς .Ανάλογα με τον λαχνό προχωράμε.

Ποιος λαχνός νιώθεις ότι σε διαμόρφωσε;

Πάρα πολλοί. Καλλιτεχνικά, το πρώτο είναι ότι ένιωθα συγγένεια με το Θέατρο Τέχνης. Όταν παρακολουθούσα από παίδι εκεί κάποια παράσταση, πάντα γοητευόμουν, και ας μην καταλάβαινα ακριβώς τι γινόταν επί σκηνής. Ήθελα να είμαι εκεί.

Θυμάμαι, να τον εαυτό μου στο σχολείο να περνάω από το Υπόγειο, για να πάω φροντιστήριο, τότε η μαρκίζα και το ταμείο του θεάτρου ήταν στη Σταδίου, και να έχω το κεφάλι μου στραμμένο προς τα εκεί μέχρι που το θέατρο χανόταν από τα μάτια μου. Ένιωθα αυτό το πράγμα να με τραβάει...Τώρα για καλό για κακό δεν ξέρω...

 

maria protopapa 4 texnes plus

Ξεκίνησες όμως για αλλού επαγγελματικά...

Πήγαινα για ιατρική αλλά μετά από μελαγχολία, μοναξιά, κλεισούρα δεν άντεχα άλλο να είμαι κλεισμένη μέσα με τα βιβλία. Οπότε μια μέρα στην Γ’ Λυκείου αποφάσισα να αλλάξω δρόμο. Είχα ξεκινήσει να κάνω προετοιμασία για πρώτη ή δεύτερη δέσμη, αλλά αγαπούσα πολύ το θέατρο. Τότε ήμουν και σε μια ερασιτεχνική ομάδα και ένιωθα ότι με βοηθούσε πολύ να εκφραστώ, γιατί ήμουν και ένα κλειστό παιδί.

Επίσης μου άρεσαν πολλά πράγματα ταυτόχρονα και αν πήγαινα στην ιατρική θα σπούδαζα κάτι πολύ συγκεκριμένο. Οπότε τράβηξα χειρόφρενο και έκανα μια απότομη στροφή. Στεναχώρησα τους γονείς μου και μετά από χρόνια στεναχωρήθηκα και εγώ η ίδια.

Το μετάνιωσες δηλαδή που έγινε ηθοποιός;

Ναι, υπήρξαν στιγμές που το μετάνιωσα! Πολύ βαθιά!

Για ποιο λόγο;

Αισθανόμουν πως έτσι, όπως ήταν τα πράγματα στο θέατρο πολλές δυνατότητες δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν. Υπήρχαν φορές που ένιωθα περιορισμένη.

Τα πρώτα χρόνια;

Όχι, αργότερα...Τώρα πια το έχω πάρει απόφαση, έχω μεγαλώσει! (γελάει) 

Μου κάνει μεγάλη εντύπωση να το ακούω αυτό από εσένα.

Γιατί; Δεν είναι κακό. Πολλές φορές, νιώθω ότι υπάρχει στο θέατρο ένας περιορισμός, σαν να ξεκινάς τα πάντα από το μηδέν.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένη, αναφέρομαι σε μια γνώση και μια εξέλιξη στην τέχνη σου, στην επιστήμη σου, σ’ ό,τι κάνεις, ώστε να έχεις μια σταθερή πορεία εμπλουτισμού. Στο θέατρο για να συμβεί αυτό, χρειάζεται εργατική και αγωνιστική διάθεση και μεγάλη ατομική προσπάθεια και έρευνα.

maria protopapa 6 texnes plus

Τι φταίει γι’ αυτό; Αν είχατε περισσότερο χρόνο για πρόβες, όπως κάνατε τότε με τον Λευτέρη Βογιατζή,θα ένιωθες πιο εξελίξιμη;

 Και πάλι, δεν ξέρω αν ο τρόπος που πρότεινε ο Λευτέρης ήταν κατανοητός από τους όλους τους ηθοποιούς. Παράλληλα, υπήρχε η αγωνία της απόδοσης και η αγωνία του να γίνει μια καλή παράσταση.

Συνεργάστηκα με τον Λευτέρη, όταν ήμουν σίγουρη ότι θα μου έδινε μεγάλη προσοχή και αυτό θα γινόταν μόνο,αν ήμουν πάνω στη σκηνή.

Το μετάνιωσα βέβαια, γιατί μετά κατάλαβα ότι ήταν πιο εύκολο να είμαι έξω να παρακολουθώ γι’ αυτό, όταν ξανασυνεργαστήκαμε δούλεψα ως βοηθός του.

Το πιο πολύτιμο που μου χάρισε η συνεργασία μας είναι ότι άλλαξε ο τρόπος να «ψωνίζω» υλικά. Μου ανοίχτηκε ένα απεριόριστο πεδίο.

Από που «ψωνίζεις» λοιπόν υλικά για τους ρόλους;

Απ΄όλο τον κόσμο, απ’ όλα αυτά που μπορώ να παρατηρήσω... Από όλους τους σκηνοθέτες πήρα πράγματα. Είτε ήταν πολύ νέοι, είτε πολύ έμπειροι, είτε εγώ τα πήγα καλά μαζί τους, είτε όχι σ’ όλους χρωστάω εργαλεία μου.

maria protopapa 7 texnes plus

Και σου αρέσει νομίζω να δουλεύεις με διαφορετικούς σκηνοθέτες.

Ναι, γιατί υπάρχει μια περιέργεια. Τώρα δεν έχω την ίδια φόρα, που είχα μικρότερη. Τώρα θέλω να κάνω κάτι μ’αυτά που έχω αποκομίσει. Παλιά ήμουν σαν μέλισσα, όπως κάθε νέος ηθοποιός, όπου πήγαινα ρουφούσα νέκταρ. Έρχεται κάποια στιγμή που λες τώρα ήρθε η ώρα να δώσω και εγώ πράγματα.

Γι’ αυτό σκηνοθετείς και διδάσκεις φαντάζομαι....

Ναι, θέλω να τα εφαρμόσω και να εξελιχθώ μέσα από αυτή τη διαδικασία. Δεν είμαι σκηνοθέτης και το καταλαβαίνω κάθε φορά που είναι να ανεβάσουμε μια παράσταση. Για να είσαι σκηνοθέτης πρέπει να εστιάσεις σ’ αυτή την τέχνη, η οποία έχει να κάνει με πολλά και κυρίως με την εικόνα. Εμένα πάντα μ’ ενδιέφερε η υποκριτική.

Παρ’ όλα αυτά το «Ρίττερ, Ντένε, Φος» που σκηνοθέτησες στο Υπόγειο έχει ήδη αποσπάσει πολλές διθυραμβικές κριτικές.

Ναι, δόξα τω Θεώ...

Είναι ένα πολύ δύσκολο κείμενο αυτό το έργο του Μπέρχαρντ. Πώς το επέλεξες;

Δεν θα το διάλεγα ποτέ! Ποτέ δεν θα τολμούσα να βάλω το χέρι μου εκεί...(γελάει) Επιλέχθηκε πρώτα από τα κορίτσια (Στεφανία Γουλιώτη, Λουκία Μιχαλοπούλου)  γιατί ψάχναμε καιρό ένα έργο αλλά κάθε φορά, σ’ όποιο έργο βρίσκαμε υπήρχε ένα κόλλημα. Τα κορίτσια ήθελαν να ξανασυνεργαστούν μετά τον «Θεό της Σφαγής» μου πρότειναν να τις σκηνοθετήσω και δέχτηκα με χαρά. Είχαμε διάφορες περιπέτειες με την παραγωγή κ.λ.π Και όταν μου είπαν να ανεβάσουμε Μπέρχαρντ, ήξερα τι με περίμενε, αλλά είπα «Βουρ στο ψητό!». Μετά ήρθε και ο Αργύρης (Ξάφης) στην παρέα μας. Δεν είχα κανένα άγχος απόδοσης, δεν μ’ ενδιέφερε καθόλου το αποτέλεσμα.

Δεν σε ενδιαφέρει γενικά το αποτέλεσμα;

Εδώ καθόλου, αν είχα αυτό το άγχος δεν θα μπορούσα να πάρω τα πόδια μου!

Κριτικές διαβάζεις;

Πολύ αργότερα, όχι όταν παίζεται κάτι.

Δεν έχει περιέργεια;

Ξέρω τα λάθη μου και τις ελλείψεις μου και όταν έχω εξαντλήσει κάτι που ξέρω διαβάζω τις γνώμες των ανθρώπων γιατί μ’ ενδιαφέρουν οι γνώμες και οι καλές και οι κακές. Δεν μ’ ενδιαφέρει το «μου αρέσει» ή δεν «μ’ αρέσει» μ’ ενδιαφέρει η τεκμηρίωσή του. Θεωρώ εργαλείο τις κριτικές. Για παράδειγμα στο «Ρίττερ, Ντένε, Φος» με βοήθησαν πολύ όλες οι κριτικές που διάβασα και για τις ελληνικές παραγωγές και για τις ξένες. Για μένα οι άνθρωποι που γράφουν εμπεριστατωμένα για παραστάσεις, πέρα από τους αναλυτές, τους θεατρολόγους και τους δραματολόγους, βοηθάνε στην εξέλιξη των καλλιτεχνών.

Στη συγκεκριμένη παράσταση οι αναλύσεις που διάβασα, κυρίως από ξένους θεατρολόγους ήταν αποκαλυπτικές. Εκεί στηρίχθηκα και μετά δούλεψε το ένστικτό μου.

maria protopapa 8 texnes plus

Νομίζω, όμως ότι εδώ υπήρχε μια κοινή γλώσσα και με τους τρεις ηθοποιούς.

Ναι, και αυτό ήταν το πρώτο που χρειάστηκε. Γενικά πιστεύω στην κοινή γλώσσα και σ’ ό,τι έχω κάνει είτε ήταν καλό είτε κακό, είτε έφτασε το 5% του οράματός μου, είτε το 30% η κοινή γλώσσα αποτελούσε πάντα μια σταθερή βάση.  Στη συγκεκριμένη περίπτωση με βοήθησε το γεγονός ότι δεν είχα δει κανένα άλλο ανέβασμα και μπήκα «καθαρή» στη διαδικασία.

Να πούμε ότι η παράσταση έχει και πολύ χιούμορ...

Το ζητάει ο ίδιος ο Μπέρχαρντ, έλεγε : «Διαβάζω τα κείμενά μου για να γελάσω και μέσα στις κωμικές ατάκες έχω ελάχιστες σοβαρές».

Από την άλλη και ο Τσέχωφ, έλεγε ότι γράφει κωμωδίες αλλά τα περισσότερα ανεβάσματα των έργων του στην Ελλάδα έχουν μια σοβαροφάνεια.

Είναι δύσκολο να βρεις το χιούμορ σ’ ένα τέτοιο έργο. Στην προκειμένη περίπτωση αυτά τα κατεβατά, τα χωρίς στίξη, έχουν μια απίστευτη μουσικότητα, στην οποία στηριχθήκαμε.

Σ’ αυτή την περίπτωση, όλα όσα έμαθα από τον Λευτέρη Βογιατζή με βοήθησαν, γιατί εδώ μιλάμε για ένα κείμενο που δεν έχει προσανατολισμό, δεν έχει πρόσημο και δεν ξέρεις καν τις αναφορές του. Οπότε για να το αποκωδικοποιήσεις πρέπει να ψάξεις να βρεις που αναφέρεται η κάθε του λεπτομέρεια. Είναι διάνοια ο συγγραφέας αυτός, έχω πάθει μεγάλο έρωτα και καταλαβαίνω και τον φίλο μου τον Γιάννο Περλέγκα, ο οποίος έχει τέτοια εμμονή μαζί του.

Για να επανέλθουμε στην Βιτζίνια Γουλφ, στο έργο παρακολουθούμε τους δύο ήρωες να κατασκευάζουν καθησυχαστικές ιστορίες για να αποφύγουν ή να αποκρύψουν μια αλήθεια που είναι οδυνηρή. Ζουν για παράδειγμα με το ζωτικό ψεύδος ότι έχουν ένα γιο. Πόσο ανάγκη έχουμε να ζούμε με ψευδαισθήσεις;

O καθένας έχει τα δικά του...(γελάει). Ο καθένας έχει τις ανάγκες του και αν σε κάτι έχει διαψεύσει τον εαυτό του ή τα πρέπει του ή τα θέλω του ή τις επιθυμίες άλλων, μπορεί να χρειάζεται να φοράει αυτές τις μάσκες. Κάποια πράγματα είναι και κοινωνικές επιταγές που σ’ αναγκάζουν να συμπεριφέρεσαι μ’ έναν τρόπο. Τώρα, εδώ ο Άλμπι έχει δημιουργήσει μια κατασκευή, έχει δάνεια από το θεάτρου του παραλόγου, είναι απίστευτος και αυτός. Μιλάμε για ένα έργο τέχνης. Όταν διαφημίζουμε την παράσταση, λέμε για τα ζευγάρια, δεν λέμε για το είδος της τέχνης και αυτό για μένα είναι και λίγο κουραστικό, ώρες-ώρες ....

 Ναι, δεν μιλάμε για ερωτικές ιστορίες σε σαπουνόπερες...

  Ακριβώς,αυτά είναι έργα Τέχνης και δυστυχώς, όταν μια παράσταση απευθύνεται σε ένα μεγάλο μέρος κοινού, είναι πράγματα στα οποία δεν αναφερόμαστε και μένουμε μόνο στη σχέση των ζευγαριών. Ο Άλμπι έχει χρησιμποιήσει αυτό το κόλπο, έχει βάλει δύο ζευγάρια διαφορετικών ηλικιών να παίζουν αυτό το παιχνίδι. Ακόμα και η Νέα Καρχηδόνα, όπου διαδραματίζεται η ιστορία δεν είναι τυχαία επιλογή. Μιλάμε για μια Μητρόπολη που μπορούσε να ανταγωνιστεί τη Ρώμη και δεν υπάρχει πια. Η αλληγορία δίνει και παίρνει στο έργο του Άλμπι.

 Υπάρχει, όμως και μια μερίδα του κοινού που έρχεται ακριβώς γι’αυτές τις οπτικές του έργου και του συγγραφέα...

 Βεβαίως, και υπάρχει! Και στο «Ρίττερ, Ντένε, Φος» δεν περιμέναμε επίσης τέτοια ανταπόκριση γιατί μιλάμε για ένα ελιτίστικο έργο, δεν είναι ένα λαϊκό θέαμα.

 maria protopapa 10 texnes plus

Θα επανέλθω στην ερώτηση, έχει τύχει σε κάποια φάση της ζωής σου εν γνώση σου να ζεις μ’ ένα ζωτικό ψεύδος, ένα παραμύθι;

 Νομίζω, ότι τα πραγματικά μας ζωτικά ψεύδη δεν τα ξέρουμε. Πρέπει να μας τα πει κάποιος άλλος ή ψυχοθεραπευτής ή ο άνθρωπός μας και πάλι όμως είναι πολύ δύσκολο. Γιατί αν αγαπάς κάποιον πολύ δύσκολα φέρνεις μπροστά τους μια σκληρή αλήθεια. Εγώ, όταν κατάλαβα ψευδαισθήσεις των ανθρώπων, που αγαπάω και ότι αυτές τους δίνουν ώθηση για να συνεχίσουν, φωτίστηκε κάτι μέσα μου. Αναρωτήθηκα: «Εγώ τα δικά μου τα βλέπω;». Δεν νομίζω ότι τα βλέπω...Ακόμα και αυτό που λες ότι έκανα μια επιτυχία και θα με βοηθήσει να πάω παρακάτω και αυτό ακόμη ένα ζωτικό ψεύδος είναι.

 Γιατί να είναι ζωτικό ψεύδος η ώθηση που σου δίνει μια καλή δουλειά;

 Γιατί σημασία έχει μόνο το μοίρασμα εκείνη την ώρα με κάποιους ανθρώπους που μπορούμε να πάμε τη σκέψη μας παρακάτω, σαν ένας μικρός συλλογικός νους, σαν μια μικρή συλλογική σκέψη, την οποία δεν μπορείς να μοιραστείς με πολύ κόσμο. Αυτά είναι ζωτικά ψεύδη, τα οποία μοιραζόμαστε όλοι μαζί στη σκηνή και μας δίνουν κίνητρο. Μας συντηρούν στο δρόμο που είμαστε.

Έχω την αίσθηση, ότι δεν σ’ ενδιαφέρει να μαθαίνεις τι γίνεται στα καλλιτεχνικά δρώμενα και ότι αποφεύγεις όπως ο διάβολος το λιβάνι τα social media, τους φωτογράφους κ.λπ.  Για παράδειγμα δεν σε βλέπουμε σε επίσημες.Είναι έξω από εσένα όλα αυτά;

Θέλω να μαθαίνω  τι γίνεται με τις παραστάσεις. Τώρα όσον αφορά τις πρεμιέρες δεν έχω χρόνο και όταν τον βρω, έχω ανάγκη να χαλαρώνω, γιατί δίνω μεγάλη ψυχική ενέργεια στη δουλειά μου.Βέβαια, έχεις δίκιο, ότι δεν είναι το καλύτερο μου το κοινωνικό κομμάτι.

Θα μου άρεσε να βλέπω παραστάσεις , χωρίς να ξέρει κανείς ότι έχω πάει. Πολλές φορές, ντρέπομαι να πάω στα καμαρίνια και να μιλήσω σε συναδέλφους, ενώ μου αρέσει η παράσταση, αλλά ντρέπομαι, νιώθω άσχημα με τόσο κόσμο. Με πιάνει κάτι σαν αγοροφοβία και το ξέρω ότι κάποιοι συνάδελφοι μπορεί να μ’ έχουν παρεξηγήσει, αλλά δεν το κάνω για άλλο λόγο. Είναι μέρες που θέλω να βάλω τσεμπέρι και να κρυφτώ!

maria protopapa 11 texnes plus

Πώς ονειρεύεσαι τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια; Θα ήθελες να παίζεις..

 Να παίζω, όχι! Τουλάχιστον, όχι με τέτοιο ρυθμό. Θα ήθελα να έχω το θάρρος να δοκιμάζω διαφορετικά πράγματα αλλά είναι η δουλειά τέτοια που δύσκολα γίνεται. Είναι θέμα βιοπορισμού.

Πες μου κάποια διαφορετικά πράγματα που θα σου άρεσαν να κάνεις.

Θα ήθελα να διαβάσω πράγματα, να ζήσω με διαφορετικούς ανθρώπους, σε διαφορετικά μέρη, να γνωρίσω τον κόσμο! Θα ήθελα να ασχοληθώ με την γλώσσα, μ’ ενδιαφέρει πολύ η γλωσσολογία και η σχέση της με την ψυχολογία και την ανθρωπολογία.

 maria protopapa 9 texnes plus

 

Η Μαρία Πρωτόπαππα πρωταγωνιστεί στο  «Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» στο Θέατρο Αθηνών

 
Συντελεστές
 
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Μετάφραση: Τζένη Μαστοράκη
Σκηνικά: Αθανασία Σμαραγδή
Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος
Κοστούμια: Μαρία Κοντοδήμα
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Βοηθοί σκηνοθέτη: Στέλλα Ψαρουδάκη - Νίκος Μανουσάκης
Επιμέλεια προγράμματος: Νίκος Μανουσάκης
Παραγωγή: Κάρολος Παυλάκης                                                                           
 
 
 Διανομή (με σειρά εμφάνισης)
 
Μάρθα:  Μαρία Πρωτόπαππα
Τζωρτζ: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Χάνι: Ντάνη Γιαννακοπούλου
Νικ: Προμηθέας Αλειφερόπουλος

 

Και σκηνοθετεί το «Ρίττερ,Ντένε,Φος» στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης με τη Στεφανία Γουλιώτη, τη Λουκία Μιχαλοπούλου και τον Αργύρη Ξάφη. 

 

 

Διαβάστε επίσης: 

Είδα Το «Ρίττερ,Ντένε,Φος», Σε Σκηνοθεσία Μαρίας Πρωτόπαππα

 

Η Λουκία Μιχαλοπούλου Έγινε Ηθοποιός, Γιατί Ονειρευόταν Να Παίξει Στην Επίδαυρο (Συνέντευξη)

 

Στεφανία Γουλιώτη: «Στις Πρόβες Διαλύομαι Γνωρίζοντας Τον Εαυτό Μου»

 

Tο texnes-plus σας πάει θέατρο!

Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για την παράσταση «Μια μέρα χωρίς», την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου στις 17:30 στο Θέατρο Τέχνης 

Για να λάβετε μέρος στο διαγωνισμό, κάντε τη  σελίδα του texnes-plus στο facebook,  σχολιάστε το όνομά σας κάτω από το άρθρο και μοιραστείτε το άρθρο στο προφίλ σας.

Ο διαγωνισμός λήγει την το Σάββατο 22/2 και οι νικητές θα ενημερωθούν μέσω της σελίδας μας στο facebook.

«# MiaMeraXwris»:Μπήκαμε Στην Πρόβα Της Παράστασης Του Θεάτρου Τέχνης

 

MiaMeraXwris

Μια θεατρική παράσταση για τις εξαρτήσεις, σε συνεργασία με το ΚΕΘΕΑ  

Απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου, από 12 χρονών
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Εύα Οικονόμου – Βαμβακά 


Στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν στο Υπόγειο το Νοέμβριο ανεβαίνει η νέα εφηβική παράσταση «Μια μέρα Χωρίς», υπο την αιγίδα του Δήμου ΑθηναίωνΔήμου Θεσσαλονίκης και του Υπ. Παιδείας με έγκριση του Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) του Υπ. Παιδείας και Θρησκευμάτων. 

Πρόκειται για ένα νέο έργο που γράφτηκε κατά παραγγελία του Θεάτρου Τέχνης στην Εύα Οικονόμου-Βαμβακά- σταθερή συνεργάτη του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν με σημαντική εμπειρία στο εφηβικό θέατρο -  και πραγματεύεται το επίκαιρο θέμα της εξάρτησης.

Για την τελική διαμόρφωση του κειμένου καθοριστικές υπήρξαν οι συνεντεύξεις που δέχτηκαν να δώσουν έφηβοι, γονείς και θεραπευτές που συμμετέχουν στα προγράμματα του ΚΕΘΕΑ με στόχο την αντιμετώπιση της εξάρτησης από το Ίντερνετ- μιας εξάρτησης που αθόρυβα αλλά εντόνως επιτακτικά καταλαμβάνει όλο και περισσότερο χώρο στις ζωές όλων μας. Και με αυτή την αφορμή, το έργο τοποθετεί στο κέντρο του, τους εν γένει μηχανισμούς της εξάρτησης και εξετάζει πώς αυτοί μπορούν να επηρεάσουν καθέναν και καθεμία από εμάς.  

Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι σε παιδιά ηλικίας 5-12 ετών το 78% χρησιμοποιεί το ίντερνετ, ενώ το ποσοστό ανεβαίνει στο 90% σε ηλικίες 10-12 ετών και φτάνει στο 95% σε ηλικίες άνω των 12 ετών. Τα παιδιά που έχουν εθιστεί στη χρήση του διαδικτύου ζουν απομονωμένα, κλείνονται στον εαυτό τους, δεν καλλιεργούν πραγματικές φιλίες, παρουσιάζουν φοβίες. Η πραγματική ζωή περνάει σε δεύτερο πλάνο. Η ασθένεια της εποχής μας λέγεται Fomo (Fear of Missing Out) δηλαδή το αίσθημα ανασφάλειας που μας δημιουργείται όταν παρακολουθώντας τα κοινωνικά δίκτυα διαπιστώνουμε ή μάλλον υποθέτουμε ότι οι άλλοι περνάνε καλύτερα από εμάς: είναι ομορφότεροι, πλουσιότεροι, εξυπνότεροι και σίγουρα πιο ευτυχισμένοι. Αυτή ακριβώς η ανασφάλεια επιτείνει την ανάγκη μας να δημιουργήσουμε με τη σειρά μας την ψευδαίσθηση μιας «υπέροχης ζωής», της ζωής που θα θέλαμε να είχαμε, ή πιο σωστά της ζωής που θα κερδίσει τα περισσότερα likes. Κι έτσι αφήνουμε την πραγματική ζωή να μας προσπεράσει, όσο σκηνοθετούμε τα στιγμιότυπα της διαδικτυακής μας ζωής. 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο Άλεξ είναι ένα 16χρονό αγόρι. Μένει με τη μαμά του που δουλεύει πολύ. Πάρα πολύ. Ο Πέτρος, ο πατέρας του, είναι ένας πετυχημένος φωτογράφος με μια εμμονή: τα τυχερά παιχνίδια. Θα φτάσει να πουλήσει ό,τι πιο πολύτιμο έχει προκειμένου να ανταπεξέλθει στις πιεστικές «υποχρεώσεις» του.  Και έτσι ο Αλεξ μεγαλώνει μόνος του.  Ψάχνει, όπως όλοι μας την αγάπη, την αποδοχή, τη συντροφιά. Μόνο που μάλλον την ψάχνει σε λάθος μέρος. Για μήνες πιστεύει ότι είναι ερωτευμένος με τη Λου  μια  ανερχόμενη blogger που προσπαθεί να υπερνικήσει τις δικές της ανασφάλειες και να ζήσει τη ζωή που της αξίζει. Και για να την κερδίσει θα ζητήσει βοήθεια από τον Αλέξανδρο94- ένα νεαρό άντρα που μπορεί να κερδίζει σε κάθε πίστα. Κι έτσι θα συνεχίζει να αγνοεί, τη Δομνίκη, το κορίτσι από το Β3 που εδώ και μήνες τον ακολουθεί προσπαθώντας κάτι να του πει…

Τι θα γίνει όμως όταν  η Λου επιμένει να συναντηθεί με τον  Αλεξανδρο94 ;

Τι ήχο κάνει το τζάμι όταν σπάει; Και τι συνέπειες έχουν οι πράξεις του διαδικτυακού κόσμου στον πραγματικό; 
Ο Πέτρος, η Λου, ο Άλεξ και η Δομνίκη, ο καθένας με τις δικές του εμμονές και εξαρτήσεις, με τις δικές του αδυναμίες και ανασφάλειες ψάχνουν να βρουν τη δύναμη να ζήσουν μια μέρα χωρίς όλα αυτά που βαραίνουν την ψυχή τους. Κι εμείς τους ακολουθούμε σε αυτό το μοναδικό ταξίδι απελευθέρωσης. 

Μετά την παράσταση γίνεται συζήτηση με τους ηθοποιούς πάνω στο θέμα του εθισμού, προκειμένου οι έφηβοι να εκφράσουν τις σκέψεις και τους προβληματισμούς που θα τους έχουν γεννηθεί με αφορμή το έργο  

Οι παράσταση θα παίζεται τις Κυριακές, από 3 Νοεμβρίου στις 17.30 μ.μ. στο Θέατρο Τέχνης - ΥπόγειοΠεσμαζόγλου 5, Αθήνα και πρωινές καθημερινές παραστάσεις για σχολεία από τον Νοέμβριο 2019 μέχρι την Κυριακή των Βαϊων 2020.
Η παράσταση παίζεται πρωινές καθημερινές στο θέατρο για σχολεία ή, αν προτιμάτε, μεταφέρεται εύκολα σε δικό σας χώρο (σε αίθουσα εκδηλώσεων). 


Η ειδική τιμή σε πρωινές παραστάσεις για σχολεία είναι 6€.  

ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ για ΟΜΑΔΕΣ - ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ: Εύα Στυλάντερ στα τηλέφωνα: 210- 8665144, 210-874657 (Δευτ-Παρ 9.30 π.μ-3.30 μ.μ), Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  
 

Απο τη Γιώτα Δημητριάδη 

φωτό:Σταύρος Χαμπάκης

 

Υπάρχει μια σύνδεση ανάμεσα στα έργα του Τόμας Μπέρνχαρντ και των ηθοποιών- σκηνοθετών που τα ανεβάζουν στις αθηναϊκές σκηνές. Ίσως, αυτό να αποτελεί και μια ερμηνεία για την επιλογή τους να ζωντανέψουν τα καταγγελτικά και «δύσκολα» για τη δική μας κουλτούρα κείμενα του Αυστριακού συγγραφέα. Έργα όμως, ανατριχιαστικά κυνικά απέναντι στο πτώμα του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Η κοινή συνισταμένη αφορά το πρώτο ανέβασμα του έργου «Ρίττερ, Ντένε, Φος» το 1991, στο Θέατρο Οδού Κυκλάδων σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή. Αρκετά χρόνια αργότερα, είδαμε το έργο σε σκηνοθεσία τριών άλλων σημαντικών μελών της «Σκηνής»: του Δημήτρη Καταλειφού, της Ράνιας Οικονομίδου και της Άννας Κοκκίνου, στο θεάτρο της τελευταίας (2012).  

Στη συνέχεια ο Γιάννος Περλέγκας σημείωσε μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία με τον «Αδαή και τον Παράφρωνα» (2015 πρώτο ανέβασμα στην Πειραματική του Εθνικού Θέατρου). Η παράσταση χάρισε στην Ανθή Ευστρατιάδου το βραβείο Μελίνα Μερκούρη (2017). Ο ίδιος ο Περλέγκας, είχε συνεργαστεί με τον Λευτέρη Βογιατζή, ενώ έχει δηλώσει ότι είχε παρακολουθήσει το «Ρίττερ, Ντένε, Φος», σε ηλικία δέκα ετών και είχε μαγευτεί.

Αντίθετα, ο νεότερος Δημήτρης Καρατζάς, δεν πρόλαβε να δουλέψει με τον Λευτέρη Βογιατζή αλλά επηρεασμένος και εκείνος από τις παραστάσεις του, παρουσίασε στο θέατρο της Οδού Κυκλάδων την «Πλατεία Ηρώων» (2016) το τελευταίο έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ (γραμμένο ένα χρόνο πριν πεθάνει το 1989) με ηθοποιούς που είχαν συνεργαστεί μαζί του.

Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου η Μαρία Πρωτόπαππα σκηνοθετεί το «Ρίτερ, Ντένε, Φος». Τόσο η ίδια, όσο και η Στεφανία Γουλιώτη και η Λουκία Μιχαλοπούλου είναι ηθοποιοί, που έχουν ρίξει πολύ θεατρικό ιδρώτα, πλάι στον Λευτέρη Βογιατζή.

Ο τίτλος του έργου παραπέμπει σε τρία γνωστά επίθετα Αυστριακών ηθοποιών, οι οποίοι πρωταγωνίστησαν, στο πρώτο ανέβασμα του έργου, στο φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ το 1986.

Στην πρώτη πράξη οι δύο αδερφές εμφανώς ανήσυχες, ετοιμάζουν το τραπέζι- έδαφος για την άφιξη του αδερφού τους από το ψυχιατρείο.

Η όλη αναμονή του προσώπου, θέμα προσφιλές με το «Περιμένοντας τον Γκοντό», δικαιολογεί απόλυτα και τον χαρακτηρισμό των γερμανόφωνων κριτικών για τον Μπέρχαρντ, «Ο Μπέκετ των Άλπεων».


Η δεύτερη πράξη, ξεκινά με την είσοδο  του αδερφού και τη μετατροπή  της μεγαλοαστικής τραπεζαρίας σε κόλαση και αρένα για τα τρία αδέρφια.

Με τους γονείς απόντες, αλλά τελικά ουσιαστικά παρόντες, ο θεατής παρακολουθεί ένα δυνατό ματς ιδεών προσπαθώντας να καταλάβει ποιος από τους τρεις είναι τελικά ο πιο άρρωστος ψυχικά.

Ψυχώσεις, σύνδρομα οιδιπόδεια και ανεκπλήρωτοι στόχοι βουλιάζουν τους τρεις ήρωες στην κατά Σάρτρ «κόλαση είναι οι άλλοι». Όπως πολύ εύστοχα σημειώνει ο φιλόσοφος: «Οι άλλοι άνθρωποι αποτελούν την κόλαση από την άποψη ότι από την στιγμή που γεννιέστε βρίσκεστε σε μια κατάσταση στην οποία είστε αναγκασμένος να υποταχτείτε. Γεννιέστε σαν γιος ενός πλουσίου, ή ενός Αλγερινού, ή ενός γιατρού, ή ενός Αμερικανού. Και το μέλλον σας είναι αυστηρά προσχεδιασμένο, ένα μέλλον που έφτιαξαν άλλοι για σας. Δεν το δημιούργησαν άμεσα, αλλά αποτελούν ένα μέρος μιας κοινωνικής τάξεως που κάνουν αυτό που είσθε. Όλα αυτά σωριάστηκαν πάνω σας από άλλους ανθρώπους. Κι η σωστή περιγραφή της υπάρξεως αυτής είναι κόλαση».

Αυτά ακριβώς τα λόγια από το βιβλίο «Ο υπαρξισμός είναι ανθρωπισμός» (εκδ. Ρούγκα) έρχονται να δέσουν με το οικογενειακό υπόβαθρο της οικογένειας Βόρρινγκερ.

Ο διαρκώς εξαγριωμένος συγγραφέας, εδώ ασκεί κριτική   στην πνευματική ανεπάρκεια, στην αδυναμία της σκέψης να ανθίσει και να εξελιχθεί μέσα σε ένα οικογενειακό περιβάλλον ευνουχιστικό, αλλά και στη λειτουργία της τέχνης και της επιστήμης μέσα σε ένα πεδίο άκρατου καταναλωτισμού, «Αν έχεις το 51% των μετοχών του θεάτρου, παίζεις όποτε σου κάνει κέφι» αναφωνεί η Ρίττερ. Όλα τα παραπάνω έρχονται στο φως μ’ αφορμή αυτό το δείπνο.

RitterDeneVoss printStavrosHabakis 6

Η σκηνοθεσία της Μαρίας Πρωτόπαππα δεν άφησε τίποτα στην τύχη. Αντίθετα, με χειρουργική ακρίβεια, έχει δουλέψει κάθε σκηνή και στιγμή των τριών ηθοποιών της. Καμία κίνηση δεν είναι περιττή, καμία έκφραση υπερβολική. Όλα στέκουν, ακόμα και αυτά που υπαινίσσεται ο Μπέρχαρντ, μέσα από τα προσωπικά του βιώματα.

Ο δύσκολος λόγος του συγγραφέα, μοιάζει να ανθεί στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης και ο θεατής δεν θέλει να χάσει λεπτό από όλα όσα διαδραματίζονται στη σκηνή.

Οι γεννήτορες των ηρώων, οι οποίοι είναι όπως προαναφέρθηκε, απόντες αλλά ουσιαστικά παρόντες, σ’ αντίθεση με τα συνήθη ανεβάσματα δεν απεικονίζονται στα πορτρέτα.Αντίθετα οι κορνίζες είναι άδειες. Μ’ αυτόν τον τρόπο η σκηνοθεσία κλείνει το μάτι στο θεατή να δει μέσα σ’ αυτά τα κάδρα τους δικούς του γονείς ή να επανεξετάσουν τη στάση τους στο γονεϊκό ρόλο. 

Οι μόνοι πίνακες με μορφή είναι των δύο αδερφών της οικογένειας, φιλοτεχνημένοι από τη Νατάσα Πουλαντζά. Μορφές ακαθόριστες, επηρεασμένες από τον εξπρεσιονιστή Έντβαρτ Μουνκ, που διατηρούν όμως παράλληλα κι ένα προσωπικό στοιχείο, μια παιδικότητα, που χαρακτηρίζει τη Ρίττερ και τη Ντένερ.
Πράγματι, αυτή η παιδικότητα, είανι από τα πολλά χαρακτηριστικά των ηρωίδων, που φέρνουν στη σκηνή η Στεφανία Γουλιώτη και η Λουκία Μιχαλοπούλου. Η δεύτερη σκηνική τους σύμπραξη μετά τον «Θεό της Σφαγής», δικαιώνει την κοινή τους επιθυμία να δουλέψουν  ξανά μαζί.

Η σκηνική χημεία θριαμβεύει και η επικοινωνία  τους με τον Αργύρη Ξάφη είναι μοναδική! Όχι, ότι περιμέναμε κάτι λιγότερο από αυτό το ερμηνευτικό τρίο. Ο πήχης ήταν ήδη πολύ ψηλά από την είδηση της παράστασης και γι' αυτό το εγχείρημα για τους ηθοποιούς ακόμα πιο δύσκολο.  

Το πιο σημαντικό, όμως, σ’ αυτές τις τρεις σπουδαίες ερμηνείες, κατά τη γνώμη, είναι ότι δεν αφέθηκαν στιγμή στις ευκολίες τους. Καμία ένταση δεν είναι επιφανειακή, κανένα αστείο δεν λέγεται για να ειπωθεί, καμία ειρωνεία δεν υπερπαίζεται. 

Η Στεφανία Γουλιώτη είναι απολαυστική ως Ντένε, η κίνησή της την ώρα που στρώνει το τραπέζι θα μπορούσε να ήταν μια παράσταση από μόνη της. Μέσα από την υπερπροστατευτική στάση της για τον αδερφό της, καταφέρνει να μεταδώσει και την κρυμμένη σατανικότητα, τον ερωτισμό, την αντιζηλία και το μητρικό ένστικτο, που μαραζώνει στο κορμί της. 

Η Λουκία Μιχαλοπούλου ως Ρίττερ, ισορροπεί μοναδικά ανάμεσα στο πληγωμένο παιδί και την εκδικητική γυναίκα. Η ασυνείδητη απελπισία της, η  ζήλια κι η αφόρητη ανάγκη να αγαπηθεί χτίζουν έναν ολοκληρωμένο και απολαυστικό χαρακτήρα.

Ο Αργύρης Ξάφης, άμα τη εμφανίσει, πείθει για φρενοβλαβής, σώμα, βλέμμα και λόγος στα κόκκινα, χωρίς στιγμή όμως να αντιμετωπίζει τον ήρωά  του σαν μια παθολογική περίπτωση. Ο Φος του έχει στοιχεία πέρα από την τρέλα και ο ηθοποιός καταφέρνει να τα επικοινωνήσει επί σκηνής, να συγκινήσει και να προβληματίσει, επιτυχγάνοντας  αριστοτεχνικά, μοναδική ισορροπία, ανάμεσα  την εξωστρέφεια και στο συναισθηματικό βύθισμα που απαιτεί ο ρόλος.

Το σκηνικό του Σάκη Μπιρμπίλη είναι αφαιρετικό σ’ αντίθεση με τα ασφυκτικά πλουμιστά σκηνικά, τα οποία επιλέγονται συνήθως για να δικαιολογήσουν το «μαυσωλείο» και την αποπνικτική ατμόσφαιρα. Αυτή η επιλογή σε συνδυασμό με τον υπαινικτικό για τις αγριότητες των ΝΑΖΙ τοίχο με τους αριθμούς, μάλλον διευκολύνει την παρακολούθηση της παράστασης. Εξαιρετικοί και οι φωτισμοί του.

Αντίθετα, τα κουστούμια του Άγι Παναγιώτου μοιάζουν ανέμπνευστα και πρόχειρα.

Η μουσική του Λόλεκ είναι διακριτική, δεν επισκιάζει τις ερμηνείες και δεν «υπογραμμίζει» τίποτα.

Μια από τις καλύτερες παραστάσεις που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια στο Θέατρο Τέχνης, η οποία τιμά την ιστορία του και μας κάνει να ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία. Δεν νοείται θεατρόφιλος να την χάσει, τρεις ερμηνείες διαμάντια και μια ευφυής μέσα στην φαινομενική απλότητά της σκηνοθεσία. 

 

Διαβάστε επίσης:

Η Λουκία Μιχαλοπούλου Έγινε Ηθοποιός, Γιατί Ονειρευόταν Να Παίξει Στην Επίδαυρο (Συνέντευξη)

 

Μαρία Πρωτόπαππα: «Για Να Ξεφοβηθώ Δανείζομαι Την Εμπειρία Της Έμμα Ρέγιες»

 

Στεφανία Γουλιώτη: «Στις Πρόβες Διαλύομαι Γνωρίζοντας Τον Εαυτό Μου»

 Από τη Γιώτα Δημητριάδη
 
Το Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης έχει μεταμορφωθεί σ’ ένα διαδραστικό video game, η μανία των εφήβων το Fortnite κατακλύζει τη σκηνή και τις κολώνες του ιστορικού χώρου της στοάς  Πεσμαζόγλου.
 
 
Ο 16χρόνος Άλεξ, κατά κόσμον Βαγγέλης Αμπατζής, είναι τόσο προσηλωμένος στο κινητό του, ώστε αυτό να μοιάζει αναπόσπαστο κομμάτι του κορμιού του. Κάθε κίνηση του ήρωα στην οθόνη, ενσωματώνεται ως φυσική απόρροια στο σώμα του ηθοποιού, το οποίο πολεμά ζόμπι, τέρατα και «επικοινωνεί» τους φίλους του.
 
75501001 2024389727663509 8721521665416101888 n 
Ο έφηβος πρωταγωνιστής, στο έργο που έγραψε και σκηνοθετεί η Εύα Οικονόμου-Βαμβακά, ζει σ’ ένα παράλληλο σύμπαν. Αδυνατώντας να αντέξει τη ζωή του, τα σπυράκια του, τους γονείς του και  το σχολείο, δημιουργεί μια φανταστική περσόνα, τον Αλέξανδρο94! Ο Αλέξανδρος είναι όλα όσα θα ήθελα να είναι ο Άλεξ, ψηλός, όμορφος, πετυχημένος επαγγελματίας, ικανός να ρίξει ακόμα και την πανέμορφη Λου, που γνώρισε στο instagram.
 
 
 Στη σκηνή εμφανίζονται σταδιακά, οι δύο κοπέλες η εικονική Λου(Μαριλένα Μόσχου), πάντα πίσω από την μεμβράνη του εμπνευσμένου σκηνικού (Βασίλης Αποστολάτος) και η Δομνίκη (Ναταλία Πελέκα), το κορίτσι από το Β3 που εδώ και μήνες τον ακολουθεί προσπαθώντας κάτι να του πει…
 
74984690 537217713729464 115559097281019904 n
 
  
Παράλληλα, είναι έντονη και η παρουσία- απουσία του πατέρα του Άλεξ, τον οποίο ερμηνεύει ο Δημήτρης Μαγγίνας και εκείνος βουτιγμένος στον εθισμό του με τον τζόγο. «Το καζίνο δεν είναι κάτι παράνομο!» αναφωνεί  στο τηλέφωνο.
 
 74584814 2500953156790442 1122931955592069120 n
 Η σκηνοθέτις της παράστασης δίνει τις τελευταίες οδηγίες, στην τεχνική πρόβα, που παρακολουθήσαμε, λίγα εικοσιτετράωρα πριν την πρεμιέρα της 3ης Νοεμβρίου.Μοιάζει και η ίδια με σούπερ ηρωίδα, η οποία παλεύει με το θηρίο, που λέγεται «πρεμιέρα» ανάμεσα στις Συμπληγάδες πέτρες του άγχους και της καλλιτεχνικής αμφισβήτησης.
 
 Και μπορεί όλα αυτά να δρουν υπόγεια, όμως η ίδια μοιάζει να έχει ενσωματωθεί τόσο με το σκηνικό χώρο του θεάτρου, που είναι σαν να ξεπήδησε από το Fortnite με τα μαγικά της μαύρα μποτάκια και τα μαλλιά πιασμένα έτοιμα για μάχη!
 
76786439 1362715640565905 8380371940648419328 n
 
 Όταν θα περάσει την πρώτη πίστα, θα ξεκλέψω πέντε λεπτά, για να λύσω μερικές απορίες μου. 
 
 
Πρώτα απ’ όλα ποιος πάτησε το «go» στην πίστα που λέγεται «εφηβικό θέατρο στο Τέχνης»;
 
 «Η παράσταση αυτή ήταν μια ανάθεση που μου έγινε από το Θέατρο Τέχνης το οποίο στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το ΚΕΘΕΑ μου ζήτησε να κάνω μια παράσταση για τις εξαρτήσεις. Και μετά από μια πρώτη έρευνα κατέληξα ότι αντίθετα με όσα πίστευα πριν, δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία η ουσία της εξάρτησης, το πόσο θελκτική είναι. Δεν είναι αυτή ο μαγνήτης. Εσύ είσαι που δεν αντέχεις κάτι στον εαυτό σου και αναζητάς λύση σε αυτούς τους μηχανισμούς. Οπότε θεώρησα πιο ενδιαφέρον να ασχοληθώ με μια εξάρτηση που σχεδόν αόρατα έρχεται να καταλάβει καθέναν από εμάς, την εξάρτηση από τα  smartphones».
 
 
«Ωραία τα παιχνίδια, εικονικά και πραγματικά, αλλά πραγματικά πιστεύεις ότι μια παράσταση μπορεί να αλλάξει την οπτική των εφήβων πάνω στις εξαρτήσεις;» τη ρωτάω, σαν να ξέρω την απάντηση.
  
«Αδιαμφισβήτητα. Η ταχύτητα της εποχής μας κάνει να κάνουμε πολλά πράγματα ασυνείδητα, σχεδόν αυτόματα. Οπότε αν το θέατρο λειτουργώντας ως διεσταλμένος καθρέφτης σταθεί απέναντι μας και μας δείξει πτυχές τις καθημερινότητας μας που δεν έχουμε συνειδητοποιήσει δε μπορεί παρά να μας επηρεάσει. Αν συνειδητοποιήσουμε με το παράδειγμά ενός τρίτου τί μας συμβαίνει και συχνά εκούσια το αγνοούμε, είναι σίγουρα ένα πρώτο βήμα προς την αλλαγή. Και  το λέω αυτό γιατί και η δική μου οπτική άλλαξε πολύ μέσα από τη διαδικασία δημιουργίας αυτής της παράστασης», μου απαντά μ’ αφοπλιστική ειλικρίνεια.
 
 75513482 989200118105038 1421634046126981120 n
 
Ο Άλεξ στην παράσταση, που θα δούμε στο Υπόγειο έχει μια απούσα σχεδόν αδιάφορη οικογένεια, ίσως γι’ αυτό έχει οδηγηθεί σ’ αυτόν τον εικονικό κόσμο.
 
 Η Εύα συμφωνεί: «Θυμάμαι ότι ένα από τα πρώτα πράγματα που έμαθα στις συνεδρίες εξαρτημένων νέων από το διαδίκτυο- στις οποίες παραβρέθηκα την περίοδο της έρευνας για την παράσταση- είναι ότι το παιδί που εμφανίζει οποιαδήποτε εξάρτηση είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου μιας λιγότερο ή περισσότερο προβληματικής κατάστασης στην οικογένεια. Οι ρυθμοί και οι ανάγκες της καθημερινότητας ωθούν τους γονείς να λείπουν συχνά από το σπίτι.  Η κρίση έχει κάνει όλους τους ανθρώπους λίγο πιο γκρι. Και αυτό δε μπορεί να μην έχει αντίκτυπο στη γενιά που ενηλικιώνεται κάτω από αυτές τις συνθήκες. Συχνά, ως παιδιά προκειμένου να μην κάνουν φασαρία όταν οι γονείς δουλεύουν, έχουν περάσει πολλές ώρες πίσω από ένα tablet.  Δεν αρκεί η φυσική παρουσία των γονιών στο σπίτι για να μεγαλώσει ένα παιδί. Χρειάζονται ποιοτικές και όχι ποσοτικές σχέσεις.  Αυτό είναι αυτό που οδηγεί κυρίως στην εξάρτηση, η έλλειψη ουσιαστικών συνδέσμων».
 
 
 
Υπάρχει όμως, κάτι που η ίδια δεν θα μπορούσε να αποχωριστεί ποτέ; Η απάντησή της αφοπλιστικά ρομαντική, όπως και η ίδια:«Νομίζω εγώ δε θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αγάπη. Να αγαπώ και να με αγαπούν. Και να δημιουργώ. Πιστεύω ότι αγάπη και δημιουργία είναι τα δύο συστατικά της ευτυχίας. Οπότε δε θα ήθελα με τίποτα να ζήσω #MiaMeraXwris αυτά».
 
Ραντεβού λοιπόν την Κυριακή στις 17:30 και κάθε Κυριακή στο Υπόγειο για να απολαύσουμε μια παράσταση, που μπορεί να δημιουργήθηκε για εφήβους αλλά σίγουρα το θέμα της και η αισθητική της, θα τραβήξουν και το δικό μας ενδιαφέρον. 
 
74626956 411741863103071 3473958531860791296 n
#MiaMeraXwris
Κείμενο/ Σκηνοθεσία: Εύα Οικονόμου- Βαμβακά
Σχεδιασμός σκηνικού και φώτων: Βασίλης Αποστολάτος
Ενδυματολογία: Ματίνα Μέγκλα
Επιμέλεια Κίνησης: Χρυσηίς Λιατζιβίρη
Πρωτότυπη μουσική: LOO ( Someone who isn’t e me)
Βοηθός σκηνοθέτη: Σοφία Αρβανίτη - Φλώρου
Παίζουν οι: Βαγγέλης Αμπατζής, Δημήτρης Μαγγίνας, Μαριλένα Μόσχου, Ναταλία
Πελέκα
Στην παράσταση ακούγονται οι: Λιλή Νταλανίκα, Γιούλικα Σκαφιδά, Δημήτρης
Τσιγκριμάνης
Video παράστασης: Λιλή Νταλανίκα
Φωτογραφίες παράστασης: Μυρτώ Αποστολίδη
Κατασκευή Σκηνικού: Χάρης Κολοβός
Eυχαριστούμε θερμά τη Μελίσσα Νίκο για την πολύτιμη βοήθειά της και το Mosaikon
Hostel που φιλοξένησε τη φωτογράφισή μας. 
 
 
Από τον Σπύρο Σιακαντάρη
 
 
 Στον 22ο χρόνο του μπήκε το Θέατρο του Νέου κόσμου και συνεχίζει να κεντρίζει το ενδιαφέρον με το παραδοσιακά πλουραλιστικό ρεπερτόριο του. Με προτεραιότητα στους νέους δημιουργούς, συνεχίζει με 13 επιτυχημένες παραστάσεις της περσινής σεζόν, παράλληλα προσθέτει και άλλα θέατρα στο δυναμικό του,καθώς μετά τα θέατρα "Τζένη Καρέζη", "Άνεσις" και την επιτυχημένη συνεργασία του με το θέατρο Τέχνης, προστίθενται και τα θέατρα "Bios" και "Τempus Verum Εν Αθήναις". 
Έτσι το καλλιτεχνικό άθροισμα, για τη σεζόν 2019-2020, μετρά 27 παραστάσεις συν την επιτυχημένη δράση με το θέατρο "Αλληλεγγύης για παιδιά" που συνεχίζεται για 18η χρονιά. 
 
 
 Τη Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου, στη βάση του θεάτρου, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, πραγματοποιήθηκε η  συνέντευξη Τύπου, την οποία παρουσίασε ο Μίλτος Σωτηριάδης με παρόντα τον πατέρα του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο ο οποίος ολοκλήρωσε τα καθήκοντα του ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών πριν από λίγες μόλις ημέρες.
 
Η παρουσίαση του προγράμματος της φετινής σεζόν ξεκίνησε με ένα αυτοσαρκαστικό χιουμοριστικό βίντεο που αναφερόταν σ΄αυτήν ακριβώς την εξάπλωση των δράσεων του θεάτρου του Νέου Κόσμου. «Δεν ανεβάζουμε τόσες παραστάσεις σε τόσα θέατρα για να κατακτήσουμε τον κόσμο, αλλά γιατί έχουμε ωραίες προτάσεις τις οποίες θέλουμε να πραγματοποιήσουμε» είπε χαρακτηριστικά ο Μίλτος Σωτηριάδης.
 
 
Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος χαριτολογώντας δήλωσε: «Eίμαι ο Βαγγέλης και είμαι εδώ και είμαι καλά. Άλλωστε πάντα ήμουν εδώ, έλειπα απλώς από την καθημερινότητα του θεάτρου. Μου έλειπε αυτή η καθημερινότητα». Ο ίδιος θα σκηνοθετήσει δύο από τις 28 παραστάσεις .
 
Ο Μίλτος Σωτηριάδης επισήμανε: «Εξακολουθούμε να πιστεύουμε σε ένα θέατρο το οποίο δεν είναι μαζικό αλλά είναι ένα θέατρο που ξεκινάει από μια οικογένεια και θέλει να αγκαλιάζει όλους τους συνεργάτες σαν μια οικογένεια».
 
Στη συνέχεια ακολούθησαν, αρκετά συμπυκνωμένες λόγω χρόνου, παρουσιάσεις ή προβολές βίντεο από τις παραστάσεις που πρόκειται να δούμε. 
 
Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι το Θέατρο του Νέου Κόσμου συνεχίζει και αυτή τη σεζόν, τη μεγάλη προσφορά προπώλησης. Από σήμερα 9 Σεπτεμβρίου και μέχρι το βράδυ της επόμενης Δευτέρας 16 Σεπτεμβρίου οι θεατρόφιλοι μπορούν να προμηθευτούν εισιτήρια στα 7 ευρώ, για όλες τις παραστάσεις σε οποιαδήποτε ημερομηνία επιθυμούν. Τα εισιτήρια μπορούν να τα προμηθευτούν είτε από τα ταμεία των θεάτρων Νέου Κόσμου και Τζένης Καρέζη είτε ηλεκτρονικά μέσω της εφαρμογής Viva.
 
 
Αναλυτικά το πρόγραμμα και των 28 παραστάσεων έχει ως εξής:
 
 
 

Θέατρο του Νέου Κόσμου

Η Τ Ρ Α Γ Ι Κ Η Ι Σ Τ Ο Ρ Ι Α Τ Ο Υ Α Μ Λ Ε Τ,

Ε Ν Ο Σ Π Ρ Ι Γ Κ Ι Π Α Τ Η Σ Δ Α Ν Ι Α Σ

του Ουίλιαμ Σαίξπηρ

Ομάδα GRASSHOPPER

Κεντρική Σκηνή

5.10.2019 - 24.11.2019

Μετά τον «Θείο Βάνια» και τις «Βάκχες», η τρίτη συνεργασία του Έκτορα Λυγίζου και της ομάδας Grasshopper με το Θέατρο του Νέου Κόσμου, αυτή τη φορά με το δημοφιλέστερο αλλά και πιο αινιγματικό έργο του Σαίξπηρ σε μια καινούρια διασκευή για έξι ηθοποιούς, που ακολουθώντας πιστά την πλοκή του έργου επιχειρεί να ανακαλύψει τους μηχανισμούς του.

Σύμφωνα με τον γνωστό μεσαιωνικό μύθο, ένας πρίγκιπας της Δανίας καλείται να σκοτώσει τον θείο του παίρνοντας εκδίκηση για τη δολοφονία του πατέρα του. Όμως, αντίθετα με αντίστοιχες ιστορίες εκδίκησης στην αρχαία ελληνική τραγωδία, ο πρίγκιπας συνεχώς αναβάλλει την πράξη, μπαίνοντας σε έναν κυκεώνα αμφιβολιών και φλερτάροντας με την τρέλα. Στα χέρια του Σαίξπηρ, αυτή η τυπική ιστορία εκδίκησης μετατρέπεται σε ένα πολυσύνθετο έργο, πάνω στα όρια της αυτενέργειας του ανθρώπου, στη φύση της επιθυμίας, στις λειτουργίες του πένθους, στην αυτοκτονία, στο ίδιο το θέατρο, αλλά και στους μηχανισμούς της εξουσίας. Η σαιξπηρική εκδοχή του Άμλετ είναι ένα δαιδαλώδες έργο. Σαν μια πελώρια μηχανή που μπαίνοντας σε λειτουργία καταπίνει ένα ένα τα θεατρικά πρόσωπα και τα αλέθει στα σωθικά της. Απέναντι στη μοναχική παρουσία των προσώπων θέτει ένα τεράστιο Χρέος, σχεδόν υπεράνθρωπο. Απέναντι στο άτομο θέτει την Ιστορία (και τον μύθο) που με τους πανίσχυρους μηχανισμούς τους στρατεύουν το άτομο και το θέτουν στην υπηρεσία τους μετατρέποντάς το σε Ήρωα.

Στην Τραγική ιστορία του Άμλετ όλα τα πρόσωπα είναι διχασμένα: ένα κομμάτι τους συλλογίζεται, αφηγείται και καθοδηγεί ψάχνοντας απεγνωσμένα να βρει (ή να επινοήσει) ένα νόημα, ενώ ένα άλλο κομμάτι τους δρα και βιώνει. Αυτό το διχασμό των προσώπων θα εξερευνήσει η παράσταση, χρησιμοποιώντας ως βασικό εργαλείο το παιχνίδι που παίζεται ανάμεσα στον σκηνοθέτη και τον ηθοποιό. Άλλωστε το ίδιο το έργο μπορεί να διαβαστεί ως μια σειρά επάλληλων «σκηνοθεσιών». Σκηνοθέτης είναι το φάντασμα του Πατέρα που προσπαθεί να συντονίσει τον Άμλετ στην ιστορία της εκδίκησης, σκηνοθέτες ο Πολώνιος και ο Κλαύδιος που στήνουν τις παγίδες τους, σκηνοθέτης ο ίδιος ο Άμλετ που στήνει την ιστορία της τρέλας του. Σκηνοθέτες είναι όλα τα πρόσωπα που προσπαθούν να παρασύρουν τα άλλα πρόσωπα στη δική τους εκδοχή της ιστορίας, ενώ συγχρόνως αυτοσκηνοθετούνται. Και πάνω απ’ όλους, σκηνοθέτης είναι ο ίδιος ο συγγραφέας που στήνει τον πελώριο δαίδαλο –το έργο.

Συντελεστές της παράστασης

Διασκευή - Σκηνοθεσία: Έκτορας Λυγίζος

Σκηνικό: Κλειώ Μπομπότη

Κοστούμια: Άλκηστη Μάμαλη

Σχεδιασμός φωτισμών: Δημήτρης Κασιμάτης

Σχεδιασμός μακιγιάζ και κομμώσεων: Ιωάννα Λυγίζου

Σχεδιασμός ήχου: Brian Coon

Βοηθός σκηνοθέτη: Εύα Βλασσοπούλου 

Βοηθός σκηνογράφου: Στέφη Πανταβού

Το κείμενο της παράστασης βασίζεται στις μεταφράσεις του Γιώργου Χειμωνά, του Διονύση Καψάλη και του Ιάκωβου Πολυλά.

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Κωνσταντίνος Ζωγράφος, Έκτορας Λυγίζος, Άρης Μπαλής, Ηρώ Μπέζου, Αινείας Τσαμάτης

Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

Από 5.10.2019 έως 24.11.2019

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 120 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 18:00

Σάββατο 21:00

Κυριακή 18:00*

*Τις Κυριακές 6 & 13 Οκτωβρίου η παράσταση θα παιχτεί στις 21:00.

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou/i-tragiki-istoria-tou-amlet-enos-prigkipa-tis-danias/

 

 

 

Τ Ο  Ξ Υ Π Ν Η Μ Α  Τ Η Σ  Α Ν Ο Ι Ξ Η Σ

του Φρανκ Βέντεκιντ

Κεντρική Σκηνή

7.10.2019 - 14.01.2020

 

 

 «Είναι εξευτελιστικό να είσαι άνθρωπος και να μην έχεις δοκιμάσει το πιο ανθρώπινο πράγμα–»

Ο Βέντεκιντ στο Ξύπνημα της άνοιξης συνθέτει ένα ρέκβιεμ για το στραγγαλισμό της αθωότητας και των πρώτων παρορμήσεων και καταγγέλλει μια συντηρητική κοινωνία εστιασμένη στην αποτελεσματικότητα, που καταστέλλει το ένστικτο και την επαφή με το σώμα. 

Μέσα από σύντομες, αποσπασματικές εικόνες, παρακολουθούμε μια γενιά εφήβων να έρχονται αντιμέτωποι με τη διερεύνηση της σεξουαλικότητας, τη φιλία, το ρομαντισμό, τη βία, την αυτοκτονία, τον έρωτα και να ωθούνται εντέλει στον αφανισμό, μέσα από την πάλη τους να αναπνεύσουν σε μια ασφυκτική κοινωνία που προτείνει τη στέρηση της ανθρώπινης ιδιότητας.

Η παράσταση επιχειρεί να παρακολουθήσει μέσα από το μικροσκόπιο όλη τη διακύμανση του ανθρώπινου συμπτώματος που πεθαίνει πριν καν γεννηθεί, διατηρώντας το ωμό και ανηλεές ύφος της γραφής του Βέντεκιντ.

 

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας
Διασκευή: Γκελυ Καλαμπάκα, Δημητρης Καραντζάς 
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Επιμέλεια κίνησης: Χρήστος Παπαδόπουλος
Σκηνικά: Άρτεμις Φλέσσα
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου
Βοηθός σκηνοθέτη: Γκέλυ Καλαμπάκα  

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Βαγγέλης Αμπατζής
Ασημίνα Αναστασοπούλου
Κορίνα-Άννα Γκουγκουλή
Γιώργος Δικαίος
Αναστάσης Λαουλάκος
Μάνος Πετράκης
Νάνσυ Σιδέρη
Μαρία Σκουλά

Η παράσταση είναι κατάλληλη για θεατές άνω των 15 ετών. 

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

7.10.2019 - 14.01.2020

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 90 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou/to-ksipnima-tis-aniksis/

 

 

 L o v e N o t

«Το πείραμα μιας σχέσης»

 της Θεοδώρας Καπράλου

Κάτω Χώρος

7.10.2019 – 28.01.2020

Παρακαλώ ακολουθήστε με ακρίβεια τις παρακάτω οδηγίες και απομνημονεύστε το συντομότερο δυνατό τις αρχές της φιλοσοφίας μας.

Οι δύο σύντροφοι οφείλουν να αγαπούν ο ένας τον άλλο. Παρακαλώ στα επόμενα 27 δευτερόλεπτα χαϊδέψτε τρυφερά το σύντροφό σας.

Οι δύο σύντροφοι οφείλουν να συγχωρούν ο ένας τον άλλον. Παρακαλώ στα επόμενα 23 δευτερόλεπτα ζητήστε και λάβετε τη συγχώρεση του συντρόφου σας για οποιοδήποτε ατόπημά σας.

Ο άνθρωπος είναι ον κοινωνικό. Η φυσική –σχεδόν αντανακλαστική– του τάση είναι να διαμορφώνει δυαδικά  συστήματα κλειστού τύπου –ευρέως γνωστά με τον όρο «ζευγάρια»– μέσα στα οποία λειτουργεί αβίαστα και πάντα σε απόλυτη αρμονία με τα ένστικτα και τις ενορμήσεις του.

Ως εκ τούτου, οι σχέσεις που αναπτύσσει το εν λόγω θηλαστικό είναι στέρεες, μακροχρόνιες, βασίζονται στα αμοιβαία αισθήματα των εμπλεκόμενων μερών, διαταράσσονται σπανίως και δεν διακόπτονται παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις.

Το καλύτερο και πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα των σχέσεων αυτών αποτελούν οι ερωτικές σχέσεις που αναπτύσσει το είδος.

Η πεποίθηση του θηλαστικού περί μονογαμίας σε συνδυασμό με τη συγκρότηση ανάλογων κοινωνικών ηθών και θεσμών σταθεροποιούν και βασικά εξυγιαίνουν τις σχέσεις αυτές, καθιστώντας τις ιδανικό παράδειγμα για όλα τα υπόλοιπα θηλαστικά του πλανήτη, που με τις λαμπρές εξαιρέσεις του κύκνου, του κάστορα και του πιγκουίνου, αποτυγχάνουν παταγωδώς.

Ου φοβηθείτε. Είμαστε εδώ. Για σας. Προσέλθετε.

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Θεοδώρα Καπράλου

Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα

Μουσική επιμέλεια: Σταύρος Σερέτης

Συνεργάτης  σκηνογράφος: Ευαγγελία Θεριανού

Κοστούμια: Νικόλ Παναγιώτου

Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης

Video παράστασης: Γιάννης Καραμπάτσος

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μαρία Κωνσταντάκη, Θύμιος Κούκιος

ΧΩΡΟΣ

Κάτω Χώρος

7.10.2019 – 28.01.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 70 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

love not texnes plus 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-kato-xoros/lovenot/

 

 

 

Ο  Α Γ Ν Ο Σ  Ε Ρ Α Σ Τ Η Σ

του Ντέιβιντ Πλαντ

Δώμα

11.10.2019 - 17.11.2019

 

 

Πολύ πέρα από τη στεναχώρια που δεν είσαι τώρα εδώ, μαζί μου

– τόσο πολύ πέρα από τη στεναχώρια αυτή,

που αδυνατώ πια να φανταστώ τη ζωή που ζήσαμε μαζί-

η απουσία σου έχει γίνει για μένα εμμονή.

Τι είναι αυτή η εμμονή με την απουσία,

ώστε ν’ αδυνατώ να φανταστώ μια παρουσία;[1]

 

 

«Ο αγνός εραστής» είναι μια ελεγεία του Αμερικανού συγγραφέα DAVID PLANTE για τον επί σαράντα χρόνια σύντροφό του, τον Έλληνα ποιητή και εκδότη Νίκο Στάνγκο, την κοινή τους ζωή και το τραγικό τέλος της. Μια μακρά σε διάρκεια ερωτική αφιέρωση, μια σχεδόν σωματική και συγκινητική σπουδή πάνω στο θέμα της απώλειας και του πένθους, της μνήμης και της φαντασίωσης.

Σε μια εποχή κατά την οποία ο άνθρωπος «δημιουργεί δεσμούς εξαρχής χαλαρούς, ώστε να μπορούν να λύνονται εύκολα, γρήγορα και δίχως πόνο»[2], πέντε μόλις χρόνια μετά το θάνατο του συντρόφου του, ο David Plante καταγράφει μια πολυετή ιστορία αφοσίωσης που διαπερνά όλο το φάσμα της συναισθηματικής διακύμανσης: από την έξαψη της πρώτης φοράς στην απόγνωση. Από το απόλυτο σμίξιμο στην απόλυτη μοναξιά. «Εσύ, εσύ, εσύ» γράφει συνεχώς και συνθέτει ταυτόχρονα τη βιογραφία του συντρόφου του, αλλά και μια αφήγηση της ιστορίας της Ελλάδας από το 1936 (έτος γέννησης του Στάνγκου) έως το 2004, πάντα σε δεύτερο ενικό πρόσωπο. Μια απόλυτη ερωτική αφιέρωση, ένας «εξοντωτικός, τολμηρός, προσωπικός θρήνος», όπως γράφει σχετικά ο Philip Roth.

Στην σκηνική εκδοχή της ιστορίας, που επαναλαμβάνεται για δεύτερη φορά μετά την θερμή υποδοχή της την περσινή σεζόν, τέσσερις ηθοποιοί, δύο άντρες, αλλά και σε αντίθεση με την πραγματική ιστορία δύο γυναίκες, όλοι τους διαφορετικές εκδοχές του ίδιου προσώπου, διαχειρίζονται επί σκηνής το τραύμα τους και την μοναξιά τους. Προσπαθούν να βρουν τον νέο τους βηματισμό μετά την απώλεια. Και τελικά υμνούν την αγάπη. Πέρα από φύλα και χρόνους. Στην πλήρη έκφραση και ουσία της. Και κυρίως, την ανάγκη έκφρασής της στην άγρια και μοναχική εποχή μας.

Πώς η μνήμη γίνεται παρόν; Πώς τα θραύσματα γίνονται ενότητα; Πώς βιώνεται ένα πένθος; Πώς γιατρεύεται το τραύμα; Πώς επιβιώνεις; Πώς παίρνεις ανάσα; Ξανά;

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση: Ηλίας Μαγκλίνης
Σκηνοθεσία: Άρης Λάσκος
Δραματουργία: Άρης Λάσκος, Κόνυ Ζήκου
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Κορνήλιος Σελαμσής
Σκηνικά - Κοστούμια: Τίνα Τζόκα
Επιμέλεια κίνησης: Μυρτώ Γράψα
Σχεδιασμός φωτισμών: Σεσίλια Τσελεπίδη
Βοηθός σκηνοθέτη: Κόνυ Ζήκου

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Μάνος Βαβαδάκης
Κατερίνα Πατσιάνη
Θάνος Τσακαλίδης
Ειρήνη Φαναριώτη

ΧΩΡΟΣ

Δώμα

11.10.2019 - 17.11.2019

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 60 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Παρασκευή 21:00

Σάββατο 21:00

Κυριακή 18:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Παρασκευή

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-doma/o-agnos-erastis/

 

 

M U T E

του Γιώργου Χρυσοστόμου

Κεντρική Σκηνή

17.10.2019 - 19.01.2020

Ένας άνθρωπος που κυνηγά το μυαλό του, ένας άνθρωπος που αρνείται τις λέξεις. Μια πολυκατοικία. Ένας μαέστρος, ένας ηλικιωμένος, ένας φοβιτσιάρης, ένας γυμναστής, ένας σεξομανής, ένας γκαντέμης... Τι τους συνδέει; Είναι ένας ή περισσότεροι; Κάποτε όλα διαλύονται· οι λέξεις έρχονται απρόσμενα. Μια παράσταση με μουσική χωρίς μουσικούς, με λέξεις χωρίς λέξεις. Μια παράσταση που κάποιος τολμά να ανοίξει την πόρτα του δωματίου του και να δείξει τι πραγματικά υπάρχει μέσα σε αυτό.

MUTE. 1998 Θεσσαλονίκη. Μπλε βαμμένο δωμάτιο. Συγκάτοικος με τρεις αγνώστους. Ένα cd player. Ενα mini disk. Κανένα κινητό τηλέφωνο. Μουσική με ακουστικά στ’ αυτιά. Το αριστερό δεν δουλεύει. Μονοφωνικό αποτέλεσμα. Κατά τη διάρκεια ακρόασης τζαζ κομματιού γεννήθηκε ο Μαέστρος. Και άλλοι ήρωες που παρέα με τον εφευρέτη τους δεν τραγουδήσανε ποτέ. Ούτε στη χαρά, ούτε στον πόνο. Λαχτάρα για μουσική, φόβος για τραγούδι όμως. Οι ήρωες αυτοί βγήκανε να δουλέψουνε βαθιά στη νύχτα. Για να φάει ψωμί ο εφευρέτης. Με σοφία η Σοφία θα τα βγάλει όλα αυτά στο φως. Που θα το σχεδιάσει η άλλη Σοφία. Και με τα φώτα της Φωτεινής θα γεννηθούνε κι άλλα, που θα τα πάρει ο ήλιος της Ηλιάνας και θα τα απογειώσει για να πετάξουν όλοι μαζί πάνω στης Μαγδαληνής το σκηνικό. Τα λόγια είναι περιττά.

Με εκτίμηση

Γιώργος Χρυσοστόμου

Συντελεστές της παράστασης

Ιδέα: Γιώργος Χρυσοστόμου

Σκηνοθεσία: Σοφία Πάσχου, Γιώργος Χρυσοστόμου

Δραματουργία: Juan Ayala

Σκηνικά-κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού

Μουσική επιμέλεια: Φωτεινή Γαλάνη

Σχεδιασμός φωτισμών: Σοφία Αλεξιάδου

Βοηθός σκηνοθέτη - κίνηση: Ηλιάνα Γαϊτάνη

Παίζει ο Γιώργος Χρυσοστόμου

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

Από 17.10.2019 - 19.01.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 65 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Από 17/10 έως 24/11

Τετάρτη 21:00

Πέμπτη 21:00

Παρασκευή 21:00

Σάββατο 18:30

Κυριακή 21:30

Από 6/12 έως 19/1

Τετάρτη 18:30

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 18:30

Κυριακή 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη-Παρασκευή

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

 

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou/mute/

 

 

Μ Υ Ρ Τ Ο Σ

Παράσταση βασισμένη

στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Παύλου Μάτεσι

Ομάδα 4Frontal

Δώμα

21.10.2019 - 12.11.2019

 «…-Χρόνια το περιμέναμε, ακούστηκε από απέναντι. Η τιμωρία των αμαρτωλών είναι ημέρα εορτάσιμος. Επιτέλους, ο Θεός σας εκδικήθηκε...

-Λες; Εκδικήθηκε Σταύρο μου;

-Γιατί ρε Διονυσία; Αυτή δεν είναι η δουλειά του;…»


Το 1939, σε μια ελληνική κωμόπολη, ο Μύρτος, οκτώ χρονών, κοιμάται εκ γενετής. 
Απέναντί του, η ευυπόληπτη οικογένεια Γαβριήλ. Προύχοντες και φορείς  της ανώτερης κοινωνικής τάξης. Φαινομενικά καθωσπρέπει αλλά ουσιαστικά «λοιμών καθέδρα», όπως τους αποκαλούν οι απέναντι  που παρακολουθούν ηδονοβλεπτικά κάθε τους κίνηση. Μια κόρη ανάπηρη εκ γενετής, ονόματι Περσεφόνη, μια μάνα που θεωρεί ότι η ασχήμια είναι αμάρτημα και προσπαθεί να καλύψει ό,τι δεν είναι σύμφωνο με τις κοινωνικές επιταγές, ένας πατέρας επιρρεπής στη μοιχεία και τη βία, ένα νεαρό κορίτσι που γίνεται μήλον της έριδος ως φορέας της απόλυτης σεξουαλικότητας, ένας εικοσάχρονος που δεν τον αφήνουν να ενηλικιωθεί, ένα ζευγάρι υποτακτικών –βουβοί θεατές των εγκλημάτων των αφεντικών τους–, μια νεαρή υπηρέτρια που της σκοτώνουν το νόθο παιδί της, ένας ευνούχος υποτακτικός που παλεύει να καλύψει τις «βρωμιές» τους, πριν γίνουν εφιάλτης.

Ο Μύρτος ξυπνά σ’ ένα λογοτεχνικό σύμπαν που επαναπροσδιορίζει την έννοια της ενοχής, της κακίας και της αμαρτίας.

Η ομάδα 4Frontal, μετά τον Μουνή, την Οικογένεια Μπες-Βγες, την Σοφία Λασκαρίδου - μια αγάπη μεγάλη, επιστρέφει στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, συνεχίζοντας την αναζήτηση της σκηνικής αναπαράστασης ενός λογοτεχνικού κειμένου.

 

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Θανάσης Ζερίτης 
Δραματουργική επεξεργασία: Νεφέλη Μαϊστράλη, Θανάσης Ζερίτης 
Σκηνικά - Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Επιμέλεια κίνησης: Πάνος Τοψίδης

Μουσική επιμέλεια: Σταύρος Γιαννουλάδης
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελένη Κουτσιούμπα 

Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Χριστίνα Τσουτσουλίγα

HairStyling: Κωνσταντίνος Κολιούσης

Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου

 

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Χρηστίνα Γαρμπή, Σταύρος Γιαννουλάδης, Γιώργος Κισσανδράκης, Χάρης Κρεμμύδας, Τατιάνα Άννα Πίττα  

 

Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΧΩΡΟΣ

Δώμα

21.10.2019 - 12.11.2019

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 95 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

 

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-doma/mirtos/

 

 

Ο  Γ Ι Ο Σ

του Φλοριάν Ζελλέρ

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Κεντρική Σκηνή

5.12.2019 - 12.04.2020

Ο 17χρονος Νικολά περνάει μια δύσκολη φάση ύστερα από το χωρισμό των γονιών του. Είναι αδιάφορος, έχει παρατήσει το σχολείο, λέει ψέματα. Η μητέρα του έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά, κι ο Νικολά σκέφτεται πως θα ήταν καλύτερα να πάει να μείνει με τον πατέρα του, που ζει με την καινούρια του σύντροφο και το μωράκι που έχουν αποκτήσει πρόσφατα. Όμως, παρ’ όλες τις προσπάθειες του πατέρα, ανάμεικτες με τις ενοχές του, ο οποίος θέλει να βοηθήσει με κάθε τρόπο το γιο του, και παρ’ όλες τις ελπίδες που γεννάει η καινούρια αυτή αρχή, το πείραμα δεν πετυχαίνει. Όπως πέφτει στο κενό και η προοπτική της ψυχιατρικής βοήθειας.

Ο άλλος, ο έφηβος, με όση φροντίδα κι αν περιβάλλεται, παραμένει ένας άγνωστος, ένα άλυτο αίνιγμα, και η αγάπη δεν μπορεί να κάνει το θαύμα της.

Το ευαίσθητο αυτό έργο του Φλοριάν Ζελλέρ, που έχει στο επίκεντρό του την εφηβεία, αποτελεί το τρίτο μέρος μιας άτυπης τριλογίας, μαζί με τον Πατέρα και τη Μητέρα που έχουν προηγηθεί. Σύμφωνα με τους Times, ο Ζελλέρ είναι «ο πιο συναρπαστικός θεατρικός συγγραφέας της εποχής μας». Ο πολυβραβευμένος Ζελλέρ, γνωστός και στην Ελλάδα, ανατέμνει με μοναδική ικανότητα τις δυναμικές της σύγχρονης οικογένειας, δίνοντάς μας ένα έργο με απρόβλεπτο φινάλε, που μιλάει κατευθείαν στην καρδιά των θεατών.

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση: Κοραλία Σωτηριάδου

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Σκηνικό: Ευαγγελία Θεριανού

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος

Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Γεωργουδάκη

Παίζουν οι ηθοποιοί

Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Δέσποινα Κούρτη, Άννα Καλαϊτζίδου, Δημήτρης Κίτσος, Γιώργος Μακρής

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

Από 5.12.2019 μέχρι 12.04.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 90 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 21:15

Πέμπτη 21:15

Σάββατο 21:15

Κυριακή 18:30

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη-Πέμπτη

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Ανέργων 12€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 20€

Μειωμένο 17€

 

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-kentriki-skini/o-gios/

 

 

 

 

Φ Τ Ε Ρ Α  Μ Π Ε Κ Α Τ Σ Α Σ

Παράσταση βασισμένη στο μυθιστόρημα του Θανάση Βαλτινού

Ομάδα 4Frontal

Δώμα

17.01.2020 – 12.04.2020

- Να σου πω, είπε ο Γιάννης.
- Να μη μου πεις, είπε η Ράνια.
- Ακούς; είπε ο Γιάννης.
- Όχι, είπε η Ράνια.
- Είπες ότι τελειώσαμε, εντάξει;
- Ναι, είπε η Ράνια.
- Και θέλω το πουλόβερ μου να φύγω, είπε ο Γιάννης.
- Στο διάολο, είπε η Ράνια. Κι άρχισε να κλαίει με λύσσα.

Ο Γιάννης και η Ράνια σε λίγη ώρα θα χωρίσουν. Πριν από αυτό θα κατασπαράξουν ο ένας τον άλλον σε μια σφοδρότατη αντιπαράθεση, με φόντο την Αθήνα και την Ελλάδα των αρχών της δεκαετίας του ’90.

Τα «Φτερά Μπεκάτσας» διαδραματίζονται σε μία περίοδο όπου οι καθημερινές ανάγκες των Ελλήνων έχουν πολλαπλασιαστεί απροσδόκητα εξαιτίας της υποτιθέμενης ευημερίας, καθώς η περίφημη εποχή της αλλαγής συμπαρασύρει στο διάβα της θεσμούς και αξίες.
Με σφιγμένα δόντια ακούμε τους ήρωες να αρθρώνουν με καθημερινό και τραχύ λόγο αλληλοκατηγορίες σε μια καθόλα συνηθισμένη διαμάχη που ηχεί στα αυτιά μας τόσο οικεία, όσο μια τηλεόραση ανοιχτή σ’ ένα συνοικιακό μπαλκόνι.

Σε μια μικροαστική κουζίνα ο Θανάσης Βαλτινός χωράει μια ολόκληρη εποχή. Μια εποχή μαζί με την ηθική που μας κληροδότησε, την ελληνική οικογένεια που ακόμα προσπαθούμε να διαπραγματευτούμε αλλά και τον θάνατο ενός έρωτα, που είναι πάντα επίκαιρος.

 

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Θανάσης Ζερίτης

Σκηνικά-Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα

Επιμέλεια κίνησης: Πάνος Τοψίδης

Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθός σκηνοθέτη: Χάρης Κρεμμύδας

Παίζουν οι ηθοποιοί: Σταύρος Γιαννουλάδης, Νεφέλη Μαϊστράλη 

 

ΧΩΡΟΣ

Δώμα

17.01.2020 – 12.04.2020

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 70 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 21:25

Κυριακή 18:30

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Παρασκευή

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-doma/ftera-mpekatsas/

 

 

Ξ Α Φ Ν Ι Κ Α   Π Ε Ρ Σ Ι   Τ Ο   Κ Α Λ Ο Κ Α Ι Ρ Ι

του Τενεσσή Ουίλλιαμς

GOO Theater Company

Κεντρική Σκηνή

24.01.2020 - 12.04.2020

Ο Γιώργος Παπαγεωργίου έρχεται σε επαφή με το εμβληματικό έργο του Tenesse Williams, Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι, ίσως το ποιητικότερο έργο του συγγραφέα, με αυτοβιογραφικές αναφορές και ιδιαίτερα φορτισμένο «παρελθόν».

Ο θάνατος του ομοφυλόφιλου ποιητή Σεμπάστιαν, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, θα ωθήσει την μητέρα του κα. Βέναμπλ να έρθει σε σύγκρουση με την ξαδέρφη του, την Κάθρην ώστε μέσω του γιατρού Κούκροβιτς να ζητήσει την λοβοτομή της Κάθρην.

Καταξιωμένοι καθώς και νεότερης γενιάς ηθοποιοί και σταθεροί συνεργάτες του Γ. Παπαγεωργίου, θα προσπαθήσουν να «βυθίσουν» το θεατή στην προβληματική του συγγραφέα και στον τρόπο που δύο γυναίκες μπορούν να αγαπήσουν τον ομοφυλόφιλο Σεμπάστιαν, έναν ποιητή που υποστήριζε ότι «η ζωή ενός ποιητή είναι το έργο του και το έργο του είναι η ζωή του».

Προτείνοντας ένα έντονο πεδίο νατουραλισμού, ο συγγραφέας θέτει το ζήτημα του ακρωτηριασμού της μνήμης ως τρόπο καταστολής εν γένει του ζωοποιού στοιχείου, φέρνοντας στο μυαλό τους στίχους του Ράινερ Μαρία Ρίλκε, που μοιάζουν να μπορούν να περιγράψουν τον Σεμπάστιαν:

«Τα μύχια βάθη του αγαπούσε, το εσώτερο αγριοτόπι του, εκείνο το αρχέγονο δάσος μέσα του, που, στο βουβό γκρέμισμα του, η καρδιά του φωτεινά πράσινη στεκόταν. Αγαπούσε».

 

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου

Δραματουργία: Θεοδώρα Καπράλου

Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα

Μουσική: Φώτης Σιώτας

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου

Βοηθός σκηνοθέτη: Άννα Παπαγεωργίου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Θέμις Μπαζάκα, Μαίρη Μηνά, Κώστας Βασαρδάνης, Αθηνά Αλεξοπούλου, Γιάννης Λατουσάκης

 

ksafnika persi to kalokairi 

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

Από 24.01.2020 - 12.04.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 90 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 18:30

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 18:30

Κυριακή 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη-Παρασκευή

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Ανέργων 12€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 20€

Μειωμένο 17€

 

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

 

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-kentriki-skini/ksafnika-persi-to-kalokairi/

 

Α Φ Ρ Ι Κ Η

ή

ΠΩΣ ΝΑ ΦΥΤΕΨΕΤΕ ΤΟΝ ΝΕΚΡΟ ΑΔΕΛΦΟ ΣΑΣ

των Κατερίνας Αγγελίτσα, Αγγελικής Γρηγοροπούλου, Ίριδας Κατσούλα

Ομάδα Fem Tettix

Κάτω Χώρος

03.02.2020 - 14.04.2020

 

 

Η ομάδα Fem Tettix, μετά τη νίκη της στο Bob Theatre Festival 2019, παρουσιάζει την ολοκληρωμένη εκδοχή του έργου Αφρική, ή Πώς να φυτέψετε τον νεκρό αδελφό σας στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου.

«Αφρική»: Η Αντιγόνη και η Ισμήνη, δίδυμες αδελφές, συναντιούνται μετά από χρόνια για την κηδεία του αδελφού τους Ορέστη. Ο στρατηγός Αγαμέμνονας, ο πατέρας τους, θέλει να κηδέψει το γιο του με χριστιανική κηδεία, για να συγχωρεθεί για τον «αμαρτωλό βίο» του, αλλά και για να εξιλεωθεί κι ο ίδιος που τον είχε αποκληρώσει. Μόνο που ο Ορέστης είχε μια τελευταία επιθυμία: Να φυτευτεί και να γίνει ένα περήφανο αφρικανικό δέντρο στους πρόποδες του Κιλιμάντζαρο. Η Αντιγόνη έρχεται να εμποδίσει αυτή την κηδεία κι αν χρειαστεί ακόμα και να… ξεθάψει τον αδελφό της!

«Πώς να φυτέψετε τον νεκρό αδελφό σας»: Ξέρετε τι είναι τα μπαομπάμπ; Πίνετε smoothies; Πηγαίνετε στις παραστάσεις της Επιδαύρου; Θεωρείτε ότι η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα; Είχατε ποτέ κάποια ΜΘΕ (μεταθανάτια εμπειρία); “Nomen est omen” (Το όνομα είναι οιωνός): Συμφωνείτε;  Μπερδευτήκατε; Δεν πειράζει. Τα πράγματα δεν καταλήγουν πάντα κάπου. Ή τουλάχιστον όχι εκεί που περιμένουμε ή ελπίζουμε να καταλήξουν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλοι καταλήγουμε στο χώμα. Ή και όχι…

Μια «μεταφυσική» κωμωδία, που δανείζεται τα δομικά στοιχεία της τραγωδίας για να γαργαλήσει ηθικές αξίες της σύγχρονης κοινωνίας και να θέσει μεταφυσικά ερωτήματα. Μια ιστορία ύμνος στη ζωή μέσα από το πρίσμα του θανάτου.

Συντελεστές της παράστασης:

Σκηνοθεσία: Κατερίνα Αγγελίτσα, Αγγελική Γρηγοροπούλου, Ίρις Κατσούλα

Σκηνικά-Κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης

Επιμέλεια Κίνησης: Έλιο Φοίβος Μπέικο

Μουσική επιμέλεια: Αγγελική Γρηγοροπούλου

Σχεδιασμός φωτισμών: Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου

Οργάνωση παραγωγής:  Λίνα Αξιωτάκη

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Κατερίνα Αγγελίτσα, Αγγελική Γρηγοροπούλου, Ίρις Κατσούλα, Βασίλης Ψυλλάς

ΧΩΡΟΣ

Κάτω Χώρος

03.02.2020 - 14.04.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 90 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-kato-xoros/afriki-pos-na-fitepsete-ton-nekro-aderfo-sas/

 

 

Τ Α  Κ Ο Κ Κ Ι Ν Α  Τ Ε Τ Ρ Α Δ Ι Α

της Ελεάνας Γεωργούλη

Κάτω Χώρος

07.02.2020 - 12.04.2020

 

 

Η αληθινή ιστορία της αντιστασιακής Βάσως Στροφύλλα, σε ένα πρωτότυπο θεατρικό έργο από την εγγονή της και βραβευμένη ηθοποιό Ελεάνα Γεωργούλη. Η παράσταση ζωντανεύει την Οδύσσεια της νεαρής Βάσως από το 1940, τα χρόνια της στον αντιφασιστικό αγώνα, τη συνάντησή της με τον έρωτά της, τον Γιάννη, τη δολοφονία της αδελφής της, τη διαδρομή της στην παρανομία και τη φυλακή μέχρι την απελευθέρωσή της το 1953.

Στις πιο ταραγμένες σελίδες της ελληνικής ιστορίας, η Βάσω και ο Γιάννης καταφέρνουν να κρατηθούν στη ζωή: “Σώθηκα χάρη στον έρωτα. Τον αισθάνθηκα σαν πυρακτωμένο σίδερο να με διαπερνάει και να με υποχρεώνει να συνεχίζω. Με κάθε κόστος. Να βρω ένα άνοιγμα, να διασχίσω αυτή την απομόνωση. Να επιβιώσω και να βρω στην άλλη άκρη του νήματος, τον Γιάννη”.

Τέσσερις ερμηνευτές ενεργοποιούν τη μηχανή της μνήμης και προσκαλούν τον θεατή να στοχαστεί μαζί τους πάνω στους σταθμούς αυτής της προσωπικής ιστορίας. Αυτεξούσιο. Αυτοδικία. Ανάληψη Ευθύνης. Εξορία. Ελευθερία. Πώς γράφεται η προσωπική και πώς η συλλογική ιστορία; Πώς οι δυνάμεις του έρωτα επενεργούν παντού και πάντα και δρουν σωτήρια; Τι είναι τελικά η ανθρώπινη μοίρα και σε ποιες ατραπούς κινείται;

 

Συντελεστές της παράστασης:

Σκηνοθεσία: Ελεάνα Γεωργούλη

Μουσική: Γιάννης Φίλιας

Κοστούμια: Μαργαρίτα Δοσούλα

Σκηνικά: Γεώργιος Τρικκαλιώτης

Βίντεο: Αλέξης Ζαφειράκης

Σχεδιασμός φωτισμών: Χριστίνα Θανάσουλα

Βοηθός σκηνοθέτη: Μάρια Φλωράτου

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Ανδρέας Κοντόπουλος, Νάνσυ Μπούκλη, Γιάννης Φίλιας, Ελεάνα Γεωργούλη

ΧΩΡΟΣ

Κάτω Χώρος

Από 07.02.2020 - 12.04.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 90 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 21:15

Κυριακή 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Παρασκευή

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou/ta-kokkina-tetradia/

 

 

 

Ε Ρ Ω Τ Ο Κ Ρ Ι Τ Ο Σ  T R A V E L   /

στη γη της ομοιοκαταληξίας

 

- ένα αστικό παραμύθι από την bijoux de kant

Κεντρική Σκηνή

10.02.2020 - 14.04.2020

 

 

Η bijoux de kant, μετά τα δύο πρώτα ταξίδια στη χώρα της αγνοημένης ελληνικότητας  (Στέλλα travel / η γη της απαγγελίας, Δημοτικά Σφαγεία Αθηνών 2013 και Ραμόνα travel / η γη της καλοσύνης, Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2014), επαναγοητεύεται από τον Ερωτόκριτο, την έμμετρη μυθιστορία του Βιτσέντζου Κορνάρου, και παραδίδει τη δική της εκδοχή, κλείνοντας την τριλογία της ταυτότητας

Ο Ερωτόκριτος κι η Αρετούσα, νέοι, όμορφοι και αγαθοί, προσπαθούν να επιβιώσουν και να ζήσουν τον έρωτά τους. Εγκλωβισμένοι σ’ ένα αστικό τοπίο σαν εξορία και φυλακή, περιφέρουν την μοναξιά, την εγκατάλειψη, την απελπισία τους αλλά και τους αρχαίους κώδικες ήθους που φέρουν στη γλώσσα τους.

Το σώμα τους, η γλώσσα τους και η επιθυμία τους είναι ο μόνος και ο απόλυτος μηχανισμός αντίστασης στη βαρβαρότητα ενός κοινωνικοπολιτικού τοπίου υπό κατάρρευση. Σ’ αυτόν τον άξενο μη-τόπο θα ζήσουν το δικό τους έσχατο μιούζικαλ.

Συντελεστές της παράστασης

Σύλληψη - Σκηνοθεσία: Γιάννης Σκουρλέτης

Κείμενο: Βιτσέντζος Κορνάρος, Γλυκερία Μπασδέκη

Σκηνικά - κοστούμια - φωτισμοί: Κωνσταντίνος Σκουρλέτης

Μουσική: Πάνος Ηλιόπουλος

Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος

Δραματολόγος - Βοηθός σκηνοθέτης: Γιώργος Παπαδάκης

Βοηθός σκηνογράφου: Αλέξανδρος Σκουρλέτης

Παίζουν οι ηθοποιοί: Ανθή Ευστρατιάδου, Ντένης Μακρής, Ιώκο - Ιωάννης Κοτίδης

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

Από 10.02.2020 - 14.04.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 80 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

 

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-kentriki-skini/erotokritos-travel/

 

Α Π Ο Σ Τ Α Σ Η  Α Ν Α Π Ν Ο Η Σ

του Τάσου Γουδέλη

Δώμα

10.02.2020 - 14.04.2020

Η λογοτεχνία υπήρξε πάντα ένα ανοιχτό πεδίο, απ’ όπου το θέατρο αντλεί, ελεύθερα, πλούσιο υλικό. Η μεταφορά του λογοτεχνικού κειμένου στη σκηνή προσφέρει πολύτιμους θησαυρούς και δημιουργεί συχνά για τον θεατή μια σχέση τόσο ιδιαίτερη όσο και η διαδικασία της ίδιας της ανάγνωσης. Η σκηνοθέτρια της παράστασης, ξεκινώντας από τις παλιές σημειώσεις, τα παιδικά ημερολόγια του συγγραφέα, ανασυνθέτει το κινηματογραφικό του βλέμμα δανειζόμενη στοιχεία από το σύνολο της συλλογής διηγημάτων του Απόσταση αναπνοής, κρατώντας και για την παράσταση τον ίδιο τίτλο.

Σε απόσταση αναπνοής το μοιραίο, το αναπότρεπτο, η πιο κοντινή απειλή άλλοτε με τη μορφή του χρόνου που καταργεί τις διαστάσεις, άλλοτε με τις παιδικές αναμνήσεις που ξεπηδούν ορμητικές, θραύσματα λες που εκτοξεύονται, σε απόσταση αναπνοής ο εγκλεισμός. Ένας ηθοποιός παρατηρητής του μύθου, κρατώντας αποστάσεις από την καταβύθισή του στον κόσμο αυτό. Ένας ηθοποιός παρατηρητής, στο περιθώριο της Ιστορίας όπως τη γνωρίζουμε. Από το τίποτα, όσο οι φωνές γύρω του δυναμώνουν, οι εικόνες ξεχύνονται από την μηχανή προβολής, απαλλαγμένες από την αρχική τους θερμοκρασία, ο ηθοποιός με χιούμορ, ελαφράδα και στοιχεία αποστασιοποίησης, σχολιάζει, υπονομεύει, ανατρέπει, καυτηριάζει μία κοινωνία που κρύβει βαθιά μέσα της τη βία.

 

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Τάσος Γουδέλης (Αθήνα 1949) είναι συγγραφέας, κριτικός κινηματογράφου και σκηνοθέτης. Είναι συνεκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ. Έχει γράψει οκτώ συλλογές διηγημάτων και ένα μυθιστόρημα. Το 2003 έλαβε το Κρατικό βραβείο διηγήματος και το βραβείο διηγήματος του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ για το βιβλίο του Η γυναίκα που μιλά. Διηγήματά του έχουν μεταφρασθεί στα Αγγλικά και στα Ισπανικά, ενώ κριτικά του άρθρα για τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο έχουν δημοσιευθεί σε μεγάλες εφημερίδες, περιοδικά και ειδικές εκδόσεις. Έχει γράψει μελέτες για τον κινηματογράφο κι έχει διδάξει Ιστορία του Κινηματογράφου και σενάριο σε Ανώτατες, Ανώτερες και ιδιωτικές σχολές (Πάντειο Πανεπιστήμιο, Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, Σχολή Σταυράκου). Έχει γυρίσει τέσσερις ταινίες μικρού μήκους.

 

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Μαρία Αιγινίτου

Επιμέλεια σκηνικού χώρου - Ενδυματολογική επιμέλεια: Νίκος Καρδώνης

Σχεδιασμός φωτισμών: Μελίνα Μάσχα

Μουσική: Σωτήρης Καστάνης

Video: Σταύρος Στρατηγάκος

Βοηθός σκηνοθέτη: Ανθίας Μπαλής

Παίζει ο Ερρρίκος Λίτσης

ΧΩΡΟΣ

Δώμα

10.02.2020 - 14.04.2020

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 60 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-doma/apostasi-anapnois/

 

 

Μ Α Κ Ι Ν Α Λ

της Σόφι Τρέντγουελ

Ομάδα ΠΥΡ

Κεντρική Σκηνή

27.04.2020 – 2.06.2020

Το εμπνευσμένο από πραγματική δικαστική υπόθεση στις ΗΠΑ έργο της Σόφι Τρέντγουελ Μάκιναλ, αν και πολυπρόσωπο στη σύλληψη, είναι ουσιαστικά ένα έργο με δύο πρόσωπα: μια Πόλη και μια Γυναίκα. Η Πόλη αποκτά υπόσταση μέσα από δεκάδες χαρακτήρες, που θα μπορούσαν να λέγονται έτσι ή αλλιώς, θα μπορούσαν να είναι αυτοί που είναι ή άλλοι, δεν έχει σημασία, συνιστούν τελικά μία οντότητα, μια κοινωνική μηχανή που ορίζει και ομογενοποιεί τις ζωές και τον ψυχισμό όλων. Η Γυναίκα, παρά την αδιάκοπη λειτουργία της μηχανής, τολμά να ονειρευτεί την ελευθερία. Η μηχανή όμως εξαφανίζει τις παρεκκλίσεις, καταπίνει τις παρορμήσεις, σβήνει τις εξάρσεις. Η μηχανή είναι ικανή να μετατρέψει ένα ανθρώπινο όνειρο σε μια τερατώδη πράξη.

Η αμερικανίδα Σόφι Τρέντγουελ, συγγραφέας, δημοσιογράφος, παραγωγός, που δούλεψε ενίοτε και ως ηθοποιός και σκηνοθέτις, παραγωγικότατη, άοκνη ταξιδιώτισσα ανά τον πλανήτη και μια από τις πρώτες μορφές της γυναικείας χειραφέτησης, γράφει το Μάκιναλ, το έργο που την έκανε περισσότερο γνωστή, το 1928. Συνθέτει έναν γρήγορο και μηχανιστικό κόσμο και πειραματίζεται δραματουργικά σε πολύ ιδιαίτερα ύφη, προκειμένου να αφηγηθεί τη συντριβή ενός πλάσματος, που από ένστικτο θέλησε στη ζωή του κάτι διαφορετικό από όσα του έμαθαν να θέλει.

Η νέα δουλειά της ομάδας ΠΥΡ μέσα από το εμβληματικό Μάκιναλ της Σόφι Τρέντγουελ αφηγείται μια ιστορία για το τέλος του πολιτισμού.

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία - Δραματουργική επεξεργασία: Ιώ Βουλγαράκη 

Σκηνικό-Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού 

Επιμέλεια κίνησης: Σοφία Πάσχου

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου 

Βοηθός σκηνοθέτη: Έφη Χριστοδουλοπούλου

Παίζουν: Δέσποινα Κούρτη, Αργύρης Ξάφης, Κώστας Κορωναίος, Δημήτρης Γεωργιάδης, Αμαλία Καβάλη, Μάνος Κοντός

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

Από 27.04.2020 έως 2.06.2020

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 90 λεπτά

 

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

 

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou/makinal/

 

 

 

Γ Ε Λ Ω Ν Τ Α Σ  Α Γ Ρ Ι Α

του Κρίστοφερ Ντουράνγκ

Κάτω Χώρος

27.04.2020 – 02.06.2020

Μετά τη θερμή ανταπόκριση που συνάντησε από το κοινό την περασμένη άνοιξη, επιστρέφει για 2η χρονιά.

Σ’ έναν χώρο, δύο άνθρωποι, έχουν ανάγκη να αναπνεύσουν μαζί με άλλους ανθρώπους. Να επικοινωνήσουν. Το θέμα της συζήτησης, η πραγματικότητα, η ζωή τους τώρα. Ποια είναι αυτά που λέγονται και ποια είναι αυτά που κρύβονται; Ψαχουλεύουν το παρόν, «γελώντας άγρια εν τω μέσω αδυσώπητης θλίψης, εις τον αιώνα των αιώνων, αμήν». 

«Πάντα να αναπνέεις. Αυτή είναι η βάση της ζωής. Η αναπνοή. 

Αν δεν αναπνέεις, πεθαίνεις».

«Εδώ και χρόνια, σηκώνομαι κάθε πρωί και συνεχίζω τη ζωή μου προσπαθώντας να είμαι αξιοπρεπής, ικανός, χρήσιμος, σωστός. Τίποτα απ’ αυτά δεν έχει κάποια σημασία».

«Θέλω να νιώσω χαρά. Θέλω να ξανανιώσω τη χαρά της ζωής. Θέλω η χαρά μου να μοιάζει… έτσι».

Οι δύο ηθοποιοί και οι προσωπικότητές τους συνομιλούν, απευθύνονται, λέγοντας αλήθεια, μεταδίδουν την προσωπική τους ιστορία. Οι σιωπές, οι παύσεις και οι παραφωνίες, όπου χρειάζονται, είναι πάντα ωφέλιμες, μέρος της ιστορίας. Προς την απλότητα, το παιχνίδι, την ελευθερία, τη ζωή.

    

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση: Χριστίνα Παπαδάκη - Δημήτρης Φραγκιόγλου
Σκηνοθεσία - Διασκευή - Σκηνικός Χώρος - Κοστούμια: 

Νάνσυ Μπούκλη, Πάνος Παπαδόπουλος
Βοηθός παράστασης: Μάρα Βλαχοπούλου
Σχεδιασμός φωτισμών: Χριστίνα Μουμούρη 

 

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Νάνσυ Μπούκλη, Πάνος Παπαδόπουλος

και η Μάρα

ΧΩΡΟΣ

Κάτω Χώρος

27.04.2020 – 02.06.2020

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 65 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-kato-xoros/gelontas-agria/

 

ΕΦΗΒΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ

 Ε Λ Ε Ν Η /

Η αλήθεια μέσα στις πλάνες

Παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Ευριπίδη

 

Κεντρική Σκηνή

Από 6 Οκτωβρίου

Μετά την «Τριλογία της Ουτοπίας» (Όρνιθες, Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, Φάουστ), η σκηνοθέτρια και θεατροπαιδαγωγός Τζωρτζίνα Κακουδάκη σε συνεργασία με το Θέατρο του Νέου Κόσμου, παρουσιάζει το 3o μέρος της «Τριλογίας της Πραγματικότητας»: το έργο του Ευριπίδη Ελένη / η αλήθεια μέσα στις πλάνες. (1ο μέρος: Αντιγόνη / το δικαίωμα να έχω γνώμη του Σοφοκλή, 2ο μέρος: Νεφέλες / η εκπαίδευση που έχω, η εκπαίδευση που θέλω του Αριστοφάνη).

Η παράσταση εμπνέεται από το έργο Ελένη και την καινοτομία του Ευριπίδη να φτιάξει ένα υβρίδιο μεταξύ τραγωδίας και κωμωδίας, υποθέτοντας ότι η Ελένη δεν πήγε ποτέ στην Τροία και κατέληξε στην Αίγυπτο. Βασισμένοι λοιπόν σε αυτό το υποθετικό «Αν» τοποθετούμε την Ελένη και τον Μενέλαο σε ρόλους παικτών ενός παιχνιδιού διαφυγής. Μέσα από τη λύση των γρίφων του, οι παίκτες θα ταυτιστούν με τους ήρωες του Ευριπίδη, και θα έρθουν αντιμέτωποι με τα «μεγάλα» ηθικά διλήμματα της αρχαίας τραγωδίας.

Μετά την επιτυχία που σημείωσε πέρυσι, η παράσταση συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου αλλά και σε σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Άλλωστε η Ελένη του Ευριπίδη αποτελεί μια καίρια επιλογή, καθώς αποτελεί τμήμα της διδακτέας ύλης της Γ' Γυμνασίου, και μπορεί  να συμπληρώσει τις γνώσεις και τους προβληματισμούς των μαθητών γύρω από τη θεματική του έργου.

Οι παραστάσεις για γκρουπ ακολουθούνται από θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα, στο οποίο οι θεατές συμμετέχουν, ανταλλάσσουν απόψεις και με ελκυστικό τρόπο εμβαθύνουν στην κατανόηση των εννοιών του συγκεκριμένου έργου και γενικότερα του αρχαίου δράματος.

Συντελεστές της παράστασης:

Διασκευή-Σκηνοθεσία: Τζωρτζίνα Κακουδάκη
Σκηνικά-Κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού
Μουσική Σύνθεση: Αγγελική Γρηγοροπούλου
Επιμέλεια κίνησης: Φαίδρα Σούτου

Βοηθός σκηνοθέτη: Ίρις Κατσούλα

Θεατροπαιδαγωγικό υλικό: Ηρώ Ποταμούση

Παίζουν οι ηθοποιοί:  Αγγελικη Γρηγοροπούλου, Σταύρος Λιλικάκης, Νατάσα Σφενδυλάκη / Ίρις Κατσούλα,  Βασίλης Ψυλλάς

 

Συνεργαζόμενος φορέας: Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

 

Η παράσταση παίζεται τις καθημερινές σε σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, σε αυλές σχολείων και άλλων κοινωφελών οργανισμών, σε ανοιχτούς χώρους και στο Θέατρο του Νέου Κόσμου και συνοδεύεται από θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα για τους θεατές.

Επικοινωνία-Κρατήσεις: 6942 822295, 210 6080528, 6934 606151

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

Κυριακή 6/10, 13/10, 10/11 & 24/11/2019 στις 16:00

Επόμενες ημερομηνίες θα ανακοινωθούν.

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Γενική είσοδος 10€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται:

 

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou/eleni/

 

 

 

 

Θέατρο Τζένη Καρέζη

 

Π Ο Ι Ο Σ   Σ Κ Ο Τ Ω Σ Ε

 Τ Ο  Σ Κ Υ Λ Ο  Τ Α  Μ Ε Σ Α Ν Υ Χ ΤΑ

του Σάιμον Στήβενς

Βασισμένο στο μυθιστόρημα του Μαρκ Χάντον

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Για 2η χρονιά

στο Θέατρο Τζένη Καρέζη

Μετά τη μεγάλη περσινή επιτυχία, συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Τζένη Καρέζη η παράσταση Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.

Είμαι ο Κρίστοφερ Τζον Φράνσις Μπουν. Ξέρω όλες τις χώρες του κόσμου με τις πρωτεύουσές τους. Και όλους τους πρώτους αριθμούς μέχρι το 7507.

Είναι 7 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα. Ο 15χρονος Κρίστοφερ στέκεται δίπλα στον σκοτωμένο σκύλο της γειτόνισσάς του, της κ. Σίαρς, που τον έχουν καρφώσει με ένα δικράνι. Η κ. Σίαρς θα καλέσει την αστυνομία, και ο Κρίστοφερ για πρώτη φορά στη ζωή του θα οδηγηθεί στο αστυνομικό τμήμα, όπου θα του γίνει σύσταση. Παρά την απαγόρευση του πατέρα του, ο Κρίστοφερ αποφασίζει να λύσει το μυστήριο του σκοτωμένου σκύλου, γιατί πιστεύει πως ο δολοφόνος πρέπει να βρεθεί και να τιμωρηθεί. Με την ενθάρρυνση της δασκάλας του, θα καταγράψει όλα τα στοιχεία που θα συγκεντρώσει σ’ ένα βιβλίο, που θα γίνει και θεατρικό έργο για τη σχολική γιορτή...

Ο Κρίστοφερ έχει φοβερό μυαλό και εξαιρετικές ικανότητες στα μαθηματικά, σκοντάφτει όμως στα απλά πράγματα της καθημερινής ζωής. Δεν έχει τολμήσει ποτέ να απομακρυνθεί μόνος του από το σπίτι του, δεν ανέχεται να τον αγγίζει κανείς και δεν εμπιστεύεται τους ξένους. Η αστυνομική του έρευνα, που θα τον βγάλει για πρώτη φορά έξω από το σπίτι του, θα φέρει τη ζωή του τα πάνω κάτω. Ο Κρίστοφερ θα βρει τη χαμένη μητέρα του, θα καταλάβει πως η αγάπη των δικών του είναι μπερδεμένη με μυστικά και ψέματα και θα συνειδητοποιήσει τις δυνάμεις που θα του επιτρέψουν να προχωρήσει στη ζωή...

Ο διάσημος θεατρικός συγγραφέας Σάιμον Στήβενς, που έργα του έχουν ανεβεί άλλες δυο φορές από το Θέατρο του Νέου Κόσμου, υπογράφει τη θεατρική διασκευή του πολυβραβευμένου μυθιστορήματος του Μαρκ Χάντον Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα, που κέρδισε 7 βραβεία Ολίβιε, όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στο Εθνικό Θέατρο του Λονδίνου το 2013. Έχει παιχτεί σε πολλές χώρες, ανάμεσά τους στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στο Μεξικό, στην Κορέα, στην Ιαπωνία, στην Αυστραλία, στο Βέλγιο, στο Ισραήλ, στην Ελλάδα, κερδίζοντας πολλά σημαντικά βραβεία.

Μια γλυκόπικρη ιστορία για τον αυτισμό, την εφηβεία, την οικογένεια, τα μαθηματικά και τα χρώματα.

 

Συντελεστές της παράστασης:

Σκηνοθεσία Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Μετάφραση Κοραλία Σωτηριάδου

Σκηνικά Μαγδαληνή Αυγερινού

Κοστούμια Κλαιρ Μπρέισγουελ

Μουσική Σταύρος Γασπαράτος

Επιμέλεια κίνησης Σοφία Μαυραγάνη

Σχεδιασμός φωτισμών Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθός σκηνοθέτη Κατερίνα Γεωργουδάκη

 

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Γιάννης Νιάρρος  Κρίστοφερ

Κατερίνα Λυπηρίδου  Τζούντι, η μητέρα του Κρίστοφερ            

Κόρα Καρβούνη  Σιβόν

Θύμιος Κούκιος  Εντ, ο πατέρας του Κρίστοφερ

Μαρία Κατσανδρή  Κα. Αλεξάντερ / Κομψή κυρία

Γιώργος Κριθάρας  Ρότζερ / Αξιωματικός Υπηρεσίας / Νούμερο 37 / Υπάλληλος εκδοτηρίων / Πληροφορίες / Μεθυσμένος 1

Γιώργος Γιαννακάκος  Αιδεσιμότατος Πήτερς / Θείος Τέρρυ / Κος Γουάιζ / Αστυνομικός του σταθμού / Σεκιουριτάς

Βάσια Χρήστου Κα Σίαρς / Κα Γκασκόιν / Κυρία στο δρόμο / Γυναίκα στο τρένο / Καταστηματάρχισσα / Πανκ κορίτσι

Σπύρος Κυριαζόπουλος  Αστυνομικός 1 / Κος Τόμπσον / Μεθυσμένος 2 / Άντρας με τις κάλτσες / Αστυνομικός 3

ΧΩΡΟΣ

Θέατρο Τζένη Καρέζη

Ακαδημίας 3 Αθήνα

ΠΡΕΜΙΕΡΑ

Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2019

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 19:00

Πέμπτη 21:00

Παρασκευή 21:00

Σάββατο 18:00 & 21:00

Κυριακή 19:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο απόγευμα

Κανονικό: 18€

Φοιτητικό, άνω των 65 ετών, πολυτέκνων, παιδιά έως 18 ετών: 15€

Ανέργων, ΑΜΕΑ: 12€

Σάββατο βράδυ -Κυριακή

Κανονικό: 20€

Μειωμένο/ Ανέργων: 17€

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 120 λεπτά με διάλειμμα

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται:

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-tzeni-karezi/poios-skotose-to-skulo-ta-mesanuxta-2019/

 

H I M M E L W E G

(Ο δρόμος για τον ουρανό)

του Χουάν Μαγιόργκα

Θέατρο ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ

07.10.2019 – 26.11.2019

 

 

«Ο δρόμος για τον ουρανό» συνδέεται με ένα ιστορικό γεγονός κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκόσμιου πόλεμου: Σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης Εβραίων κοντά στην Πράγα, στήνεται ένα παιχνίδι εντυπώσεων, δηλαδή εξαπάτησης. Η ναζιστική κυβέρνηση του Βερολίνου επιβάλλει σε επιλεγμένους κρατούμενους να δημιουργήσουν μια πλαστή εικόνα αξιοπρεπούς διαβίωσης για χάρη της  κοινής γνώμης. Εκπρόσωποι του ερυθρού σταυρού, θορυβημένοι από τις φήμες για τις συνθήκες που επικρατούν στα στρατόπεδα, καταφθάνουν και γίνονται μάρτυρες μιας καλοστημένης απάτης. Επισκέπτονται το Τερεζίν, ένα ιδιόμορφο γκέτο, στο οποίο τα πάντα φαίνονται να λειτουργούν «κανονικά». Επιστρέφοντας από το στρατόπεδο θα καταθέσουν τη μαρτυρία τους για τη σίτιση, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τη διαμονή των κρατουμένων.

 Η Theressienstadt είναι μια επιχείρηση ωραιοποίησης του εγκλήματος και προετοιμαζόταν επί ένα χρόνο για να κάνει τη θεαματική της «πρεμιέρα» ενώπιον του «κοινού» της στις 23 Ιουνίου το 1944. «Ο Φύρερ χαρίζει στους Εβραίους μια πόλη» ήταν ο τίτλος της ταινίας που γυρίστηκε στη συνέχεια από τους ναζί, με σχετικά πλάνα που εξαίρουν την γενναιοδωρία του Φύρερ απέναντι στους κρατούμενους.

Ο  Χουάν Μαγιόργκα γράφει ένα έργο απόλυτα σύγχρονο χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη τα παραπάνω γεγονότα: την επίσκεψη του εκπροσώπου του ερυθρού σταυρού, την παρουσία του γερμανού διοικητή του στρατοπέδου αλλά και του εβραίου που αναλαμβάνει να «σκηνοθετήσει» τους συμπατριώτες του. Παράλληλα στο έργο υπάρχει ένα πλήθος «ηθοποιών» που υποδύονται τους προκαθορισμένους ρόλους.

Δεν πρόκειται όμως για απλή ιστορική αναπαράσταση των γεγονότων. Η μνήμη του ολοκαυτώματος είναι πολύ ισχυρή, αλλά πιο ισχυρές είναι οι νύξεις στο σKammerspielεματογραφημήμερα. Αυτό που μας αφορά σε αυτό το έργο δεν είναι τόσο η –έτσι κι αλλιώς συνταρακτική– ιστορία του ολοκαυτώματος, όσο το ζήτημα της κατασκευής του ψεύδους: Η σύλληψη ενός σχεδίου εξαπάτησης. Η τελειότητα του μηχανισμού. Η ευκολία ή η τάση του ανθρώπου να ενδίδει σε αυτό που φαίνεται κανονικό. Πώς εθελοτυφλούμε και γιατί; Επίσης, οι μορφές της εξέγερσης και της υποταγής. Και κυρίως τα όνειρα και οι εφιάλτες των ανθρώπων, τόσο αυτών που εξουσιάζουν όσο και των θυμάτων τους.

Χώρος και χρόνος: σύγχρονα, χρόνια μετά το ολοκαύτωμα. Σε ένα χώρο που τον ορίζουν οι ράγες των τρένων, το ρολόι του σταθμού και οι μνήμες των ηρώων. Σε αυτό το σύγχρονο σκηνικό –στρατόπεδο συγκέντρωσης– χρόνια μετά, έρχονται σταδιακά να προστεθούν τα στοιχεία που συνθέτουν το «θέατρο μέσα στο θέατρο», οι κούνιες, τα παιδικά παιχνίδια, τα μπαλόνια, το παγκάκι… Επιπλέον, στην παράσταση χρησιμοποιείται φωτογραφικό υλικό καθώς και κινηματογραφημένα πλάνα.

Έλενα Καρακούλη

Το Himmelweg στον τόπο που γεννήθηκαν η Ευρώπη και το θέατρο.

Από όλα τα έργα που έχω γράψει, το Himmelweg είναι εκείνο που έχει ανέβει περισσότερες φορές: τριανταπέντε παραγωγές, σε θέατρα όχι μόνο της Ευρώπης, αλλά και της Αμερικής και της Ασίας. Πέρα από τη μικρή αξία που ίσως έχει το έργο, πιστεύω ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μερικά από τα θέματα που θίγει θέτουν ερωτήματα στον σύγχρονο θεατή, έστω κι αν αυτός κοιτάζει από απόσταση εκείνη την Ευρώπη που δεν μπόρεσε να υπερασπιστεί τους Εβραίους της. Οι θεατές είδαν το Himmelweg όχι μόνο σαν μια αναπαράσταση της πιο μαύρης σελίδας στην ιστορία της Ευρώπης, αλλά και σαν ένα έργο για την εξόντωση των αθώων, την εκμετάλλευση των θυμάτων, την προπαγάνδα, τους ευφημισμούς, το αόρατο της φρίκης. Δυστυχώς, αν παρατηρήσουμε με προσοχή, όλα αυτά θα τα δούμε και σήμερα. Και νομίζω ότι υπάρχει ένα ερώτημα, που βρίσκεται στο κέντρο του Himmelweg και μπορεί να το υποβάλει ο καθένας στον εαυτό του: εγώ, μέσα στη σκηνή του κόσμου, κατά πόσο είμαι ένας ρόλος που τον έγραψαν και τον σκηνοθετούν άλλοι; 

Είναι πολύ συγκινητικό για μένα το γεγονός ότι το Himmelweg θα παρασταθεί εκεί όπου γεννήθηκαν η Ευρώπη και το θέατρο. Γι' αυτό και νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη για τη Μαρία Χατζηεμμανουήλ που μετέφρασε το έργο μου στην πανέμορφη ελληνική γλώσσα, για το Φεστιβάλ Αθηνών που το περιέλαβε στο πρόγραμμά του και για την Έλενα Καρακούλη και την ομάδα της, που θέλουν να το  μεταμορφώσουν σε μια ποιητική και πολιτική εμπειρία για τους θεατές. 

Juan Mayorga

Έγραψαν για την παράσταση

Tο «Himmelweg» είναι ένα θεατρικό αριστούργημα, ένα μάθημα ζωής, μια παράσταση από την οποία φεύγεις ταυτόχρονα συγκλονισμένος και βαθιά προβληματισμένος!

(…) Η σκηνοθεσία της Έλ. Καρακούλη παρέλαβε ένα δραματουργικά άρτιο και ενδιαφέρον κείμενο, στο οποίο μπόρεσε να δώσει ψυχή και πολλαπλά νοήματα. Έπαιξε με την «αλήθεια» και τα «φαινόμενα», ενώ ταυτόχρονα απέσπασε το κείμενο από τον βασικό θεματικό του πυρήνα και το ανύψωσε μιλώντας για τις διακρίσεις, την κακομεταχείριση ανθρώπου από άνθρωπο, την αδιαφορία και τη φιλαυτία.

Τόνια Τσαμούρη, to spirto

Η Καρακούλη φαίνεται να γνωρίζει καλά ότι καλείται να σκηνοθετήσει όχι μόνο ένα έργο περί το ψεύδος, αλλά κυρίως τη σκηνοθεσία του ψεύδους είτε ως κατά συνθήκη αλήθειας (είτε ως φρικαλέα διαστροφή της συνείδησης).

Γιώργος Πεφάνης

 Η Έλενα Καρακούλη, μετά από εκτεταμένη έρευνα που αποτυπώνεται στην υπέροχη παράστασή της επιστρατεύει την προβολή κάποιων ντοκουμέντων, αφενός για να υπενθυμίσει την ιστορικότητα –την αληθινή υπόσταση– του γεγονότος, κι αφετέρου για να σχολιάσει την ίδια τη φύση της θεατρικής τέχνης: το θέατρο μπορεί και κατασκευάζει μια σαθρή πραγματικότητα, που θα καταρρεύσει στο τέλος.

Νίκος Ξένιος,  Bookpress

 

Ο διοικητής του Νίκου Ψαρρά μάλλον αποτελεί την απόλυτη ενσάρκωση του διοικητή του Μαγιόργκα και της κοινοτυπίας του κακού όπως την ορίζει η Άρεντ. Είναι όμορφος, ελκυστικός, συμπαθητικός. Ο Ψαρράς, ερμηνευτικά ώριμος, ακριβής βγαίνει στη σκηνή για τον δικό του μονόλογο αποδεικνύοντας πως καμιά στερεοτυπική όψη του κακού δεν έχει, και παρόλα αυτά αγγίζει την παράνοια και την αλαζονεία. 

Ιωάννα Βαρδαλαχάκη, Clickatlife

 

Η σκηνοθεσία επενδύει στην αφύπνιση της σκέψης του θεατή. Λιτή, ουσιαστική, ακολούθησε πιστά τη γραμμή του κειμένου και ανέδειξε την ουσία και τα μηνύματά του. Η σωστή χρήση του video και οι εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών συνετέλεσαν ώστε το εγχείρημα αυτό να είναι ένα από τα καλύτερα του φετινού Φεστιβάλ και να ελπίζω σε επανάληψή του σε κάποια χειμερινή θεατρική αίθουσα.

Γιώργος Χριστόπουλος, onlytheater.gr

 H Έλενα Καρακούλη, στην καλύτερη δουλειά της μέχρι σήμερα, ανέστησε την ιστορία του Χ. Μαγιόρκα με μοναδικό τρόπο στήνοντας μια σπουδαία παράσταση. Μοιάζει να μην υπογραμμίζει τίποτα, αντιθέτως, δίνει στον θεατή την ευκαιρία να φανταστεί ακόμα περισσότερες εικόνες από αυτές που παρακολουθεί.

Ο Νίκος Ψαρράς, στον ρόλο του σκληρού Γερμανού στρατιωτικού, χτίζει έναν ολοκληρωμένο χαρακτήρα με τις ψυχώσεις, τις εμμονές, αλλά και κάποια ψήγματα ευαισθησίας, τα οποία φωτίζουν μοναδικά τον ήρωά του. Σκηνική εγρήγορση, εντυπωσιακή απεύθυνση κι ένας λόγος που ρέει και σε παρασύρει. Νομίζω μια από τις καλύτερες ερμηνείες του ηθοποιού, τα τελευταία χρόνια, όπου έτσι κι’ αλλιώς έχει ανεβάσει πολύ τον πήχη.

Μια παράσταση, που πρέπει να βρει τον δρόμο της και για τη χειμερινή σεζόν, ώστε να την απολαύσουν, όσο το δυνατόν περισσότεροι θεατρόφιλοι αλλά και μαθητές, αφού μόνο με την Τέχνη και την Παιδεία αντιμετωπίζεται το τέρας του ναζισμού και της ακροδεξιάς. 

Γιώτα Δημητριάδη Teχnesplus

 

 

Συντελεστές της παράστασης:

Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Σκηνοθεσία: Έλενα Καρακούλη
Εικαστική σύλληψη και επιμέλεια: Εύα Νάθενα
Συνεργάτιδα σκηνογράφος-ενδυματολόγος: Εβελίνα Δαρζέντα
Επιμέλεια κίνησης: Φαίδρα Σούτου
Πρωτότυπη μουσική - Μουσική επιμέλεια: Violet Louise
Βίντεο: Άγγελος Παπαδόπουλος
Σχεδιασμός φωτισμών: Nίκος Βλασόπουλος
Μακιγιάζ: Κατερίνα Μιχαλούτσου
Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίκος Ψαρράς, Δημήτρης Παπανικολάου, Θανάσης Δήμου, Βερονίκη Στογιαννίδου / Δανάη Hoffmann

ΧΩΡΟΣ

Θέατρο Τζένη Καρέζη

Ακαδημίας 3 Αθήνα

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 100 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:00

Τρίτη 21:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Ανέργων 12€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-tzeni-karezi/himmelweg/

himelveg texnes plus

 

 

ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

 

ΩΣ ΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

της Μαρίας Παπαγιάννη

Ομάδα C. for Circus – Θάνος Μικρούτσικος

από 29 Σεπτεμβρίου 2019

στο Θέατρο Τζένη Καρέζη

Τι γίνεται όταν το σπίτι σου, οι αγαπημένοι σου, οι φίλοι σου, ο κόσμος όπως τον ήξερες έχουν χαθεί; Τότε θα κάνεις τα πάντα για να τα φέρεις πίσω. Θα περπατήσεις, θα τρέξεις, θα κολυμπήσεις, θα παλέψεις κι αν χρειαστεί θα φτάσεις ως την άκρη του κόσμου.

 Η ιστορία μας ξεκινάει μετά από μια καταστροφή. Δυο μικρά παιδιά, οι ήρωες της ιστορίας μας, ξεκινούν τη δική τους περιπέτεια για να βρουν το «σημείο Χ». Την ασφάλεια, το σπίτι. Στο δρόμο τους θα συναντήσουν ένα σωρό παράξενα πλάσματα, που θα προσπαθήσουν είτε να τους βοηθήσουν είτε να τους εμποδίσουν να πάνε παρακάτω.

 «Δεν είναι όλα όπως φαίνονται», θα τους πει η σοφή Μεντιόλα! Ένας άνθρωπος που σου χαμογελάει δεν είναι πάντα φίλος, κάποιος που είναι πολύ διαφορετικός από σένα δεν σημαίνει ότι είναι εχθρός. Δεν χρειάζεται να έχεις ξύλινο πόδι για να είσαι πειρατής, δεν χρειάζεται καν να είσαι πάνω σε καράβι για να ζήσεις μια πειρατική περιπέτεια. Το μόνο που χρειάζεσαι είναι φαντασία! Κι αυτό είναι όλη η αλήθεια και η δύναμη που χρειάζεσαι. Τα δυο παιδιά, οι ήρωες της ιστορίας, το ξέρουν καλά. Επιστρατεύουν τη φαντασία τους και βιώνουν μια περιπέτεια ζωής! Μια πειρατική περιπέτεια!

Η ομάδα C. for Circus ενώνει τις δυνάμεις και τη φαντασία της με την συγγραφέα Μαρία Παπαγιάννη και τον συνθέτη Θάνο Μικρούτσικο, σε μια πειρατική περιπέτεια… «Ως την άκρη του κόσμου»! Γιατί αυτό δεν είναι οι φίλοι; Να πας μαζί κι ως την άκρη του κόσμου… Να πας πίσω στο σπίτι.

Όπως είπε κάποτε η Ursula Le Guin, «Σπίτι δεν είναι η μαμά, ο μπαμπάς, τα αδέρφια, οι φίλοι. Το σπίτι δεν είναι καν μέρος. Είναι η φαντασία σου».

 

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Σπύρος Χατζηαγγελάκης
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Δραματουργία - Επιμέλεια κειμένου: Ελίνα Μαντίδη
Επιμέλεια κίνησης: Σεσίλ Μικρούτσικου
Σκηνικά-Κοστούμια: Τζίνα Ηλιοπούλου, Λίνα Σταυροπούλου
Διασκευή-ενορχήστρωση μουσικής: Βαλέρια Δημητριάδου, Χρύσα Κοτταράκου
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Πρωτότυπο animation: Άρης Απαρτιάν

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Παναγιώτης Γαβρέλας, Βαλέρια Δημητριάδου, Χρύσα Κοτταράκου, Μαρία-Ελισάβετ Κοττίνη, Παύλος Παυλίδης, Νατάσα Ρουστάνη, Νικόλας Παπαδομιχελάκης

ΧΩΡΟΣ

Θέατρο Τζένη Καρέζη

Ακαδημίας 3 Αθήνα

ΠΡΕΜΙΕΡΑ

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2019

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Σάββατο 15:00

Κυριακή 11:30 & 15:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Γενική είσοδος 10€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-tzeni-karezi/os-tin-akri-tou-kosmou/

 

 

 

Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ

 

 

Η  Μ Ε Θ Ο Δ Ο Σ  Γ Κ Ρ Ο Ν Χ Ο Λ Μ

του Τζόρντι  Γκαλθεράν (Jordi Galceràn)

ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΕΣΙΣ

Από 16 Οκτωβρίου

Η παράσταση αφιερώνεται στη μνήμη του Διαγόρα Χρονόπουλου, διατηρώντας –στο μέτρο του δυνατού– τους συντελεστές και το πνεύμα της πρώτης  παράστασης. 

Η Μέθοδος Γκρόνχολμ επιστρέφει στην αθηναϊκή σκηνή 12 χρόνια (πρώτη παράσταση: 31 Ιανουαρίου 2008) μετά το πρώτο ανέβασμα στην Ελλάδα. Το έργο παίχτηκε για πρώτη φορά τη σεζόν 2007-2008 στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου, γνωρίζοντας μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία (παίχτηκε για 6 σεζόν, Ιανουάριος  2008 - Ιούνιος 2013). Οι συντελεστές του πρώτου ανεβάσματος αναβιώνουν την παράσταση, τιμώντας τη μνήμη του Διαγόρα Χρονόπουλου (1939-2015), του σημαντικού αυτού σκηνοθέτη που διατέλεσε αναπληρωτής καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου (1995-1997), καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (1998-2001), πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (2001-2005) και καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν (2004-2014).

Ο συγγραφέας, Τζόρντι  Γκαλθεράν, αναφέρει για το έργο:

«Η Μέθοδος Γκρόνχολμ αποπειράται να μιλήσει για τη σκληρότητα στις εργασιακές σχέσεις. Και θέλησα να το κάνω αυτό με αφορμή μία από τις πλέον απάνθρωπες διαδικασίες που υφίστανται στον εργασιακό κόσμο: την επιλογή προσωπικού. Η υπόθεση είναι απλή: οι τελευταίοι τέσσερις υποψήφιοι για μία θέση ανώτατου στελέχους σε μια σημαντική πολυεθνική εταιρεία συναντώνται και υποβάλλονται στις τελευταίες δοκιμασίες της διαδικασίας επιλογής, δοκιμασίες οι οποίες, ακροβατώντας στο παράλογο, δε φαίνεται να έχουν καμία σχέση με αυτή καθαυτή τη θέση εργασίας.

Όλες οι δοκιμασίες στις οποίες υποβάλλονται οι υποψήφιοι, όσο απίστευτο και αν φαίνεται, είναι εμπνευσμένες από πραγματικές τεχνικές επιλογής προσωπικού, καταγεγραμμένες σε σοβαρά έργα που έχουν εκπονήσει ειδικοί επί του θέματος. Το μόνο πράγμα που κάνει το έργο είναι να φτάσει τις δοκιμασίες στα άκρα, χωρίς να κρύψει το κωμικό στοιχείο που υποκρύπτεται σ’ αυτές».

Η Μέθοδος Γκρόνχολμ έχει αποσπάσει περισσότερα από 20 βραβεία και έχει παιχτεί σε πάνω από 60 χώρες. Το θεατρικό έργο του Γκαλθεράν μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 2005 (με τίτλο El método), σε διασκευή του συγγραφέα, και απέσπασε, μεταξύ άλλων, βραβείο Goya καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου.

 

 

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση: Μαρία Τσατσαρώνη, Γιώργος Καραμίχος 

Σκηνοθετική επιμέλεια: Γιάννης Μόσχος, βασισμένη στη σκηνοθεσία του Διαγόρα Χρονόπουλου

Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς

Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Βοηθός σκηνοθέτη: Θάλεια Γρίβα

Βοηθός φωτιστή: Ναυσικά Χριστοδουλάκου

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Ορφέας Αυγουστίδης

Πέτρος Λαγούτης

Βίκυ Παπαδοπούλου

Χρήστος Σαπουντζής

ΧΩΡΟΣ

ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΕΣΙΣ

Λεωφ. Κηφισίας 14, Αθήνα

Τηλέφωνο Κρατήσεων: 210 77 18 943

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 19:00,

Πέμπτη, Παρασκευή 21:00,

Σάβατο 18:30 & 21:00

Κυριακή 20:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη-Παρασκευή

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Ανέργων 12€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 20€

Μειωμένο 17€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-anesis/i-methodos-gkronxolm/

 

methodos gronholm texnes plus

 

 

Α Ρ Ι Σ Τ Ο Σ

Παράσταση βασισμένη στο μυθιστόρημα

του Θωμά Κοροβίνη «Ο γύρος του θανάτου»

GOO Theater Company

 

για 3η χρονιά

στο Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ

 

Η βραβευμένη παράσταση του Γιώργου Παπαγεωργίου, με κεντρικό θέμα τη ζωή του Αριστείδη Παγκρατίδη, του φερόμενου ως «Δράκου του Σέιχ Σου», συνεχίζεται για τρίτη χρονιά στο Θέατρο Άνεσις.

Εννέα χαρακτήρες που συνδέονται με τον Αριστείδη Παγκρατίδη, μέσα από τις χειμαρρώδεις, υποβλητικές εξομολογήσεις τους, μιλώντας διαφορετικές γλώσσες, ανάλογα με τα βιώματα, τον χαρακτήρα και τον ρόλο τους, συνθέτουν το προφίλ του «Αρίστου».

Ο φίλος από την Τούμπα, η παραδουλεύτρα μάνα του, ένας αχθοφόρος του λιμανιού, ο παρακρατικός δοσίλογος περιπτεράς, ένας χωροφύλακας δημοκρατικών φρονημάτων, ένας συντηρητικός αστός της παραλίας, το αφεντικό του σε ένα λαϊκό πανηγύρι, η τραβεστί Λολό και μία λαϊκή τραγουδίστρια - οι δύο έρωτες του, ερμηνευμένοι επί σκηνής από τρεις ηθοποιούς (Φιλαρέτη Κομνηνού , Μιχάλης Οικονόμου, Γιάννης Λεάκος). 

Οι ερμηνευτές ζωντανεύουν μια ιστορία που μεταφέρει τους θεατές στις αλάνες της Θεσσαλονίκης, στις σκοτεινές πλευρές του λιμανιού, στα υπαίθρια πανηγύρια και στα μπουζουξίδικα της παλιάς Θεσσαλονίκης, σε ένα σκηνικό χρόνο που φτάνει μέχρι το 1960 όταν γίνεται είκοσι χρονών ο βασικός ήρωας, στον οποίο όλοι αναφέρονται. Πρόκειται για τον Αριστείδη Παγκρατίδη, τον φερόμενο ως «Δράκο του Σέϊχ Σου», τον οποίο ο Τύπος του 1963 (Ελληνικός Βορράς) τον αποκαλούσε «νεαρό ανώμαλο». Το 1966 καταδικάστηκε τετράκις σε θάνατο από το πενταμελές εφετείο Θεσσαλονίκης. Η εκτέλεσή του έγινε στο μέρος που ήταν συνδεδεμένο με το όνομά του, το Δάσος του Σέιχ Σου. Οι τελευταίες λέξεις που ψέλλισε ήταν: «Μανούλα μου, είμαι αθώος».

* Το βιβλίο του Θωμά Κοροβίνη «Ο Γύρος του Θανάτου» τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος *

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου

Διασκευή / Δραματουργική επεξεργασία: Θεοδώρα Καπράλου

Μουσική: Γιώργος Δούσος

Σκηνικά-Κοστούμια: Κατερίνα Αριανούτσου

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου

Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα 

Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου 

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Προϊστάκη

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Φιλαρέτη Κομνηνού, Μιχάλης Οικονόμου, Γιάννης Λεάκος.

Μουσικός επί σκηνής: Άλκης Μαγγόνας

ΧΩΡΟΣ

ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΕΣΙΣ

Λεωφ. Κηφισίας 14, Αθήνα

Τηλέφωνο Κρατήσεων: 210 77 18 943

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:00

Τρίτη 21:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 17€

Μειωμένο 15€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-anesis/aristos-2019/

 

 

Η  Μ Ω Β  Ο Μ Π Ρ Ε Λ Α

της Άλκης Ζέη

Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ

Πρεμιέρα:12 Οκτωβρίου 2019

 

Η ιστορία μιας οικογένειας ένα καλοκαίρι λίγο πριν ξεσπάσει στην Ελλάδα ο πόλεμος του 1940, αλλά και τα γεγονότα που θα καθορίσουν την ιστορία, μέσα από τη μοναδική ματιά των παιδιών. Ένας κήπος στο Μαρούσι, μαγικός, για την Ελευθερία και τα μικρότερα δίδυμα αδέρφια της. Ένα ξένο παιδί από τη Γαλλία που έρχεται να μείνει στο επάνω πάτωμα του σπιτιού τους και γίνεται αχώριστος φίλος τους. Παίζουν όλοι μαζί και σκαρώνουν με τη φαντασία τους χίλιες δυο ιστορίες που μαγεύουν και τους ίδιους. Και πόσα άλλα δε θα έκαναν από όσα ονειρεύονται, αν δεν τους εμπόδιζαν οι μεγάλοι... Οι μεγάλοι και τα παιδιά. Δύο κόσμοι μακρινοί, σχεδόν απλησίαστοι. Ο καθένας με τους δικούς του νόμους και τις δικές του αλήθειες. Όμως ο κόσμος των μεγάλων δεν μπορεί να σταματήσει την αστείρευτη φαντασία, την ακλόνητη πίστη των παιδιών ότι μπορούν να καταφέρουν αυτό που μοιάζει ακατόρθωτο. Και τελικά το καταφέρνουν: Να πετάξουν ψηλά με μια Μωβ Ομπρέλα, μακριά απ’ τον πόλεμο, εκεί που όλα είναι δυνατά. Σε έναν κόσμο που μας χωράει όλους. Όσο διαφορετικοί κι αν είμαστε. 

Η Μωβ Ομπρέλα λειτουργεί ως ιντερμέδιο ανάμεσα στο Καπλάνι της βιτρίνας και στο Μεγάλο περίπατο του Πέτρου. Τα τρία βιβλία μαζί μπορούν να θεωρηθούν μια τριλογία, γιατί αναβιώνουν τη ζωή των ανθρώπων, ιδιαίτερα των παιδιών, από την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά ως την Απελευθέρωση, και αναδεικνύουν τη στάση τους απέναντι στις καταστάσεις που βιώνουν. Η παράσταση παρουσιάστηκε πέρυσι για πρώτη φορά στο Καμπέρειο Θέατρο στα Γιάννενα, σε παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων. Κέρδισε από την πρώτη στιγμή την αγάπη των παιδιών με συνεχείς sold out παραστάσεις. Πάνω από 10.500 παιδιά και εκπαιδευτικοί «πέταξαν» με τη Μωβ Ομπρέλα.

Η Μωβ Ομπρέλα είναι η απόδειξη ότι όλοι κάποτε υπήρξαμε παιδιά

Η Μωβ Ομπρέλα είναι η απόδειξη ότι όλοι κάποτε υπήρξαμε παιδιά.

Σε μια εποχή χαμένη πια μέσα στον απόλυτο χρόνο της ενηλικίωσής μας.

Ο μαγικός κόσμος της ακράδαντης παιδικής πίστης.

Η ακλόνητη παιδική φαντασία για την αόρατη διάσταση που μπορούν να έχουν όλα.                                                                                                                                                                           Αρκεί να στρέψουμε το βλέμμα και να μπούμε από την πόρτα που είναι ανοιχτή, στον μαγικό τους κήπο.

Εκεί που τα πιο απλά πράγματα μπορούν να φτιάξουν τον κόσμο ξανά.                        

Ένας κόσμος φτιαγμένος στο μυαλό, στα όνειρα, στις νύχτες που τα παιδιά μετράνε τ’ άστρα. Και μας τον προσφέρουν.

Ένας κόσμος που μας χωράει όλους.                                                                                            Μικρούς και μεγάλους. Διαφορετικούς.                                                                                                               Που δεν έχουν πάντα την ίδια πατρίδα, την ίδια γλώσσα, την ίδια θρησκεία.                                      Αλλά  μπορούν να κρατήσουν όλοι μαζί μια μωβ ομπρέλα και να πετάξουν.                                                                                                                                                                                                                                                     Σε αυτόν τον κόσμο, ένα καλοκαίρι, λίγο πριν ξεσπάσει και στην χώρα μας ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος, τα παιδιά πιστεύουν και στο τέλος καταφέρνουν να πετάξουν ψηλά με μια μωβ ομπρέλα.                                                                                                                                                        Με τους δικούς τους νόμους βαρύτητας.                                                                                           

Σε χώρες που δεν υπάρχει πόλεμος.                                                                                                              Εκεί που τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα.                                                                                                     Στην καρδιά και στο μυαλό. Αρκεί να κλείσεις τα μάτια.                                                                                                                                   Αρκεί να έχεις πίστη.

Η βαθιά ματιά της Άλκης Ζέη για τον πολύτιμο κόσμο των παιδιών. Έναν κόσμο που όλα είναι δυνατά εφόσον τα πιστεύεις και τους δίνεις τη δύναμη της καρδιάς σου για να υπάρξουν.

Η αθωότητα, η σοφία, το μαγικό βλέμμα των παιδιών, έχουν πάντα τόσα πολλά να μας πουν για το πώς μπορούμε να βρίσκουμε μαζί τους εκείνη την πίστη που θα μας επιτρέψει να φτιάχνουμε κάθε μέρα τον κόσμο απ’ την αρχή.

                                                                                        Δήμητρα Λαρεντζάκη

 

 

Συντελεστές της παράστασης:

Διασκευή: Σοφία Ευτυχιάδου, Δήμητρα Λαρεντζάκη

Σκηνοθεσία: Δήμητρα Λαρεντζάκη

Σκηνικά: Αντώνης Δαγκλίδης

Κοστούμια: Λίνα Σταυροπούλου, Τζίνα Ηλιοπούλου

Μουσική: Κώστας Βόμβολος

Χορογραφίες: Ζωή Χατζηαντωνίου

Βίντεο: Πέτρος Σεβαστίκογλου

Video Animation: Μπάμπης Βενετόπουλος, Γιώργος Βενετόπουλος, Ασπασία Καζέλη, Θάνος Γιουβανούδης

Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθός σκηνοθέτη: Έλλη Σαρρή

Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίνα Δραγώνα, Δημήτρης Μπαμπανιώτης, Ευάγγελος Χαλκιαδάκης, Δημήτρης Διακοσάββας, Στέλλα Ράπτη, Γιάννης Ασκάρογλου, Έλιο Φοίβος Μπέικο, Χρήστος Χριστόπουλος, Κωνσταντίνα Εμμανουήλ.

ΧΩΡΟΣ

Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ

Λεωφ. Κηφισίας 14, Αθήνα

Τηλ: 210 77 18 943

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 100 λεπτά (με διάλειμμα)

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Σάββατο 15:00

Κυριακή 11:00 & 15:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Γενική Είσοδος: 10 ευρώ

Οργανωμένες παραστάσεις για σχολεία τις καθημερινές.

Επικοινωνία για ομαδικές κρατήσεις: 210-8665144, 210-8674657 (Δευτ.-Παρ. 09:30-14:30), theatropol@otenet.gr

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-anesis/i-mov-omprela/

 

 

BIOSMain

 

 Ο  Θ Ε Ι Ο Σ  Β Α Ν Ι Α Σ 

του Άντον Τσέχωφ

 

2η Χρονιά

BIOSMain

02.10.2019 – 05.01.2020

 

Μετά τη μεγάλη περσινή επιτυχία, ο Θείος Βάνιας σε σκηνοθεσία Μαρίας Μαγκανάρη εντάσσεται στο ρεπερτόριο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου και παρουσιάζεται στο BIOS από 2 Οκτωβρίου.

Σ’ αυτό το έργο:

Κανένας δεν κοιμάται όσο θα ήθελε.

Κανένας δεν αγαπά όσο χρειάζεται.

Κανένας δεν αρπάζει καμία ευκαιρία.

Κανένας δεν αγαπιέται όσο έχει ανάγκη.

Όλοι θέλουν να νιώσουν περισσότερο.

Όλοι είναι έτοιμοι για καυγά.

Όλοι επαναλαμβάνονται.

Κάποιοι πίνουν παραπάνω απ’ όσο πρέπει.

Κάποιοι έχουν τη δουλειά για φάρμακο.

Κάποιοι ζουν τη ζωή τους σαν δράμα.

Στο τέλος δεν αλλάζει τίποτα.

                                                «Αυτό το βάρος... Δεν είμαι καλά... Τίποτα...»

                               

Είναι μάλλον αδύνατον να βρει κανείς τόσα πολλά παράπονα μαζεμένα σε ένα και μόνο θεατρικό έργο. Όμως ο Θείος Βάνιας είναι ένα έργο γοητευτικό.

Πώς προκύπτει ποίηση από τα παράπονα;

Όλα τα πρόσωπα του έργου κουβαλούν ένα βάρος.

Ο Νίτσε λέει πως δεν γίνεται να υποφέρουμε χωρίς να κάνουμε κάποιον να πληρώσει γι’ αυτό.

Τι τον κάνουν όλον αυτόν τον πόνο οι ήρωες του Θείου Βάνια;

Και τι είδους ήρωες είναι;

Καμιά γυναίκα δεν είναι «ηρωίδα», δηλαδή όσο πρέπει θηλυκή ή μητρική.

Και κανένας άντρας δεν είναι όσο πρέπει «αρσενικός» για να γίνει ήρωας. Ιδίως ο ίδιος ο Βάνιας, αποτυγχάνει παταγωδώς ως άντρας πρωταγωνιστής. Ακόμα και στον τίτλο του έργου κατοικεί λειψά: ως «θείος».

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση: Χρύσα Προκοπάκη

Σκηνοθεσία: Μαρία Μαγκανάρη

Φωτισμοί: Μαρία Γοζαδίνου

Μουσική: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος
Σκηνικά: Διδώ Γκόγκου
Κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος
Βοηθοί σκηνοθέτη: Ανδριάνα Χαλκίδη, Βασιλική Σκευοφύλαξ

Ευχαριστούμε τη Νεφέλη Ανανιάδη

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Ανθή Ευστρατιάδου, Βασίλης Καραμπούλας, Σύρμω Κεκέ, Κώστας Κουτσολέλος, Ασπασία Κράλλη, Μαρία Μαγκανάρη, Δημήτρης Ντάσκας, Γιωργής Τσαμπουράκης

 

Η παράσταση έχει επιχορηγηθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΧΩΡΟΣ

ΒΙΟSMain

Πειραιώς 84, Αθήνα

Τηλέφωνο Κρατήσεων: 210 34 25 335

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 80 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 21:00,

Πέμπτη 21:00,

Παρασκευή 21:00

Σάββατο 18:30 & 21:00

Κυριακή 20:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη-Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο απογ.

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Ανέργων 12€

Σάββατο βρ.-Κυριακή

Κανονικό 20€

Μειωμένο 17€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-bios/o-thios-vanias/

 

Τ Ο  Δ Α Χ Τ Υ Λ Ι Δ Ι  Τ Η Σ  Μ Α Ν Α Σ 

του Γιάννη Καμπύση

C. for Circus

 

3ος χρόνος

BIOSMain

14.10.2019 – 07.01.2020

 

Μετά τις sold out παραστάσεις τους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για 2 συνεχόμενες χρονιές, οι C. for Circus επιστρέφουν με Το δαχτυλίδι της μάνας σε σκηνοθεσία Παύλου Παυλίδη, για τρίτη χρονιά, από τις 14 Οκτωβρίου στο BIOS. Με αφορμή το έργο του Γιάννη Καμπύση για τις τελευταίες στιγμές ενός ποιητή και όχημα τη μουσική, την ποίηση και τη φαντασία, οι C. for Circus στήνουν μια ολοζώντανη τελετή αποχαιρετισμού, ξαναγράφουν για χάρη του ποιητή τις τελευταίες του σελίδες και γιορτάζουν τα 10 χρόνια της κοινής τους πορείας με την πιο αισιόδοξη παράστασή τους μέχρι σήμερα.

Παραμονή Χριστουγέννων. Σε μία καλύβα κοντά στο δάσος ζει μία φτωχή οικογένεια: η μάνα και οι δυο της γιοι. Ο μεγάλος γιος της οικογένειας, ο Ποιητής, βαριά άρρωστος, γνωρίζοντας πως έχει πλέον λίγη ζωή μέσα του, νοσταλγεί τα απάτητα βουνά του τόπου του, τους θρύλους της οικογένειάς του, τις Νεράιδες του Βουνού. Ταξιδεύει με τη φαντασία του κοντά τους, για να τον συντροφεύσουν στις τελευταίες του στιγμές και καρτερά να «σβήσει» στην ποδιά της αγαπημένης του. Η μητέρα του, για να τον σώσει, αποφασίζει να πουλήσει τη μοναδική περιουσία της οικογένειας, το δαχτυλίδι που έδωσαν κάποτε οι μοίρες στους προγόνους της, αν και γνωρίζει ότι μια τέτοια κίνηση είναι καταραμένη. Κάπου, κάποτε, σε μια Ελλάδα.

«Το δαχτυλίδι της μάνας» (1898) του Γιάννη Καμπύση είναι θεατρικό έργο γραμμένο σε ντοπιολαλιά, κι εμπνέεται απ’ τη ζωή του ποιητή και πεζογράφου Κώστα Κρυστάλλη. Έχει χαρακτηριστεί ως μουσικό δράμα αλλά και ως χριστουγεννιάτικο ονειρόδραμα. Το 1917, ο Μανώλης Καλομοίρης το συνέθεσε σε μορφή όπερας, ενώ 51 χρόνια αργότερα, το 1968, το έργο εκφωνήθηκε στο «Θέατρο της Τετάρτης» στην Ε.Ρ.Α. Το Δεκέμβριο του 2004, το Δαχτυλίδι της μάνας παρουσιάστηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή σε λιμπρέτο Γιώργου Στεφόπουλου (ο οποίος υπέγραφε ως Άγνης Ορφικός) και σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου.

Ενεργοποιώντας τις αισθήσεις της λαϊκής παράδοσης, που τόσο έντονα διατρέχουν την ιστορία του Γιάννη Καμπύση, η ομάδα C. for Circus φέτος «ενηλικιώνεται» με μια ελάχιστα ειπωμένη ιστορία αποχαιρετισμού.

 

Σημείωμα του σκηνοθέτη

«Το δαχτυλίδι της μάνας», έργο γραμμένο σε μια μπασταρδεμένη ντοπιολαλιά, μιλά για μια Ελλάδα στην οποία συνυπάρχουν η πίστη στο Θεό και τις Νεράιδες· Η ποίηση, η άγρια ομορφιά της φύσης, η απλότητα των ανθρώπων αλλά κι η φτώχεια και το αναπόφευκτο του θανάτου. Δεν υπάρχει κανένα «κακό» σ’ αυτήν την ιστορία και κανένας «κακός» σ’ αυτούς τους ήρωες. Μόνο η ανάγκη των ανθρώπων για ζωή. Αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον, είναι η πανανθρώπινη τάση όλων μας, τη στιγμή που η πραγματικότητα είναι τόσο σκληρή, να στρεφόμαστε στη φαντασία. Κάτι που για μένα έχει διττή σημασία κι ερμηνεία: είτε την παράδοση στο Θάνατο, είτε την επιμήκυνση της Ζωής, αφού τι άλλο είναι η φαντασία πέρα από τη συνέχεια της πραγματικότητας σ’ ένα άλλο περιβάλλον με ακόμα περισσότερες διαστάσεις; Τι άλλο είναι ο Θάνατος πέρα από τη συνέχεια της Ζωής; Μπορεί κάποιος διαβάζοντας το έργο να το δει ως μία ανάμνηση, ως κάτι που έγινε κάποτε κάπου στην Ελλάδα. Εγώ, λοιπόν, διαφωνώ. Για μένα δεν πρόκειται για ανάμνηση, αλλά για κάτι που δυστυχώς έχουμε ξεχάσει κι επιβάλλεται να θυμηθούμε. Να εμπνευστούμε και να επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να κοιτάξουμε τη ζωή μ' αυτήν τη λησμονημένη απλότητα. 

Παύλος Παυλίδης

 

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Παύλος Παυλίδης

Δραματουργία: Παύλος Παυλίδης, Αθηνά Σακαλή

Κατασκευή σκηνικού: Σπύρος Δουκέρης

Κοστούμια: Λίνα Σταυροπούλου, Τζίνα Ηλιοπούλου

Σχεδιασμός φωτισμών: Ιωάννα Ζέρβα

Μουσική διδασκαλία: Βαλέρια Δημητριάδου

Πιάνο, νταούλι, ηλεκτρική κιθάρα, τρομπόνι, μελόντικα: C. for Circus

Βοηθός σκηνοθέτη: Αθηνά Σακαλή

Φωτογραφίες: Νίκος Πανταζάρας

Βίντεο: Μαρία-Ελισάβετ Κοτίνη

Παίζουν οι ηθοποιοί: Παναγιώτης Γαβρέλας, Χρύσα Κοτταράκου, Αθανασία Κουρκάκη, Ειρήνη Μακρή, Νικόλας Παπαδομιχελάκης, Νατάσα Ρουστάνη, Σπύρος Χατζηαγγελάκης

 

ΧΩΡΟΣ

ΒΙΟS

Πειραιώς 84, Αθήνα

Τηλέφωνο Κρατήσεων: 210 34 25 335

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 70 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:00

Τρίτη 21:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Ανέργων 12€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/bios/to-daxtilidi-tis-manas/

 

TEMPUS VERUM

 

Ε Π Ι Θ Ε Ω Ρ Η Τ Η Σ

 

σε σκηνοθεσία Γιώργου Παπαγεωργίου

 

*βασισμένο στο έργο "Ο Επιθεωρητής" του Νικολάι Γκόγκολ

 

Θέατρο Tempus Verum-Εν Αθήναις

07.10.2019 – 21.01.2020

 

 

Ο Επιθεωρητής, η παράσταση του Γιώργου Παπαγεωργίου βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Ν. Γκόγκολ, μετά την περσινή της επιτυχία, έρχεται στο Tempus Verum-Εν Αθήναις.

Η διασκευή του κλασικού έργου του Ν. Γκόγκολ επικεντρώνεται όχι μόνο στην κοινωνικοπολιτική σάτιρα που προσφέρει το έργο του συγγραφέα, αλλά στον «έρωτα» με το όνειρο, την ψευδαίσθηση, την «προσυμφωνημένη» ήττα.

Μετά τον Αρίστο, ο Γιώργος Παπαγεωργίου μαζί με 5 ηθοποιούς και έναν μουσικό επί σκηνής, κρατώντας ως άξονα την γνωστή ιστορία του Ρώσου απατεώνα Χλεστιακόβ και την έλευσή του στη μικρή επαρχιακή πόλη της Ρωσίας, δημιουργούν έναν φαντασιακό κόσμο.

Χρησιμοποιώντας υλικά από το χώρο των ταχυδακτυλουργικών εφέ και των αφηγήσεων μέσα από τα καμαρίνια ενός θιάσου, η κλασική κωμωδία του Γκόγκολ, που έχει χαρακτηριστεί ως αριστούργημα, θα ανιχνεύσει τα όρια της αλήθειας και της ψευδαίσθησης. Τα πρόσωπα της ρωσικής επαρχίας του 1830 θα συναντηθούν με τους ηθοποιούς της παράστασης με την ανοιχτή συνομιλία της παράστασης σε σχέση με την βαθιά κριτική που ασκεί το ίδιο το έργο στους μηχανισμούς της απάτης.  

Στο πρόσωπο του Χλεστιακόβ οι κάτοικοι της πόλης βλέπουν έναν μεγάλο σωτήρα και οραματίζονται ένα σπουδαίο μέλλον. Για μία ημέρα και οι δύο πλευρές ζουν ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα· και είναι η αγάπη αυτή για την αναζήτηση της προσωπικής αλήθειας που δημιουργεί τη συμφιλίωση με την ψευδαίσθηση που φέρνει μαζί του ο «Επιθεωρητής».

«Τώρα καταλαβαίνω τι σημαίνει να είσαι κωμωδιογράφος. Την παραμικρή αλήθεια –ακόμη και ίχνος αυτής της αλήθειας– αν πεις, έχεις να αναμετρηθείς όχι μονάχα με άτομα, αλλά με ολόκληρες τάξεις», γράφει στο φίλο του Στσέπκιν ο Ν. Γκόγκολ.

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Διασκευή / Δραματουργική Επεξεργασία: Πάνος Παπαδόπουλος, Γιώργος Παπαγεωργίου

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου

Σκηνικά: Κατερίνα Αριαννούτσου

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου

Βοηθός σκηνοθέτη: Έφη Χριστοδουλοπούλου

Κομμώσεις: Talkin’ Heads

Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου

 

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μαρία Διακοπαναγιώτου, Θανάσης Ζερίτης, Πάνος Παπαδόπουλος, Μαρία Πετεβή, Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος

Μουσικός επί σκηνής: Γιάννης Λατουσάκης

Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το Yπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

 

 

ΧΩΡΟΣ

Θέατρο Tempus Verum-Εν Αθήναις

Ιάκχου 19, Αθήνα

Τηλέφωνο Κρατήσεων: 210 34 25 170

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:00,

Τρίτη 21:00,

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/tempus-verum/epitheoritis/

 

 

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Ο Γ Λ Α Ρ Ο Σ

του Άντον Τσέχοφ

Σκηνοθεσία: Γιάννης Παρασκευόπουλος

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν - Φρυνίχου

16.10.2019 – 18.01.2020

Ο Γιάννης Παρασκευόπουλος αναμετριέται για τρίτη φορά με τον Γλάρο του Άντον Τσέχοφ, ένα από τα αριστουργήματα του παγκόσμιου ρεπερτορίου κι ένα έργο-σημάδι για τον ίδιο τον σκηνοθέτη. Έχοντας σκηνοθετήσει το έργο στο Εθνικό Θέατρο της Κραϊόβα το 2015, αλλά και το 2018 σε μια συμπαραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων και του Θεσσαλικού Θεάτρου, επιστρέφει ξανά στο ίδιο κείμενο, που μιλά με χιούμορ και αδυσώπητη αλήθεια για μεγάλα θέματα της ζωής: τη ματαίωση των ονείρων, τη σταδιακή υποταγή σε κάθε λογής συμβιβασμούς, αλλά και την αντίσταση σε ό,τι μας βαλτώνει, σε ό,τι αποτελεί εμπόδιο στην αέναη αναζήτηση της ευτυχίας. 

Η παράσταση ακολουθεί την ερευνητική διαδρομή και τη σκηνοθετική γραφή που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου στα δύο δημοτικά περιφερειακά θέατρα και αναπροσαρμόζεται για να ενσωματώσει στοιχεία της ιστορίας και της φυσιογνωμίας του νέου χώρου παρουσίασης στη Φρυνίχου.

 

Λίγα λόγια για το έργο

«Είναι κωμωδία και έχει τρεις γυναικείους ρόλους, έξι ανδρικούς, τέσσερις πράξεις, ένα τοπίο (θέα σε λίμνη), πολλές λογοτεχνικές συζητήσεις, λίγη δράση και πέντε καντάρια έρωτα»: με αυτά τα λόγια περιέγραφε ο ίδιος ο Άντον Τσέχοφ τον Γλάρο.

Μια λίμνη ορίζει τον ψυχικό χώρο του έργου. Μια λίμνη που κάνει μάγια, τρελαίνει, παίρνει τα μυαλά των ηρώων, δημιουργεί, καθρεφτίζει ή καταπίνει τα όνειρά τους. Ο νέος συγγραφέας Τρέπλιεφ ανεβάζει το πρώτο του θεατρικό έργο, με σκοπό να εντυπωσιάσει τους καλεσμένους της μητέρας του, αλλά και την ίδια, τη διάσημη ντίβα του θεάτρου Αρκάντινα. «Πρέπει να βρούμε νέους τρόπους έκφρασης, που εάν δεν τους βρούμε, καλύτερα να μην κάνουμε θέατρο» υποστηρίζει με ορμή και πάθος. Πρωταγωνίστρια του έργου του, ο μεγάλος του έρωτας, η Νίνα, ένα απλό κορίτσι που έχει μεγαλώσει δίπλα στη λίμνη και ονειρεύεται να γίνει ηθοποιός. Το άδοξο τέλος της παράστασης του νεαρού συγγραφέα θα φέρει απρόβλεπτες συνέπειες και θα είναι ο καταλύτης που θα σφραγίσει τις ζωές τους για πάντα.

Back to black

Η εκ νέου ανάγνωση και η εκ νέου αφήγηση του έργου: αυτό είναι το πιο επιτακτικό ζητούμενο, όταν αναμετριέται κανείς σήμερα με ένα κλασικό αριστούργημα, όπως είναι ένα κείμενο του Τσέχοφ. Να ξανα-ακούσουμε το έργο. Να πετάξουμε από πάνω του τη σκόνη, τη διαμεσολαβημένη γνώση, τα επιστρώματα βεβαιοτήτων για το θέμα, τους ήρωες, για το αληθινό διακύβευμά του. Να ανακαλύψουμε τις κρυμμένες δράσεις. Να δούμε πώς αποτυπώνονται στις αντιδράσεις των ηρώων. Άλλωστε, ο Τσέχοφ τοποθετεί τη δράση πάντα ανάμεσα στις πράξεις ή εκτός σκηνής και αυτό που παρακολουθούμε είναι το πώς αυτές εγγράφονται στο σώμα και τον ψυχισμό των προσώπων του.

Διαβάζαμε λοιπόν το έργο. Ξανά και ξανά. Και η αφήγηση έγινε κομμάτι της παράστασης. Μια συλλογική φωνή, που όμως αρχίζει να υποχωρεί για να γεννηθούν μπροστά μας τα πρόσωπα. Και τα λόγια τους. Γιατί, με έναν τρόπο, είμαστε όλοι γλάροι, είμαστε όλοι μετέωροι στο αέναο κυνήγι της ευτυχίας. Σε αυτόν το «δρόμο μετ’ εμποδίων». Που διαρκώς μας καλεί σε υπερβάσεις. Που συχνά μας οδηγεί σε βαλτωμένες διαδρομές και υποχωρήσεις. Και που, μερικές ελάχιστες στιγμές, μας ανταμείβει σπαραχτικά. Έτσι, ίσα-ίσα για να πειστούμε ότι κάπου, κάπως, κάποτε, συμβαίνει. Η ευτυχία.

Στον Γλάρο, η ματαίωση των ονείρων της νιότης και οι λάθος επιλογές στον έρωτα ωθούν τη δράση. Το ερωτικό ασύμπτωτο, η απόρριψη, η αναπόσπαστη σχέση ζωής και τέχνης, οι συγκρούσεις του παλιού με το νέο, η κωμωδία της ανθρώπινης αποτυχίας, η απεγνωσμένη αναζήτηση της ευτυχίας: είναι όλα εκεί. Η παράσταση εστιάζει στην προσπάθεια που καταβάλλουν οι νέοι ήρωες για να αντισταθούν, ώστε να μην ενσωματωθούν σε έναν κόσμο τελματωμένο και παλιό. Σε κάθε πράξη του έργου, ένας νέος άνθρωπος, με όνειρα, με προσδοκίες, με ορμή, δεν αντέχει πια να είναι… γενναίος, απαρνιέται τη διαφορετικότητά του, γλιστρά και ενσωματώνεται σε έναν κόσμο συντηρητικό και συμβιβασμένο. Έναν κόσμο σαν αυτόν των γονιών μας, για τους οποίους συχνά νιώθουμε αγάπη, αλλά και ντροπή. Από αυτήν την άποψη, η παράσταση ανιχνεύει τη διάψευση των ονείρων, τη ματαίωση της επιθυμίας, την αγωνία της διατήρησης της προσωπικής ταυτότητας, αναζητώντας, ίσως, διεξόδους δημιουργικής αντίστασης μέσα από την ίδια την πράξη του θεάτρου.

Γιάννης Παρασκευόπουλος

 

 

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση:  Ξένια Καλογεροπούλου

Σκηνοθεσία: Γιάννης Παρασκευόπουλος

Συνεργάτης Δραματουργός: Σοφία Ευτυχιάδου

Σκηνικά: RichardAntony

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου

Κοστούμια: Βασίλης Μπαρμαρίγος

Μουσική: Μάνος Μυλωνάκης                                          

Βοηθός σκηνοθέτη: Ανδρέας Παράσχος                                   

Παραγωγή: Θέατρο Του Νέου Κόσμου - PanEntertainment

 

ΔΙΑΝΟΜΗ

Σόριν: Θανάσης Μιχαηλίδης                 

Αρκάντινα: Γιώτα Φέστα           

Τριγκόριν:   Γιώργος Βεργούλης

Τρέπλιεφ:   Γκαλ Α. Ρομπίσα                 

Νίνα: Χρυσή Μπαχτσεβάνη                  

Σαμράγιεφ: Στέλιος Νίνης                   

Πωλίνα: Ζωή Ιωαννίδη                        

Ντόρν: Αρτέμης Χαραλαμπίδης   

Μάσα: Έφη Γούση                     

Μεντβεντέγκο: Γιάννης Κοντός  

Γιάκοφ: Λάμπρος Γραμματικός   

Χώρος:

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Φρυνίχου 14, Πλάκα

Τηλέφωνο Κρατήσεων:  210 32 22 464

18.10.2019 – 16.01.2020

Παραστάσεις:

Τετάρτη 20:00

Πέμπτη 21:15

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 21:15

Κυριακή 20:00

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-texnis-koun/o-glaros/

Ρ Ι Τ Τ Ε Ρ,   Ν Τ Ε Ν Ε, Φ Ο Σ

του Τόμας Μπέρνχαρντ

 

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

18.10.2019 – 16.01.2020

Τρία πρόσωπα. Τρείς ηθοποιοί. Ένα αιμομικτικό τρίο σε γεύμα ανάμεσα σε βαριά οικογενειακά πορτραίτα. Μία κωμικοτραγική ιεροτελεστία. Σαν χορωδία σε ένα κελί από παράφρονες, τρία αδέλφια αποπειρώνται ενάντια στην αφασία, στην παράλυσή τους, στο μηδενισμό, με όπλο τον μηδενισμό.

Ο Λούντβιχ, τρόφιμος σε μια κλινική για πνευματικά διαταραγμένους ασθενείς, επιστρέφει στο πατρικό του σπίτι όπου από πάντα κατοικείται από τις δύο αδερφές του, ηθοποιούς. Μπορούν να παίζουν στο θέατρο όποτε το επιθυμούν μιας και το πενηνταένα τοις εκατό του συγκεκριμένου θεάτρου τους ανήκει. Έτσι ξεκινάει το έργο. Και εκτυλίσσεται πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από ένα γεύμα όπου προσπαθούν να επικοινωνήσουν με παροιμιώδη ανικανότητα.

Ένα ασφυκτικός χώρος μαρτυρά το βαρύ παρελθόν, υψηλή τέχνη και διανόηση ανάμεσα σε κλασική μουσική, πίνακες προγόνων και μαθηματικούς ορισμούς. Τρία πρόσωπα που πιάστηκαν στον ιστό ενός κληρονομημένου ανταγωνισμού.

Με υπερβολή που αγγίζει το γκροτέσκ, ο Τόμας Μπέρνχαρντ δανείζεται ένα από τα σκληρότερα εφέ του μυθιστοριογράφου Χένρυ Τζαίημς: το διφορούμενο της αθωότητας. Τα δικά του γερασμένα «παιδιά», ο Λούντβιχ, η μεγαλύτερη και η μικρότερη αδελφή του, με  τέλεια υποκρισία, κρύβουν το Καθαρό Κακό που έχουν μέσα τους, ενώ, ταυτόχρονα, αντιπαραθέτουν την πραγματική, αδιάφθορη παιδική τους αθωότητα στο Αυθεντικό Κακό των «Μεγάλων», των προπατόρων τους. Θέλουν να ζήσουν, να επιβιώσουν μόνο με τον δικό τους τρόπο, ξεχνώντας την ανάγκη αποδοχής ή έστω ανοχής και του τρόπου των άλλων.

Το έργο μοιάζει να είναι μια αλληγορία για την ψευδαίσθηση. Πολιτικά, υποκινείται από την αγανάκτηση του συγγραφέα για την υποκριτική άρνηση των συμπατριωτών του Αυστριακών, να παραδεχθούν την συν-ευθύνη τους για την άνοδο του φασισμού και το αιματοκύλισμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Υπαρξιακά, ελατήριο δεν είναι άλλο, από τα προσωπικά βιώματα του συγγραφέα και την αγκύλωση της ψυχής και της διάνοιας στα άρρωστα μοτίβα που κληρονομούνται από το παρελθόν. Με έναν αμφίσημο τρόπο καταγελάει την ανθρώπινη ανικανότητα να οδηγηθεί προς την πραγματική ελευθερία της βούλησης, την ελευθερία που ανοίγει δρόμους για τη συμβιωτική συνύπαρξη.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας

Σκηνοθεσία: Μαρία Πρωτόπαππα

Σκηνικά-Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Κοστούμια: Άγις Παναγιώτου

Κατασκευές Αντικειμένων, Props: Γεωργία Μπούρα

Sound Design: Λόλεκ

Βοηθός Σκηνοθέτη-Εκτέλεση Παραγωγής: Μαρία Ξανθοπουλίδου

Β’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Ιουλία Σταμούλη

Βοηθός σκηνογράφου: Νατάσσα Τσιντικίδη

 

Τους πίνακες στην παράσταση τους φιλοτέχνησε η Νατάσα Πουλαντζά.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Λουκία Μιχαλοπούλου, Στεφανία Γουλιώτη, Αργύρης Ξάφης

Χώρος:

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν – Υπόγειο

Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα

Τηλέφωνο κρατήσεων: 210 32 28 706

18.10.2019 – 16.01.2020

Παραστάσεις:

Τετάρτη 20:00

Πέμπτη 21:15

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 18:15 & 21:15

Κυριακή 20:00

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-texnis-karolou-koun/riter-ntene-fos/

7

Όλα τα εισιτήρια

Για όλες τις παραστάσεις

Μόνο από 9 έως 16 Σεπτεμβρίου

 

Το Θέατρο του Νέου Κόσμου πρόκειται να παρουσιάσει την περίοδο 2019-2020 ένα ρεπερτόριο ιδιαίτερα πλούσιο, με παραγωγές, συμπαραγωγές και συνεργασίες, που θα βρουν στέγη όχι μόνο στη σταθερή του έδρα (Αντισθένους 7), αλλά και στο Θέατρο Τζένη Καρέζη, στο Θέατρο Άνεσις, στο Bios, στο Tempus Verum-Εν Αθήναις και στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν.

Λίγες εβδομάδες πριν την έναρξη της φετινής σεζόν, το Θέατρο του Νέου Κόσμου δίνει και φέτος τη δυνατότητα στο θεατρόφιλο κοινό να προμηθευτεί εισιτήρια για όλες τις παραστάσεις του στη μοναδική τιμή των 7€! Η προσφορά ισχύει για αγορές εισιτηρίων που θα γίνουν στο διάστημα 9-16 Σεπτεμβρίου και αφορά όλες τις παραγωγές που εντάσσονται στο φετινό του ρεπερτόριο.

Δείτε το πρόγραμμα παραστάσεων στο www.nkt.gr και προμηθευτείτε έγκαιρα τα εισιτήριά σας!

Για την καλύτερη εξυπηρέτηση του κοινού, από 9 μέχρι 16 Σεπτεμβρίου, τα ταμεία του Θεάτρου του Νέου Κόσμου (Αντισθένους 7, Αθήνα) και του Θεάτρου Τζένη Καρέζη (Ακαδημίας 3, Αθήνα) θα λειτουργούν καθημερινά από τις 10 το πρωί μέχρι τις 10 το βράδυ.

Η προσφορά ισχύει για περιορισμένο αριθμό θέσεων.

Στα εισιτήρια της προσφοράς δεν γίνονται αλλαγές.

 

 

Εισιτήρια για όλες τις παραστάσεις προπωλούνται:

 

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

www.nkt.gr

www.facebook.com/theatroneoukosmou

Υπεύθυνη Επικοινωνίας:

Μαρία Τσολάκη

 

bookfeed_konstantinidis

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Μένουμε σπίτι!!! Διαβάζουμε, τραγουδάμε, συζητάμε, βλέπουμε ταινίες και φυσικά θεάτρο...on line!

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία