Τελευταία Νέα
«Πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας»: Αλέκος Αλεξανδράκης και Νόρα Βαλσάμη στις οθόνες μας «ΠΛΟΥΣ»: Η παράσταση της Χριστίνας Χριστοφή για 4 βραδιές στο Χυτήριο! «Το κουνούπι»: Μια ακουστική παράσταση με την Μυρτώ Αλικάκη και τον Νίκο Ψαρρά «Προμηθέας Δεσμώτης»: Ο Άρης Μπινιάρης σκηνοθετεί τον Γιάννη Στάνκογλου στην Επίδαυρο Το Megaron Gala έρχεται στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού H Νένα Βενετσάνου και η Λήδα Χαλκιαδάκη μας τραγουδούν «Να μ' αγαπάς» «Οι κάτω από τα αστέρια»: Για 3η χρονιά στην ταράτσα του Λαμπέτη 10+1 παραστάσεις που ξεχωρίζουν από το φετινό Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου Πλούσιο το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του Ηρωδείου για τη φθινοπωρινή περίοδο 2021 «Το Μέλλον των Μουσείων: Αναστοχασμός και Επανεκκίνηση»: 11 συλλογές σ' αλληλεπίδραση Εντός, Εκτός και Επί τα Αυτά: Το νέο βιβλίο της Ειρήνη Μουντράκη Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου μας δίνει ραντεβού στο Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας «Το Ασχημόπαπο» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν «ταξιδεύει» σε όλη την Ελλάδα Οι «πεταλούδες πετούν ελεύθερες» και περιοδεύουν ανά την Ελλάδα! «Η Αυλή των Θαυμάτων»: Η παράσταση του Κώστα Τσιάνου 23 χρόνια μετά έρχεται στις οθόνες μας
 

Είδα τον Άγριο Σπόρο

Πρώτη δημοσίευση στο texnes-plus.blogspot.gr στις 24/12/15

«Άγριος σπόρος φύτρωσε σ’ ακρογιαλιά σε βράχο,

χίλιους ανθούς επέταξε και άλλα χίλια αγκάθια.

Χιλιάδες προσπαθήσανε να τόνε ξεριζώσουν

Μα σαν τόνε ξερίζωναν, σκόρπιζαν χίλιοι σπόροι».

 

Πόσο εύκολα βάζουμε ταμπέλες στους ανθρώπους; Πού μας οδηγεί η προκατάληψη;

Μπορεί μια ασυνήθιστη, αντικανονική συμπεριφορά να μας ωθήσει να κατηγορήσουμε κάποιον ακόμα και για φόνο; Τα φαινόμενα απατούν; Ποια η προσωπική και κοινωνική ευθύνη;

Τα παραπάνω είναι μερικοί μόνο από τους δεκάδες κοινωνικούς και προσωπικούς προβληματισμούς που μπορούν να προκύψουν από τον Άγριο σπόρο του Γιάννη Τσίρου, που ανεβαίνει στο Θέατρο Επί Κολωνώ.

 

Ο κεντρικός ήρωας, ο Σταύρος, στήνει την αυτοσχέδια καντίνα μαζί με την κόρη του, τη Χαρούλα, σε μια απόμερη παραλία. Προσπαθεί να αντεπεξέλθει στα χρέη του πουλώντας σουβλάκια τα καλοκαίρια στους λιγοστούς τουρίστες. Παρανομεί συνεχώς, δεν έχει άδεια από το δήμο, το υγειονομικό, δεν λειτουργεί η ταμειακή του κ.λπ. Τα παράπονα που εκφράζονται εις βάρος του φαίνεται να μην τον σταματούν, καθώς «έχει τον τρόπο του» με τους υπευθύνους για να τα βρουν... Ένα βράδυ όμως η μυστηριώδης εξαφάνιση ενός νεαρού Γερμανού θα φέρει τα πάνω κάτω. Οι σε βάρος του υποψίες από τους Γερμανούς που κατέφτασαν στην περιοχή διχάζουν στην αρχή το χωριό, αλλά όλοι σιγά σιγά θα θυμηθούν ότι η καντίνα είναι αυθαίρετη, ότι το φυσικό τοπίο παραβιάζεται, ότι η γεννήτρια προκαλεί ηχορύπανση, ότι το χοιροστάσιό του, που βρομά, δεν έχει και άδεια και… πάει λέγοντας.

 

Η Ελένη Σκότη με τη σκηνοθεσία της, πιστή στο ρεαλισμό, οδηγεί τους ηθοποιούς σε ενδιαφέρουσες σκηνικές συμπράξεις, ενώ παράλληλα καταφέρνει να διατηρεί καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης μια ατμόσφαιρα μυστηρίου. Ως αποτέλεσμα οι θεατές, από την αρχή μέχρι το τέλος, αναρωτιούνται και αμφιβάλλουν για το καθετί, παρακολουθώντας τη με ενδιαφέρον. Το χιούμορ και οι κωμικές στιγμές δεν λείπουν, για να αποφορτίσουν την ένταση και να φέρουν την ισορροπία.

Το σκηνικό του Γιώργου Χατζηνικολάου είναι λιτό, ρεαλιστικό, πρακτικό, καλαίσθητο και με τη δυνατότητα της πολυσημίας. Όλα σχεδόν, όσα αναφέρονται στο έργο, έχουν μια θέση σε αυτό.

Οι φωτισμοί του Αντώνη Παναγιωτόπουλου άλλοτε μας ταξιδεύουν στο ελληνικό καλοκαίρι με τα ζεστά χρώματα και άλλοτε, καθώς γίνονται ψυχροί, εξυπηρετούν άλλες συνθήκες.

Ο Τάκης Σπυριδάκης αποδεικνύεται ιδανικός για το ρόλο του Σταύρου. Ενώ αρχικά εντοπίζονται στο πρόσωπό του τα εξωτερικά γνωρίσματα του κακότροπου, του ξερόλα Ελληνάρα, που δεν σέβεται του νόμους και είναι απεριποίητος, αχτένιστος, με το πουκάμισο ξεκούμπωτο και τσαλακωμένο, όσο εξελίσσεται η παράσταση διαπιστώνει κανείς ότι έχει δημιουργήσει ένα χαρακτήρα με γερές βάσεις. Αυτό είναι εμφανές στις ψυχολογικές μεταπτώσεις του ήρωα, κυρίως όταν αισθάνεται ότι τον βάζουν στο στόχαστρο. Σπαρακτικός μέσα στην απλότητά του είναι και ο τρόπος που λέει τη φράση «Είδα τον εαυτό μου τόσο δα μέσα στα μάτια τους».

Παρά τη δυναμική του ρόλου του, ο Τάκης Σπυριδάκης δεν πέφτει στην παγίδα να παίζει μόνος του. Αντίθετα είναι εξαιρετικά γενναιόδωρος και με τους άλλους δύο συμπρωταγωνιστές του. Σε αυτό ακριβώς οφείλεται και η επιτυχία της παράστασης, καθώς οι τρεις τους αποτελούν ομάδα.

Η Ντάνη Γιαννακοπούλου, στο ρόλο της Χαρούλας, είναι μια ενδιαφέρουσα θεατρική προσωπικότητα που διατηρεί ισορροπία ανάμεσα στο καθήκον και στο συναίσθημα. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες είναι οι σκηνές στις οποίες αλληλεπιδρούσε με τα εξωσκηνικά πρόσωπα, μέσω των καταθέσεων και των αναμνήσεών της. Η νεαρή ηθοποιός συγκινεί με την αμεσότητα και στο μονόλογό της.

Ο Ηλίας Βαλάσης εκπροσωπεί τον επαρχιώτη αστυνομικό που ψάχνει ευκαιρία να καταχραστεί την εξουσία, για να καλύψει καταπιεσμένα αισθήματα κατωτερότητας. Ο ηθοποιός πείθει στο ρόλο, τόσο με τη στάση του σώματος και τις κινήσεις του όσο και με την εκφορά του λόγου του. 

 

Συνολικά πρόκειται για μια παράσταση αξιώσεων που αξίζει την προσοχή μας.

190841g-8489-cropbw.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 



popolaros banner

popolaros banner

anixnos250x300

Video

Μπορείτε να τα αποκτήσετε μ' ένα κλικ στην πόρτα σας στο  https://radshop.gr/

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία