Τελευταία Νέα
Από τη «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη στην παιδοκτόνο της Πάτρας Ζητούνται ηθοποιοί από το Εθνικό Θέατρο Πέθανε η σπουδαία τραγουδίστρια Ειρήνη Κονιτοπούλου-Λεγάκη Είδα τους «Προστάτες», σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιουρτσίδη (Αποστολή στη Θεσσαλονίκη) Ανακοινώθηκε το Πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου Είδα το «Hyperspace ή αλλιώς…» , σε σκηνοθεσία Δανάης Λιοδάκη   «Καραϊσκάκενα, O Θρύλος» Της Σοφίας Καψούρου στον Πολυχώρο VAULT «Μπες στα παπούτσια μου - Ταυτίσου με τη διαφορετικότητα αυτοσχεδιάζοντας» στο Θέατρο Όροφως Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2022 – Το μήνυμα του Peter Sellars Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου ανοίγει Mοτέλ στη Φρυνίχου Η πρώτη δήλωση του Νέου Καλλιτεχνικού Διευθυντή του ΚΘΒΕ Δράσεις του Εθνικού Θεάτρου για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου Ακρόαση ηθοποιών για την νέα παράσταση του Γιάννη Κακλέα Είδα το «Γράμμα στον πατέρα», σε σκηνοθεσία Στέλιου Βραχνή (Αποστολή στη Θεσσαλονίκη) Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για την παράσταση «Η σιωπηλή Λίμνη»
 

Από τη Μαρίνα Αποστόλου

Όπως είναι γνωστό και κοινά κατανοητό, το παιδικό θέατρο αποτελεί ένα δύσκολο εγχείρημα για τους εμπνευστές (αυτούς δηλαδή που θα συλλάβουν την ιδέα), και τους συντελεστές του (αυτούς δηλαδή που θα δώσουν σάρκα και οστά στη σκέψη αυτή), καθώς οι τελευταίοι έχουν ως αποστολή να μεταδώσουν με απλό και τρυφερό μα και συνάμα διασκεδαστικό και άμεσο τρόπο, σημαντικά μηνύματα για τη ζωή, τα συναισθήματα και τις ανθρώπινες αξίες.

Το στοίχημα αυτό δείχνουν να το κερδίζουν και με το παραπάνω οι ευάριθμοι, θα λέγαμε, δημιουργοί της θεατρικής παράστασης Ο ΡΑΦΤΑΚΟΣ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ. Έχοντας ως βάση και πρώτη ύλη το κείμενο του αγαπημένου παραμυθά Αντώνη Παπαθεοδούλου, η Τίνα Γιωτοπούλου και η Χρύσα Διαμαντοπούλου συνθέτουν ένα θεατρικό διαμαντάκι που πραγματεύεται την απέραντη δύναμη των λέξεων, τη ζεστασιά που προσφέρει ο ανθρώπινος λόγος αλλά και την αδήριτη ανάγκη που αισθάνονται οι άνθρωποι για επικοινωνία και κοινωνικότητα.

Μ (μι) και Α (α) και Ζ (ζι) και Ι (ι) [ΜΑΖΙ] ακούμε τους τρεις ηθοποιούς του έργου, Νίκο Αξιώτη, Δημήτρη Γιαννή και Αγγελική Παναγιωτοπούλου να τραγουδούν χαρούμενα και ρυθμικά αρκετές φορές, κυρίως από το μέσο της παράστασης και μετά, θέλοντας έτσι να καταδείξουν την αξία και τη δύναμη της συλλογικότητας.

raftakos texnes plus

Στον εξωτερικό χώρο του Modus Vivendi του ηθοποιού Κρατερού Κατσούλη, οι τρεις ερμηνευτές, με όπλα τους τη μουσική και την κίνηση μα και το λόγο που διανθίζεται από ρέοντες ομοιοκατάληκτους στίχους, υποδέχονται τους μικρούς θεατές και τους γονείς τους σε ένα ταξίδι που αναδεικνύει την αυθεντικότητα, την ποιότητα και τη ζεστασιά στη ζωή, κόντρα στην τυποποίηση, την αυτοματοποίηση και την άχαρη αντιγραφή επιβεβλημένων προτύπων. Με μελόντικα, μεταλλόφωνο, μουσικό κουτί, τύμπανο, κιθάρα, κρουστά αβγά, ζίλιες, καστανιέτες, αφρικανικό σέικερ, τελάρο ραπτικής ως βροχή, μουσική γαβάθα και βροντή (επίσης κρουστό όργανο), όργανα που παρουσιάζονται ένα προς ένα στην έναρξη της παράστασης, οι ηθοποιοί μάς μεταφέρουν σε μια περασμένη εποχή, σε ένα χωριό όπου ακόμη καλά κρατούν παραδοσιακά επαγγέλματα όπως ο λούστρος, ο αμαξάς, η μυλωνού, ο λατερνατζής και… ο ράφτης! Ένας ράφτης (Νίκος Αξιώτης) που αντί για κλωστές και υφάσματα, ράβει τα πολύχρωμα για την άνοιξη και τα ζεστά για το χειμώνα ρούχα του με τις ανάλογες όμορφες λέξεις.

Η εγκυμονούσα Ερατώ ζητάει από τον ραφτάκο να της ετοιμάσει μια κουβέρτα για να σκεπάσει το μωρό της όταν γεννηθεί κι εκείνος δημιουργεί μέσα από τις λέξεις «λαχτάρα», «προσμονή», «θαλπωρή», «ηρεμία», «όνειρα γλυκά» αλλά και «κλωτσιά», που σημαίνει «κίνηση», «ζωή», «παιχνίδι’». Σε παρόμοιο μήκος κύματος κινείται και ο κυρ-Αλέκος, ετών 80, πρώην πρωταθλητής που δε λέει να παραιτηθεί από την αγάπη για ζωντάνια και δράση διδάσκοντας στα παιδιά ότι οι υψηλοί στόχοι απαιτούν χρόνο και επιμονή. (Ο κυρ-Αλέκος) Παραγγέλνει στον ραφτάκο ένα γιλεκάκι αθλητικό δροσερό και άνετο για να παίρνει αέρα όταν ιδρώνει κι εκείνος το πλέκει με «περηφάνια», «αξία», «αναγνώριση» αλλά και «εξαερισμό»! «Όλα θα τα προλάβουμε! Δεν αρνούμαστε κανένα!», ακούμε να βροντοφωνάζουν οι ερμηνευτές, υπογραμμίζοντας την καλή θέληση που μπορεί να καταστήσει τα πάντα δυνατά. Μα κι όταν ο βαρύς χειμώνας πέφτει στο χωριό κι η Σμαρώ η καστανού χρειάζεται ένα πουλόβερ για το κρύο, τότε η παράσταση γίνεται διαδραστική και πλέον τον λόγο έχουν οι νεαροί θεατές που καλούνται να προτείνουν σχετικές λέξεις που να συνδέονται με τη ζεστασιά τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά/ψυχικά. Κατά αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά απαντούν όρους όπως «ζέστη», «αερόθερμο» και «τζάκι» αλλά και «αγάπη», «αγκαλιά», «φιλάκι».

Μα κάποια μέρα το χωριό μεγάλωσε, επεκτάθηκε και έγινε πόλη άχρωμη, άοσμη και απρόσωπη. Ο ραφτάκος έπαψε να δέχεται παραγγελίες, το ραφείο του άδειασε κι οι κάτοικοι ξεκίνησαν να φορούν έτοιμα ρούχα, τα οποία κατανάλωναν και αντικαθιστούσαν σε σύντομο χρόνο. Το κείμενο καταφέρει έτσι γροθιά στον σύγχρονο τρόπο ζωής, όπου το οικονομικό συμφέρον επιβάλλεται και η μόδα μαστίζει τους πληθυσμούς με αυταρχισμό και απολυτότητα. «Δεν προλαβαίνουμε να ζήσουμε», είναι το συμπέρασμα που προκύπτει από την παρατήρηση αυτών των ρυθμών ζωής, που μόνο θλίψη προξενούν στον ραφτάκο.

raftakos texnesplus2

Η παράσταση στο σημείο αυτό γίνεται εκ νέου διαδραστική, με τα παιδιά να δίνουν τη λύση, ψιθυρίζοντας στη μεζούρα του ραφτάκου θερμές λέξεις: «επιμονή», «όρεξη», «αγάπη», «ευτυχία», «φιλιά», «αγκαλιά», «επισκέψεις»… Ο ραφτάκος αποφασίζει μόνος του να βρεθεί στην κίνηση, το χάος και τη φρενίτιδα της πόλης, όπου οι άνθρωποι ζώντας μονότονα και αδιάφορα, δείχνουν μόνοι, σχεδόν κωφοί και αδιάφοροι. «Οι λέξεις είναι για να μιλιούνται, για να ανταλλάσσονται σαν πάσες», «οι λέξεις ζεσταίνουν, δροσίζουν κι ομορφαίνουν την ψυχή», όπως επίσης «η σιωπή είναι μοναξιά, μόνο οι λέξεις είναι η λύση», είναι κάποιες από τις πολύ γλυκές ατάκες-απαύγασμα του παιδικού αυτού έργου που κάπου εκεί βαίνει προς το τέλος του.

Κατά συνέπεια, οι μικροί θεατές ενθαρρύνονται να επικοινωνούν, να χρησιμοποιούν τον λόγο ως εργαλείο ανθρώπινης επαφής, να εκτιμούν τις λέξεις και την επιρροή τους πάνω στους άλλους αλλά και να επιδιώκουν την πραγματική, ουσιαστική συνδιαλλαγή κι όχι την πλαστική σχέση με τους γύρω τους. Παράλληλα, προσκαλούνται να αγαπήσουν τα βιβλία, διότι αυτά αποτελούν «εκμαγεία για ορθάνοιχτα μυαλά» αλλά και να καταλάβουν ότι τα ανθρώπινα συναισθήματα έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα («με του έρωτα τα βέλη ράβω κόκκινη καρδιά»).

Συνολικά, πρόκειται για μια παράσταση ευχάριστη, διάρκειας μίας ώρας, με πρωτότυπα κοστούμια, περούκες και άλλα λειτουργικά αντικείμενα επί σκηνής (π.χ. ποδήλατο). Η κίνηση και το τραγούδι κυριαρχούν χωρίς να κουράζουν το νεαρό κοινό, ενώ οι τρεις ηθοποιοί δείχνουν να εναρμονίζονται απόλυτα κι ενώ ο καθένας τους είναι ξεχωριστός, ωστόσο, ταυτόχρονα συνιστούν μια αδιαίρετη θεατρική τριπλέτα. Χωρίς αμφιβολία, έχουμε να κάνουμε με ένα προϊόν του οποίου τα υλικά είναι το μεράκι, η δημιουργικότητα, η επιμέλεια της κάθε λεπτομέρειας, η φαντασία και η αγάπη για τα παιδιά και την ίδια τη ζωή.

Η παράσταση απευθύνεται σε παιδιά από 4 ετών.

Ιστορίες αγαπάμε, ιστορίες ξεκινάμε,

Αλλά μια συγκεκριμένη την αγαπάμε πιο πολύ…

Πιο αληθινή εισαγωγή δεν θα μπορούσα να γράψω. Με αυτά τα λόγια ξεκινά η ομάδα «Μικρός Νότος» την παράσταση και αυτή είναι και η δική μου αλήθεια. Αν έπρεπε κάποτε να διαλέξω ένα μόνο παραμύθι θα ήταν «Ο ραφτάκος των λέξεων» του Αντώνη Παπαθεοδούλου. Κι είναι τεράστια η χαρά μου που είδα την ομάδα «Μικρός Νότος» να μεταφέρουν στην σκηνή του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, όχι μόνο το παραμύθι, αλλά και τα νοήματά του, την ατμόσφαιρά του, την μαγεία του και την αλληλεπίδραση του παραμυθιού με το κοινό.

raftakos texnesplus3

Και για να πιάσουμε το νήμα από την αρχή ας ξεκινήσουμε με τα όργανα! Καχόν, μελλόντικα, μεταλλόφωνο, κουίκα, κιθάρα, αυγά, ζίλιες, καστανιέτα, αφρικανικό σέικερ, βροντή, βροχή και μουσική γαβάθα. Με αυτά το παραμύθι ζωντανεύει και εμείς ταξιδεύουμε στο μικρό χωριό του ραφτάκου και στην πόλη αργότερα. Η ζωντανή μουσική είναι ένα από τα μεγάλα ατού της παράστασης και θα το διαπιστώσετε όταν τα μικρά σας ανέβουν στην σκηνή μετά το τέλος για να γνωρίσουν τα μουσικά όργανα.

Ο Νίκος Αξιώτης, ο Δημήτρης Γιαννής και η Γιούλη Καρναχωρίτη είναι μια ομάδα γεμάτη κέφι και αγάπη για τα παιδιά. Πριν ακόμα ξεκινήσει η παράσταση είναι εκεί για να μας καλοσωρίσουν, να αστειευτούν με τα παιδιά και να δημιουργήσουν ένα κλίμα θετικό, εγκάρδιο και φιλικό. Η παρουσία τους στην σκηνή πληθωρική μεταφέρει τους θεατές στην πόλη του ραφτάκου και μας κάνουν κοινωνούς της αλήθειας του. Μαζί με το κοινό κατορθώνουν το ακατόρθωτο (ξεπαγώνουν ακόμα και την Σμαρώ!), γιατί οι λέξεις ενώνουν τους ανθρώπους. Όπως τα υλικά του ραφάκου που ήταν απλά, έτσι κι οι συντελεστές της παράστασης με υλικά απλά, χωρίς περιττά φτιασίδια, με το σώμα, την φωνή, το χιούμορ τους και την αγάπη τους για τα παιδιά δημιουργούν μια παράσταση «χειροποίητη» που ζεσταίνει τις καρδιές μας.

Ο Αντώνης Παπαθεοδούλου ξέρει το μυστικό του ραφτάκου. «Οι λέξεις είναι αυτές που ζεσταίνουνε, δροσίζουν κι ομορφαίνουν πιο πολύ από όλα τα υλικά του κόσμου». Παιχνίδια με λέξεις λοιπόν για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση!

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε. Αν δεν έχετε ήδη διαβάσει το ομώνυμο παραμύθι του Ανώνη Παπαθεοδούλου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο μην χάνετε καιρό! Διαβάστε το όχι μία, αλλά χίλιες μία φορές. Και σαν έξτρα «εργασία» διαβάστε και το βιβλίο «Οι λέξεις δεν είναι για να πληγώνουμε» της ElizabethVerdickαπό τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο που μιλά για τη δύναμη των λέξεων.

lekseis

  • Ζωγραφίζω: Πριν πάτε στην παράσταση, αναλόγως του καιρού σκεφτείτε τι θα χρειαστείτε από ρουχισμό και φτιάχτε το με λέξεις. Αν είναι μια κρύα μέρα με τι θα πλέκατε το πουλόβερ σας; βρείτε τις πιο ζστές σας λέξεις και «φτιάχτε το». Αν βρέχει πώς θα φτιάχνατε την ομπρέλα σας; Κι αν φυσά ποιες λέξεις είναι οι πιο «αντιανεμικές»;

ΜΕΤΑ…

  • Οι λέξεις στην καθημερινότητα: ΠΡΟΣΟΧΗ! Αυτό είναι παιχνίδι για μεγάλους J Μια μικρή «σκανταλιά» για να φτιάξουμε το κέφι των μικρών μας. Οι λέξεις ζεσταίνουν, δροσίζουν, αγαπάνε και φροντίζουν. Οι λέξεις φέρνουν κοντά ή πληγώνουν, έχουν συναισθήματα ή αδιαφορούν. Κι αν πιστεύετε στη δύναμη των λέξεων χρησιμοποιείστε τες. Ένα μήνυμα μέσα στο κολατσιό του παιδιού σας, μια μικρή λεξούλα τυλιγμένη γύρω από το μολύβι που γράφει την ορθογραφία του, ένα μικρό σημείωμα στην τσέπη του μπουφάν, μια λέξη ζωγραφισμένη ανάμεσα στις πιτζάμες. Και θα νιώθουν πώς είστε πάντα εκεί κοντά τους. Που ξέρετε ίσως τους παρασύρετε στο παιχνίδι κι αρχίσετε να βρίσκετε μικρές λεξούλες παντού. Μια επικοινωνία μυστική που θα έχει δημιουργηθεί λέξη λέξη!
  • Κυνηγητό με τις λέξεις: (Για μεγαλύτερες ομάδες/ εκπαιδευτικούς). Τα παιδιά διαλέγουν μια λέξη και την βάζουν επάνω τους ή την κρατάνε σε ένα χαρτάκι στην τσέπη τους. Μπορεί να δοθεί οδηγία , π.χ. λέξεις που ζεσταίνουν, λέξεις μακρινές, λέξεις που γελάνε, ή να αφεθούν ελεύθερα τα παιδιά να γράψουν ό,τι θέλουν. Ένα παιδί γίνεται συγγραφέας και κυνηγά τις λέξεις που διαρκώς του φεύγουν. Όποια παιδιά πιάσει, αντιπροσωπεύουν μια λέξη. Στο τέλος όσες λέξεις έχει «συλλάβει», προσπαθεί να τις βάλει σε τέτοια σειρά, ώστε να σχηματίζουν μια πρόταση, να βγάζουν κάποιο νόημα. Μπορεί να προκύψει μια πολύ όμορφη συλλογική ιστορία στο τέλος.

Στις πόλεις αυτές τις μεγάλες που ζούμε, «που τα σπίτια είναι τόσο κοντά κι οι καρδιές μακριά» ο ραφτάκος τραγουδά συνταγή πανάρχαιη και μαγική!

Λεξιπλέκω, λεξιράβω της αγάπη ράμματα

Ένα ένα γραμματάκι, λέξεις, πλέξεις, γράμματα.

Οι κλωστές του λέξη λέξη περασμένες στην κλωστή.

Και τελικά καταλήγουμε να τραγουδάμε κάτω από μια τεράστια κουβέρτα

Μι και άλφα, ζήτα, γιώτα

Φτιάχνουν όλα το ΜΑΖΙ!

Ας φτιάξουμε επιτέλους το ΜΑΖΙ γιατί όλοι έχουμε να προσφέρουμε αν μη τι άλλο τις λέξεις μας!

           

popolaros banner

popolaros banner

lisasmeni mpalarina

Video

 

sample banner

Ροή Ειδήσεων

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία