Bitcoin Solo Οδηγός εξόρυξης CGMiner among Up BTC Rank Check εγγραφής Πότε θα ξεκινήσει η Butcoin Futures Bitcoin Price Peak Με τις bitcoins που πραγματικά κερδίζετε Όταν η φούσκα bitcoin σκάει Bitcoin γραμμένο σε ποια γλώσσα μακρά bitcoin Καλή bitcoin εμπορικά βιβλία bitcoin Reddit bitcoin Διαχείριση κεφαλαίων που αγοράζει bitcoin σε ποια χώρα bitcoin νόμιμη τι σημαίνει bitcoin για το μέλλον Bitcoins Minen για ανδρείκελα Στοίχημα με Ο Bitcoin θα αντικαταστήσει το δολάριο Μπορείτε Κόστος συναλλαγής Πώς να καταθέσετε Bitcoin στους φόρους Βαθμολογία Bitcoin στο Πακιστάν σήμερα Κορυφαίοι τρόποι να κερδίσετε bitcoin Δεν υπάρχουν κωδικοί μπόνους κατάθεσης bitcoin καζίνο εταιρείες που παράγουν bitcoin Αποστολή Bitcoin Τιμή χρυσού bitcoin μετά από πιρούνι Χρησιμοποιώντας το Amazon στο δικό μου Bitcoins Bitcoin μετρητά σήμερα προβλέψεις Αγοράζοντας μεγάλες ποσότητες bitcoin BTC Lights John Lewis Ενσύρματη κατανάλωση ενέργειας Bitcoin Διαμόρφωση Δεν παίρνω την εξόρυξη bitcoin Bitcoin Trading Master Game πιο Cryptocurrency Bitcoin συζήτηση ομάδας Δίκτυο αστραπής Bitcoin Twitter Πώς επηρέασε ο Bitcoin στον κόσμο Γιατί ο BTC dating club Duncraig Australia to purchase 性交友网站 苗栗縣 спонсор Новосибирск ищет девушку بهترین سایت های دوستیابی رایگان ساكزایران
Τελευταία Νέα
Πέθανε ο ηθοποιός Μιχάλης Γούναρης Όλα όσα έγιναν στην παρουσίαση προγράμματος της Στέγης (ρεπορτάζ) «Η Φαίδρα Καίγεται» κερδίστε προσκλήσεις για την παράσταση Είδα το «Γεφύρι της Άρτας και τις λυγερές του Κάτω κόσμου», σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη Τι θα δούμε στο θέατρο Eliart; «Το υπέροχό μου διαζύγιο» με την Φαίδρα Δρούκα επιστρέφει στο Μικρό Άνεσις Τι θα δούμε στο Rabbithole «Σεσουάρ για δολοφόνους»: Η παράσταση επιστρέφει μετά από 9 χρόνια με ένα totally new look Πέθανε ο ηθοποιός Γουίλι Γκάρσον – Ο «κολλητός» της Κάρι στο Sex and the City «Οι Δούλες» μας δίνουν ραντεβού στη Β' Σκηνή του Θεάτρου Άλμα Η «Συντεχνία του Γέλιου» παρουσιάζει την παράσταση «Μια γιορτή στου Νουριάν» «Να σου πω μια ιστορία» του Χόρχε Μπουκάι στο Studio Μαυρομιχάλη Το πρόγραμμα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής μέχρι το τέλος του έτους Ένας διαφορετικός «Προμηθέας» δια χειρός Νίκου Καραθάνου στη Στέγη Αν δεν είδες τον Προμηθέα Δεσμώτη μπορείς να παρηγορηθείς με το live streaming
 
     
Αντικείμενα που έχεις πάντα στο καμαρίνι σου; 
 
Eίμαι ο άνθρωπος με την τσάντα του Σπορτ Μπίλυ. Έχω τα πάντα εκτός από κάποιο γούρι. Τα έχω καταργήσει όλα αυτά από τη ζωή μου. 
Όταν πρωτοξεκίνησα έλεγα "α το κιλοτάκι αυτό φόραγα" και έπαιρνα δέκα ίδια η το ίδιο σουτιέν, την ίδια σκιά.
Είχα τέτοια κολλήματα μέχρι που κάποια στιγμή κατάλαβα οτι δεν μου αρέσει καθόλου να είμαι δέσμια αυτών των προκαταλήψεων ή εθίμων και δεν φοράω τίποτα.
Ούτε ματάκια, ούτε σταυρουδάκια.
 
Το πιο ωραίο καμαρίνι που είχες ποτέ ως χώρο; 
 
Τα πιο ωραία καμαρίνια στην Αθήνα έχουν το Παλλάς, το Αλίκη, αλλά δεν με πειράζει όπως και να έχει θα το φτιάξω να γίνει χώρος μου.
 
Το πιο ωραίο καμαρίνι με ποιους συναδέλφους το έχεις μοιραστεί; 
 
Γενικά περνάω ωραία στο καμαρίνι και δεν μου αρέσει να είμαι και μόνη μου, θέλω παρέα. Είναι ελάχιστες οι φορές που δεν έχω περάσει καλά και αυτό συνέβη πολύ παλιότερα.
Πολύ ωραίες οι χρονιές που μοιράστηκα το καμαρίνι με την Τζένη Διαγούπη η την Χριστίνα Τσάφου, οι οποίες είναι και φίλες μου.
Και φέτος και στο παιδικό που παίζαμε στο θέατρο Βέμπο με τον "Τρελαντώνη", που ήταν μια πραγματικά πολύ ωραία δουλειά, ερχόντουσαν όλοι στο καμαρίνι μου, που ήταν και ψηλά στον περιστερώνα που λέμε, 
και περάσαμε με γέλια, σαν πανηγύρι αλλά και εδώ, στο θέατρο Χυτήριο, γελάω πάρα πολύ με την Κατερίνα Δημητρόγλου που το μοιραζόμαστε και ενώ είναι το πιο μικρό καμαρίνι καταλήγουν όλοι να έρχονται στο καμαρίνι μας. Έχω μέλι, κάτι γίνεται... (γελάει)
 
karakasi texnes plus 2
 
Το πιο ωραίο καμαρίνι που έχεις δει ποτέ; 
 
Έχω δει πολλά αλλά ένα πολύ ωραίο και ζεστό καμαρίνι που θυμάμαι ήταν αυτό της Μιμής Ντενίση στο θέατρο Ιλίσια. Το είχε φτιάξει πολύ όμορφο.
 
Την πιο ωραία ανάμνηση που έχεις από καμαρίνι; 
 
Έχω πολύ όμορφες αναμνήσεις αλλά θα σου πω μια πολύ γλυκιά και συγκινητική στιγμή που συνέβη πέρυσι. Ήμασταν με την Χριστίνα Τσάφου στο θέατρο Αλίκη, Σάββατο με διπλή παράσταση.
Είχε χτυπήσει το δεύτερο κουδούνι γύρω στις έξι και δέκα όταν την πήρε τηλέφωνο ο γιος της, στο λέω και ανατριχιάζω, να της πει ότι μόλις είχε γεννήσει η νύφη της. Κλαίγαμε από την χαρά μας! Βγήκαμε στη σκηνή, με δάκρυα στα μάτια αλλά από μεγάλη χαρά. 
 
Το τελευταίο πράγμα-κίνηση-σκέψη που κάνεις πριν βγείς από το καμαρίνι σου
 
Συνήθως πίνω μια γουλιά νερό, ρίχνω μια τελευταία ματιά στον καθρέφτη και τσεκάρω αν έχω τα αντικείμενα που χρειάζομαι για τη σκηνή.
 
Εδώ στο θέατρο Χυτήριο σε συναντάμε στην παράσταση "Τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες" από το ομώνυμο μυθιστόρημα της Κατερίνας Μανανεδάκη. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;
 
Με πήρε τηλέφωνο αρχικά ο Πάνος Αμαραντίδης και μετά η Βάσια Παναγοπούλου. Η χαρά μου ήταν μεγάλη γιατί έχω περάσει πολύ όμορφα μ' αυτή τη συνεργασία.
Με τον Πάνο, είμαστε φίλοι όλα αυτά τα χρόνια, μετά τη γνωριμία και συνεργασία μας για το σίριαλ "Η ώρα η καλή" που ήταν και η πρώτη μου τηλεοπτική δουλειά.
Όταν γνωρίζεις πως θα δουλέψεις με φίλους-συνεργάτες είσαι πιο ήρεμος και δείχνουν όλα ευοίωνα. Επίσης η Νικολέτα Καρά που ήξερα οτι θα είναι η πρωταγωνίστρια ήταν ένας βασικός λόγος,γιατί είμαστε φίλες και έχουμε περάσει πολύ δύσκολες στιγμές στη δουλειά μαζί, οπότε ήμουν πολύ χαρούμενη που θα βρισκόμασταν σκηνικά μαζί, κάνοντας δυο φίλες.
Με την Ελένη Τζώρτζη συμβαίνει και το εξής. Δούλεψα μαζί της στην πρώτη θεατρική μου δουλειά το 1993. Ξαναδουλέψαμε στη "Μάλα" τη σεζόν 2001 - 2002 και από τότε φέτος εδώ. Με την Κατερίνα ήμασταν μαζί και στο "Μπαμ Μπαμ" εδώ στο Χυτήριο και φέτος που μοιραζόμαστε το ίδιο καμαρίνι κολλήσαμε και περνάμε ωραία. Με τον Τόνυ Δημητρίου γνωριζόμασταν κοινωνικά και είναι εξαιρετικός ηθοποιός. Και φυσικά η Σόφη Ζαννίνου που είναι θεά! Θεά! Είχαμε βρεθεί κάπου και είχαμε πει πόσο θαυμάζει και αγαπά η μια την άλλη και να που βρεθήκαμε να παίζουμε μαζί.
 
karakasi texnes plus 3
 
Η παράσταση έχει συμπληρώσει ήδη 4 μήνες παραστάσεων. Ποιες είναι οι αντιδράσεις του κοινού, τι feedback έχετε πάρει;
 
Κυρίως χαρά αλλά και συγκίνηση. Τα ζευγάρια που έχουν παιδί αυτό μας λένε: "Είναι σα να βλέπουμε τη ζωή μας".
Οι περισσότεροι που έχουν παιδιά και κυρίως οι πιο μεγάλοι άνθρωποι μας λένε οτι συγκινηθήκαμε με αυτό που είδαμε. 
Νομίζω πως αποτυπώνει πολύ καλά τη ζωή από την πιο κωμική τους πλευρά αλλά και από την κωμωδία βγαίνει η συγκίνηση της αλήθειας. Αυτό πάντα γίνεται στη ζωή και στο θέατρο.
 
Μίλησε μου για την επιστροφή σου, σε άλλο "ρόλο" αυτή τη φορά, στο τηλεοπτικό "Your Face Sounds Familiar". Πως ένιωσες και τι σε έκανε να δεχτείς;
 
Μου το πρότειναν και νομίζω βασικός λόγος για να με σκεφτούν, ήταν το γεγονός ότι είχα περάσει από τη θέση του παίχτη και ήξερα πολύ καλά την ψυχολογία και την αγωνία των παιδιών. 
Είναι πολύ μεγάλη πρόκληση αυτό που κάνω. Πολύ δύσκολο γιατί ενώ από πολύ παλιά μου λένε να διδάξω σε δραματικές σχολές, ορθοφωνία, υποκριτική, δεν το είχα τολμήσει.
Φαντάσου την πρώτη φορά με πήρε ο Δάνης Κατρανίδης και με πήγε με το ζόρι στον Ίασμο να διδάξω αλλά φοβήθηκα να το κάνω και γενικά θεωρώ οτι η διδασκαλία είναι πολύ μεγάλη ευθύνη. Θέλει ειδικό ταλέντο να έχει κάποιος για να το καταφέρει. 
Εδώ ένιωσα οτι είναι κάτι που μπορούσα να το κάνω καλά και επειδή είχα περάσει από την διαδικασία, ήξερα τον τρόπο που πρέπει να μελετήσεις, και μου άρεσε πολύ η ιδέα. Με άνχωσε πολύ γιατί έχει πάρα πολύ μελέτη
και διάβασμα.Μελετάω όλα τα βίντεο, όλων των παιχτών, αρκετές φορές για να τους επισημάνω οτι χρειάζεται να επισημάνω. Τι πρέπει να προσέξουν, πως θα τους διευκολύνω να ενσωματώσουν το κοστούμι του ρόλου.
 
Τι τους συμβουλεύεις και πώς είναι η σχέση σου μαζί τους;
 
Αυτό που τους λέω και το πιστεύω είναι ότι: "Πρέπει να κερδίσεις από την ώρα που θα κατέβεις τα σκαλιά, να έχεις το περπάτημα, το ύφος. Ακόμη και αν είσαι στο σκοτάδι γράφει αμέσως ότι έχεις πιάσει την προσωπικότητα του άλλου". Το πιστεύω ακράδαντα αυτό που σου λέω. Είναι ένα όμορφο ταξίδι αλλά έχω κουραστεί πολύ
Νομίζω πως όλοι το λένε ότι είμαι λίγο μαμά στα πράγματα και στους ανθρώπους. Εδώ ένα παραπάνω μου βγαίνει το μαμαδίστικο. Θέλω να τους μαλώσω, να τους βρίσω, να 
τους αγκαλιάσω, να κλάψουμε μαζί, να τους κρατήσω το χέρι πριν μπούνε στο ασανσέρ που είναι αγχωμένοι. Αλλά ξέρω αυτό το συναίσθημα με το ασανσέρ που μπαίνεις και βγαίνεις. Αυτό είναι μια πολύ ειδική στιγμή.
Μπορεί τη μια φορά να είσαι χαρούμενος και την άλλη στιγμή να έχεις κάποιο πρόβλημα με την μύτη η κάποιο αξεσουάρ και να μην μπορείς να ηρεμήσεις. 
 
Ελένη, είναι τελικά τόσο δύσκολη αυτή η διαδικασία;
 
Θα σου πω κάτι που είχα απαντήσει και στον Πέτρο Φιλιππίδη, όταν με ρώτησε ως παίχτρια, αν δουλεύουμε τόσο πολύ και θα το καταλάβεις.
Να σου θυμίσω πως τότε και οι τέσσερις άνθρωποι της κριτικής επιτροπής ήταν ηθοποιοί. 
Είναι σαν κάθε Κυριακή να έχουμε μια πρεμιέρα. Με την διαφορά πως για να κάνει πρεμιέρα ένας ηθοποιός κάνει πρόβες τουλάχιστον δυο μήνες. Γίνετε η πρεμιέρα με όλο το άγχος, δεν το ευχαριστιέται. Στην πορεία αρχίζει να το ευχαριστιέται. Εδώ κάνεις την πρεμιέρα και μετά λες "Αχ αυτό να το έπαιζα άλλη μια φορά". Και έχει τελειώσει. Ό,τι θα παράξεις είναι μέσα σε αυτά τα τρία λεπτά. Αυτή είναι η ψυχολογία του παιχνιδιού. 
 
Θυμάσαι κάποιες από τις εμφανίσεις σου ως παίχτρια;
Όλες τις εμφανίσεις τις θυμάμαι και όλες είχαν την δική τους αγωνία. Θεωρώ πως οι πιο επιτυχημένες μου εμφανίσεις ήταν σίγουρα η Σούζαν Μπόυλ, η Ελπίδα που ήμουν σχεδόν στο να κερδίσω, 
αγάπησα πολύ την Μέρυλ Στρίπ, παρόλο που βασανίστηκα πολύ γιατί δεν έβλεπα πουθενά να μοιάζω σε εκείνη. Έβλεπα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και με έπιαναν τα κλάμματα και έλεγα που πάω να υποδυθώ την μεγαλύτερη ηθοποιό του αιώνα μας. Εκείνη την ώρα είπα στον εαυτό μου. "Ελένη μόνο η αλήθεια και η ψυχούλα σου μπορεί να το σώσει. Και ήταν η σωστή κουβέντα που είπα στον εαυτό μου εκείνη την ημέρα και συμβουλεύω και τα παιδιά τώρα. Αλλά από όλες τις εμφανίσεις μου πέρασα τέλεια όταν έκανα τον Βασίλη Τερλέγκα. Ήρθα τελευταία στην κριτική επιτροπή και δεύτερη στο κοινό. Είχα περάσει τόσο ωραία εκείνη την ημέρα. 
Είχα γελάσει τόσο πολύ που ήθαλα να σταματήσω να τραγουδάω και να κάτσω και να χορέψω.
 
Θεωρείς πως σε ωφέλησε η συμμετοχή σου τότε στο παιχνίδι; 
 
Κοίτα δεν έγινε κανένα θαύμα. Γενικά όμως δεν γίνονται πια θαύματα. θεωρώ πως η τηλεόραση δεν είναι όπως ήταν κάποτε. Όσο και να είναι η προβολή δεν υπάρχουν πια τα μεγέθη που έζησαν οι πρωαγωνιστές της λάμψης π.χ. Το πιο γλυκό και σημαντικό που συνέβη είναι πως ο κόσμος με έμαθε με το όνομα μου ενώ μέχρι τότε με φώναζαν Ρόζα από το σίριαλ "Η ώρα η καλή". Αυτό ήτανε το μεγαλύτερο κέρδος και με είδανε να τραγουδάω περισσότερο και με έμαθαν και σε πιο συγκινητικά πράγματα που με είχαν περισσότερο στο μυαλό τους ως κωμική ηθοποιό.
 
Και ενώ θα περίμενε κανείς πως με τόσο γεμάτη σεζόν, με δύο παραστάσεις καθημερινά, με το παιχνίδι, πως θα ξεκουραστείς το καλοκαίρι, εσύ ετοιμάζεσαι για περιοδεία...
 
Πρόσφατα είχαμε μια πολύ ευχάριστη εξέλιξη καθώς οριστικοποιήθηκε οτι η παράσταση που παίζαμε όλη τη σεζόν πέρυσι στο θέατρο Αλίκη "Μάλιστα κύριε Ζαμπέτα" θα πάει περιοδεία.
Ξέρεις τι με συγκινεί πιο πολύ; Πως όταν τελείωσε αυτή η παράσταση ένιωσα ένα συναίσθημα που δεν το νιώθεις πολύ συχνά όταν τελειώσει μια παράσταση γιατί κλείνουν τον κύκλο τους. Ένιωσα οτι αυτή η παράσταση δεν είχε κλείσει τον κύκλο της. Δεν είχε μπει τελεία. Και εμένα μου αρέσει να αισθάνομαι πως κλείνει ολόκληρος ο κύκλος. Χαίρομαι γιατί πραγματικά θα ολοκληρωθεί φέτος. Μια πολύ ωραία παράσταση. Νομίζω από τις ωραιότερες στιγμές και του Πέτρου Ζούλια του σκηνοθέτη μας που δούλεψε με πολύ αγάπη αυτό το κείμενο και τον ήρωα. Η μεγαλύτερη ευφυΐα του να μην υπάρχει ο Ζαμπέτας. Ποιος θα μπορούσε να κάνει τον Ζαμπέτα. Οπότε γίνετε αναφορά η τον ακούμε νομίζω ήταν πολύ συγκινητικό. Θυμάσαι πως δεν υπήρξε φινάλε εκεί στο τέλος που γυρνούσαμε και τον βλέπαμε στο βίντεο που να μην κλάψω.
Πάντα έκλαιγα. Θεωρούσα πως ήταν πολύ μεγάλη αγαλλίαση. Μεγάλη συγκίνηση.
 
ti travame ki emeis oi manes texnes plus
 
 
Η Ελένη Καρακάση συμμετέχει στην παράσταση "Τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες", από το ομώνυμο μυθιστόρημα της Κατερίνας Μανανεδάκη, στο θέατρο Χυτήριο.
Την θεατρική διασκευή/απόδοση έχουν κάνει ο Πάνος Αμαραντίδης με την Ελένη Λευθεριώτη ενώ την σκηνοθεσία η Βάσια Παναγοπούλου με τον Πάνο Αμαραντίδη.
Παίζουν Τόνυ Δημήτριου, Κατερίνα Δημητρόγλου, Σόφη Ζανίνου, Ελένη Καρακάση, Νικολέττα Καρρά, Γιώργος Μπανταδάκης, Ελένη Τζώρτζη. 
Παραστάσεις κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.
  
 
Αντικείμενα που έχεις πάντα στο καμαρίνι σου.
 
Εκτός από τα αναλώσιμα της κάθε παράστασης που επιβάλλεται να έχω λόγω ρόλου, ιδιαίτερη εμμονή με αντικείμενα δεν έχω. Τα 3 - 4 τελευταία χρόνια μου αρέσει να έχω μια εικόνα της Παναγιάς, μου δινει δυναμη και ένα παιδικό παιχνίδι (μια χιονομπάλα με ένα καράβι μέσα) επειδή μου το έκαναν δώρο πολύ αγαπημένοι μου άνθρωποι και κάτι συμβολίζει για μένα.
 
Το πιο ωραίο καμαρίνι που είχες ποτέ.
 
Μου αρέσαν πολύ τα καμαρίνια στο Μικρό Παλλάς όταν κάναμε τους "Ήρωες" γιατί ήταν ένα καινούριο ευρύχωρο θέατρο. Ήταν όλα καινούρια.
 
Το πιο ωραίο καμαρίνι που έχεις δει ποτέ στη ζωή σου.
 
Μου άρεσε πολύ το καμαρίνι / διαμέρισμα που έχει η Άννα Βίσση στο Hotel Ερμού, σαν ένα υπέροχο σπίτι για να μείνεις. Παιδικό είδωλο η Άννα. Μετά και τις "Καμπάνες του Εdelweiss" που συνεργαστήκαμε πάντα πηγαίνω και την βλέπω. Μου αρέσει πολύ και του Γρηγόρη Βαλτινού στο θέατρο Ιλίσια, που είναι ένα θεατρικό καμαρίνι. Πολύ όμορφο είναι το καμαρίνι που είχε η Νόνικα Γαληνέα και είχε φτιάξει τότε που έπαιζε στο θέατρο.  
 
Την πιο ωραία ανάμνηση που έχεις από καμαρίνι.
 
Πως να ξεχωρίσεις. Στις περισσότερες παραστάσεις έχω περάσει τόσο πολύ ωραία! Στους "Ήρωες" γελούσαμε πάρα πολύ στα καμαρίνια. Ήταν μια τρελή παράσταση, αεικίνητη, αλλάζαμε όλοι συνέχεια ρούχα. Ήμασταν πια σαν επίδειξη μόδας που πίσω γίνεται χαμός και μπροστά βγαίνεις cool και κυριλέ. Ήμασταν και πάρα πολλές σεζόν, αλλάζαμε και μουσικούς, και αυτή την περίοδο την θυμάμαι στα καμαρίνια με μεγάλη χαρά.
 
Το τελευταίο πράγμα-κίνηση-σκέψη που κάνεις πριν βγεις από το καμαρίνι σου.
 
Κάνω το σταυρό μου να πάει καλά η παράσταση και να είμαστε όλοι υγιείς, να μην χτυπήσει κανείς.
 
alevras 3 texnes plusΕδώ στο θέατρο Λαμπέτη φεύγοντας από το καμαρίνι βγαίνεις στη σκηνή ως...Μαλάμω! Ποιά είναι η Μαλάμω;
 
Ως Μαλάμω όχι απλά πράγματα (γελάει). Για άλλη μια φορά αυτή η παράσταση δεν εντάσεται σε κάποιο είδος.
Αυτο που μας συμβαινει με την Ελένη Γκασούκα, που είναι δασκάλα μου πια, συμβαίνει πάντοτε στα έργα και στις συνεργασίες μας.
Η Μαλάμω θεωρητικά είναι η παρωδία ενός βουκολικού δράματος όπου άντρες ηθοποιοί παίζουμε όλους τους ρόλους, γυναικείους και ανδρικούς.
Από την άλλη είναι και μια μουσική επιθεωρησιακή κωμωδία. Απερίγραπτη θα την πω όπως και όλη την παράσταση. Η Μαλάμω είναι η ωραία Ελένη ας πούμε.
Μια κόρη κατάφορτης ομορφάδας και αυτό θα το πληρώνει μια ζωή. Δεν τη συγχωρεί κανείς που όλοι την θέλουνε γιατί είναι τόσο όμορφη. Και για όλα φταίει αυτή.
Είναι μια πολύ ωραία κωμωδία αλλά ταυτόχρονα και μια παραβολική ιστορία για να θίξει ελληνικά θέματα. Θέματα τιμής, θέματα ηθικής, θέματα ψευτοσεμνοτυφίας. Θα μπορούσε να είναι και η ίδια η Ελλάδα.
Ο συγγραφέας αφήνει και υπονοούμενα. Η διαφορά της με την Ελλάδα είναι οτι η Ελλαδα την έχει χάσει την παρθενιά της προ πολλού, και νομίζει οτι την έχει, ενώ η Μαλάμω την έχει και όλοι νομίζουν οτι την έχει χάσει.
 
Συμπληρώθηκαν 3 μήνες πενθήμερων παραστάσεων. Ποιές είναι οι αντιδράσεις του κοινού;
 
Η παράσταση μας είναι από τις παραστάσεις που ή θα αρέσουν πάρα πολυ ή δεν θα αρέσουν καθόλου. Αυτά τα δύο τόσο αντίθετα πράγματα κάτι θα σημαίνουν. Σε αυτούς που δεν αρέσει 
καθόλου δε μπορώ να έχω άποψη και γνώμη γιατί δεν επικοινωνήσαμε. Σε αυτούς που αρέσει πάρα πολύ, χαίρομαι γιατί έχουν δεί όλη την πρόθεση της παράστασης η οποία δεν
είναι μόνο να φορέσουμε δυο φουστάνια και να κάνουμε πλάκα. Αντιθέτως, έχουμε και να μιλήσουμε και να πούμε πράγματα.
Και εγώ αγαπώ αυτό το θέατρο. Που και κάτι θέλει να πει. Και να πάρει μια θέση. Και θέλει λίγο να αφήσει το αποτύπωμα του και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.
Έτσι και αλλιώς ο καθένας ακούει και βλέπει οτι μπορεί.
 
Πόσο εύκολο είναι να συνυπάρχετε μόνο άντρες σε ένα θίασο;
 
Πιο εύκολο από οτι περίμενα. Είναι σαν στρατός, έχει μια καφρίλα άλλου τύπου. Δεν μου έχει ξανασυμβεί να παίζω μόνο με άντρες. Είναι ωραίο και πιο ασφαλές το αποτέλεσμα.
Όταν οι άντρες κάνουν με τρόπο αριστοφανικό η μπουλουκτζίδικο τρόπο, παρωδεία είναι πιο καθαροί πιο σίγουροι πιο ασφαλής. Γιατί με τις γυναίκες μπορεί να γίνει πιο χυδαίο πιο προσβλητικό.
Ειδικά σε ένα προκλητικό κείμενο όπως αυτό της Μαλάμως. Οπότε η ιδέα του συγγραφέα να αποτελείται ο θίασος μόνο από άντρες, καταλάβαμε εξ΄αρχής οτι έτσι είναι το σωστό να γίνει. 
 
Alevras 2 texnes plus
 
Μεταμφιέσεις δεν έχεις κάνει μόνο για τις ανάγκες θεατρικών ρόλων αλλά και για τηλεοπτικό σκοπό καθώς είχες συμμετάσχει στο πρώτο "Your Face Sounds Familiar" πριν από 6 χρόνια και ήσουν και ο νικητής. Ποια συναισθήματα σου έχει αφήσει το παιχνίδι; 
 
Τα ωραιότερα συναισθήματα! Ήταν ένα πολύ fun παιχνίδι. Εγώ μπήκα με τις φοβίες μου, τις αναστολές μου τι θα είναι αυτό. Ειδικά όταν δεν το έχεις δεί ποτέ γιατί ήταν η πρώτη φορά
που γινόταν και παίζει τόσο πολύ με την εικόνα σου. Αρχικά φοβάσαι μην εκτεθείς. Παρόλο που είχα κάνει ήδη κάποια πράγματα στο θέατρο φοβόμουν. Το αντιμετώπισα, όπως αντιμετωπίζω 
κάθε ρόλο, και μόνο κέρδος είχα. Με γνώρισαν άνθρωποι που δεν με ήξεραν μέχρι τότε ,δεν μιλάω μόνο για το κοινό ,αλλά και για ανθρώπους του χώρου. Με είδαν εκεί και μου άνοιξε
δρόμους. Καθόλου δεν το μετάνιωσα και είμαι ευγνώμων που πήρα την απόφαση δεν φοβήθηκα και τελικά το έκανα. 
 
Σου έχει μείνει κάποια από τις μεταμφιέσεις σου στο παιχνίδι πιο έντονα;
 
Είχα γελάσει πάρα πολύ με την Στέλλα Κονιτοπούλου που είχα κάνει. Δεν με αναγνώριζα καθόλου στον Alice Cooper και γέλασα με τον Ισραηλινό Ishar Cohen, νικητή της Eurovision το 1978. 
 
 
Ο Θανάσης Αλευράς πρωταγωνιστεί στην παράσταση "Το έπος της Μαλάμως" στο θέατρο Λαμπέτη, σε σκηνοθεσία Ελένης Γκασούκα και κείμενο Νίκου Χαρλαύτη. Δίπλα του 11 άντρες ηθοποιοί.
 
Πληροφορίες - εισιτήρια εδώ
 
 

Η Άννα Αθανασιάδη αποτελεί παράδειγμα καλλιτέχνη που όταν έχει ταλέντο, έχει δουλέψει σκληρά με τη συμπαράσταση των γονιών της κι έχει τον παράγοντα τύχη με το μέρος της, μπορεί να πετύχει αυτό που ονειρεύεται. Με καταγωγή από καλλιτεχνική οικογένεια, καθώς αδελφή της γιαγιάς της ήταν η περίφημη χορεύτρια Λίντα Άλμα, παντρεμένη με τον ηθοποιό Μάνο Κατράκη και γιαγιά της η Ηώ Θεοφίλου, μια από τις πρώτες τραγουδίστριες - ηθοποιούς του Αττίκ στην Μάντρα, η οποία με το ψευδώνυμο Κίττυ Άλμα, έπαιξε στο θέατρο μέχρι που παντρεύτηκε τον παππού της κι έκανε οικογένεια. Η Άννα από πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησε ρυθμική γυμναστική με την παρότρυνση των γονιών της, σπούδασε χορό στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης και στην Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού Ραλλού Μάνου, και πέρασε τις εξετάσεις στο Υπουργείο Πολιτισμού παίρνοντας το πτυχίο της. Από το 2004, μια «σημαδιακή χρονιά για τη χώρα μας», όπως μου είπε. Εργάζεται επαγγελματικά, ως χορεύτρια, σε μουσικές σκηνές και στο θέατρο κι εξελίχθηκε στη σημαντικότερη χορογράφο της γενιάς της. «Mama Mia», «Annie», «Οικογένεια Adams», «Μελωδία της ευτυχίας», «Ας ερχόσουν για λίγο», «Charlie Chaplin», είναι μερικές από τις θεατρικές παραστάσεις τις οποίες χορογράφησε επιτυχημένα. Συναντηθήκαμε, λίγο πριν το Πάσχα, στο ιστορικό Θέατρο Ακροπόλ, κατά τη διάρκεια της παράστασης «Jesus Christ Superstar», απολαμβάνοντας τη μουσική από την αίθουσα πίνοντας τον καφέ μας στο φιλόξενο φουαγιέ.

athanasiadi.4

  

Άννα πόσο σε επηρέασε η θεία σου η Λίντα Άλμα στο να ασχοληθείς με το χορό;

Ήταν το πρότυπό μου. Είχε μια καριέρα μοναδική! Δεν πρόλαβα να τη δω να χορεύει, την έζησα στο σπίτι ως θεία, με τις συμβουλές της και τις εμπειρίες της. Όσο περισσότερο ψάχνεις να βρεις αυτό που θαυμάζεις, ανακαλύπτεις άλλες πτυχές του χαρακτήρα, της καριέρας και της προσωπικότητας αυτού του ανθρώπου. Αυτό που ζηλεύω στη θεία μου είναι τα ταξίδια που έκανε λόγω του ταλέντου της. Δεχόταν προτάσεις από πολλές πόλεις του εξωτερικού για να χορέψει με τον παρτενέρ της τον Γιάννη Φλερύ, με τον οποίο χόρεψαν σε όλες τις μεγάλες θεατρικές επιτυχίες της εποχής τους. Φαντάσου ότι ήρθε η Εντίθ Πιαφ στην Ελλάδα, την είδε και ζήτησε να πάνε τουρνέ στο εξωτερικό. Μοιράστηκαν, μάλιστα, το ίδιο καμαρίνι. Καταστάσεις που, σήμερα, δεν είναι απίθανο να συμβούν, αλλά είναι κι αρκετά δύσκολο.

Δυσκολεύτηκες στα πρώτα σου επαγγελματικά βήματα;

Δυσκολεύτηκα, πήγαινα συνεχώς σε ακροάσεις, στην αρχή με στήριξαν πολύ οι γονείς μου οικονομικά, πέρασα όλα αυτά που περνάει κάθε νέος. Από μια δασκάλα άκουσα ότι δεν είμαι φτιαγμένη για να γίνω χορεύτρια και να ασχοληθώ με κάτι άλλο, γατί τρώω τη θέση κάποιου ανθρώπου με περισσότερο ταλέντο από εμένα. Δε γνωρίζω αν το είπε έξυπνα για να με πεισμώσει ή αν ήταν από κακεντρέχεια. Το αποτέλεσμα ήταν να με πεισμώσει. Δεν ξέρω αν ίσχυε, αλλά το έκανα να μην ισχύει. Απέδειξα τόσο στους γύρω μου, όσο και στους δασκάλους μου και συμμαθητές μου πως η καριέρα μου πήγε καλά, τελικά. Γενικώς, ήμουν από τους ανθρώπους, τους οποίους, πάντα, θα έπαιρναν στην ακρόαση. Εμφανιζόμουν στην ακρόαση κι οι υπόλοιποι μου έλεγαν γιατί ήρθες πάλι. (γελάει)

Βρισκόμαστε σε ένα ήρεμο, πια, περιβάλλον μετά τις αντιδράσεις, τις οποίες δημιούργησε μια μικρή ομάδα ανθρώπων τον πρώτο καιρό των παραστάσεων. Τι συναισθήματα σου άφησε όλη αυτή η ιστορία;

Ήμουν πολύ θυμωμένη με τα γεγονότα. Θέλησαν να καταστρέψουν την παράστασή μας, το κτίριο του θεάτρου, άρα και την περιουσία των ιδιοκτητών. Προσπάθησαν να επιβάλουν την άποψη τους, με λεκτικές επιθέσεις, στους θεατές και στους εργαζομένους. Σέβομαι το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να έχει την άποψή του και να κατακρίνει, αλλά αφού πρώτα δει την παράσταση. Κανείς τους δεν την είδε. Ευτυχώς, στην πορεία υποθέτω κατάλαβαν το λάθος τους, ότι, δηλαδή, η παράστασή μας δεν ήταν βλάσφημη, όπως τη θεωρούσαν κι αποχώρησαν. Έτσι, μπορέσαμε ήρεμα και με επιτυχία να συνεχίσουμε τις παραστάσεις.

Πως ξεκίνησε η συνεργασία σου με τη Θέμιδα Μαρσέλλου;

Η Θέμιδα είναι μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου. Ήρθε σε μια στιγμή που νόμιζα πως θα μείνω εκτός χώρου. Είχε υπάρξει μια παρεξήγηση με κάποιον άνθρωπο του χώρου κι είχα βρεθεί μπλεγμένη, ότι κάτι είχα πει χωρίς, όμως, να ισχύει. Τελείως τυχαία, έμαθα πως γινόταν μια κλειστή ακρόαση. Πήγα, έβαλα τα δυνατά μου, νομίζω το εξέπεμπα πόσο ήθελα να με πάρουν, και τα κατάφερα κι έτσι χόρεψα στο Fame. Προτού ολοκληρωθούν οι παραστάσεις μού έγινε η πρόταση να χορογραφήσω το Αnnie. Και η μια παράσταση ακολούθησε την άλλη.

 

 

 

athanasiadi.2

 

Πως είναι η σχέση σου μαζί της;

Είναι ουσιαστική φίλη. Δεν μοιράζεται εύκολα, εμπιστεύεται δύσκολα, όλοι θέλουν να είναι δίπλα της, με συγκινεί πολύ που με έχει επιλέξει να είμαι ανάμεσα στους φίλους της. Καταλαβαινόμαστε, υπάρχει χημεία μεταξύ μας, δουλεύουμε πολύ καλά μαζί. Είναι σημαντική η σχέση μεταξύ σκηνοθέτη και χορογράφου. Άρρηκτα συνδεδεμένοι συνεργάτες. Τη λατρεύω τη Θέμιδα, όποιος πει κάτι για εκείνη θα με βρει μπροστά του.

Πόσο εύκολο ήταν να χορογραφήσεις το Νίκο Μουτσινά, τον οποίο είδαμε, για πρώτη φορά, να χορεύει;

Ο Νίκος έχει μια έντονη προσωπικότητα, αλλά δεν έφερε αντίρρηση πουθενά. Εγώ δε σου κρύβω πως στην αρχή τον φοβόμουν λίγο, δεν είχαμε γνωριστεί. Σκεφτόμουν πως είναι ένας επαγγελματίας με την άποψή του, τις ιδέες του, με τη γνώση του τι ακριβώς θέλει να κάνει κι απορούσα πως θα γίνει αυτό που εγώ θέλω κι η Θέμιδα μου είχε ζητήσει. Τελικά, συναντηθήκαμε τρία μυαλά κι ο Νίκος με άκουσε. Είναι πολύ καλός χορευτής, δε ξέρω αν του είχε δοθεί η ευκαιρία να το δείξει. Το σώμα του ακολουθεί, του έδειχνα μια φορά και τα έκανε. Είναι χαρισματικός, γελάω μαζί του, περνάω υπέροχα. Είμαι πολύ ευχαριστημένη από την παράσταση αυτή. Από την πρεμιέρα, που την είδα ως θεατής, μου άρεσε πάρα πολύ!

Έχεις χορογραφήσει για τις ανάγκες των μιούζικαλ και τραγουδιστές. Ποια είναι η δυσκολία που αντιμετώπισες;

Όλα ξεκινούν από το πόσο αντιλαμβάνονται πως πρέπει να εμπιστεύονται τον χορογράφο. Η πρώτη μου συνεργασία με τραγουδιστή σε παράσταση που χορογράφησα ήταν με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη, ο οποίος είναι ένας καλλιτέχνης που δεν έχουμε συνηθίσει να χορεύει. Ο Μιχάλης με εμπιστεύτηκε, δούλεψε σκληρά, ακόμη και πριν από την πρόβα, μόνοι μας, μετά την πρόβα, με τη βοηθό μου κι ήταν υπέροχος στην παράσταση. Έκανε άλματα! Η Δέσποινα Βανδή, μια τραγουδίστρια που την έχουμε δει σε show να χορεύει, να κινείται, να τρέχει κι όμως άκουσε ένα πιτσιρίκι, γιατί μπροστά της είμαι ένα πιτσιρίκι, που ήρθα να τη χορογραφήσω σε μια σημαντικότατη στιγμή της καριέρας της. Βρέθηκε για πρώτη φορά να παίζει στο θέατρο. Θέλω να πω, πως δεν αρκεί να χορογραφήσω κάτι που έχω σκεφτεί, αλλά μέσα από τα βήματά μου να βγάλω τα καλά κομμάτια του εαυτού τους, να δω τις δυνατότητες τους και να λάμψουν στη σκηνή.                

Μιας κι ανέφερες το Αnnie, είχες ανέβει στη σκηνή, τη δεύτερη χρονιά των παραστάσεων, κι ως ηθοποιός.

Την πρώτη χρονιά ήμουν η χορογράφος και χορεύτρια. Τη δεύτερη χρονιά, όταν αποχώρησαν η Ιωάννα Πηλιχού κι ο Αργύρης Αγγέλου, πήραμε το ρόλο της Λίλυ εγώ κι ο Γιάννης Σαβιδάκης του Ρούστερ. Κάναμε και δύσκολα πράγματα με το Γιάννη. Καταφέραμε να βγάλουμε άλλους χαρακτήρες στους ήρωες που υποδυθήκαμε. Οι δικοί μας ήταν πιο αλάνια, πιο νυχτερινοί τύποι. Με αυτή την παράσταση βίωσα την υπέρτατη χαρά. Να υπάρχω στη σκηνή, να παίζω σε μιούζικαλ, το οποίο είχα χορογραφήσει εγώ και να παίζω με την Άννα Παναγιωτοπούλου, την οποία θαύμαζα!

Δεν ήταν, όμως, η πρώτη φορά που υπήρξες στη σκηνή ως ηθοποιός. To 2009 έπαιξες στην κλασική κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά, «Η Χαρτοπαίχτρα». Πως προέκυψε η συνεργασία σου με τον Τάκη Ζαχαράτο;

Βρισκόμουν στο θέατρο Μπάνμπιγκτον σε πρόβες για μια παράσταση και πέφτω πάνω στον Τάκη τη στιγμή που έφευγε. Είχα ακούσει ότι θα έπαιζε τη χαρτοπαίχτρα κι είχε κλείσει όλο το καστ, αλλά έψαχνε μια κοπέλα για ένα ρόλο. Χωρίς να γνωριζόμαστε τον ρωτάω αν κάνει ανοιχτή ακρόαση. Με ρώτησε «μπορείς να πεις ένα μονόλογο;» του απάντησα «τι μονόλογο; εγώ χορεύτρια είμαι». Με πήγε στον σκηνοθέτη τον Βασίλη Μυριανθόπουλο, ο οποίος μου έδωσε κάτι να διαβάσω, ανέβηκα στη σκηνή και μετά από δυο μέρες με πήρε τηλέφωνο ότι πήρα το ρόλο. Ο Τάκης είναι πολύ έξυπνος. Γνωρίζει ποιους έχει δίπλα του, και τι μπορεί να πάρει από τις δυνατότητες του καθενός. Θυμάμαι πόσο πολύ δοτικός ήταν όλο εκείνο το διάστημα. Επίσης πολύ κεφάτος, πείραζε τους συνεργάτες του ακόμη και πάνω στη σκηνή! Ήταν πραγματικά καταπληκτικός ως Ρένα!

Σου λείπει που δεν χορεύεις πια στη σκηνή;

Ναι μου λείπει. Από μικρή ηλικία ήθελα να γίνω χορογράφος. Πάντα μου άρεσε να βγάζω τις χορογραφίες, όταν χορεύαμε με τις φίλες μου όταν ήμασταν κοριτσάκια. Στην πορεία μεγαλώνοντας μου είχε γίνει ανάγκη. Χόρεψα 15 χρόνια και έγινα χορογράφος, μάλλον νωρίς σε σχέση με την ηλικία που συνήθως γίνονται χορογράφοι. Δεν το αποκλείω να χορέψω ξανά, θα το ήθελα αλλά όχι να με χορογραφήσω, το δοκίμασα κι είναι πολύ δύσκολο.

  

athanasiadi.3

 

Από όσο γνωρίζω, επόμενη χορογραφία σου θα απολαύσουμε στο περίφημο μιούζικαλ Ματίλντα σε σκηνοθεσία της Θέμιδας Μαρσέλλου. Σε τι στάδιο βρίσκεται η προετοιμασία;

Είμαι πολύ χαρούμενη, γιατί το αγαπώ πολύ αυτό το μιούζικαλ. Έχουν ξεκινήσει οι οντισιόν για να βρούμε τη Ματίλντα και τους συμμαθητές της. Μετά το Πάσχα θα γίνει ο δεύτερος γύρος ακροάσεων με τα επικρατέστερα παιδιά για να καταλήξει η διανομή των παιδιών, τα οποία θα υποδυθούν τους ρόλους. Θα παρουσιαστεί από το ΘΕΑΜΑ ΑΚΡΟΠΟΛ περίπου στα τέλη του Οκτώβρη. Ανυπομονώ να ξεκινήσουμε!

Υπάρχει κάποιο άλλο μιούζικαλ που σου αρέσει και θα ήθελες να χορογραφήσεις;

To Ηairspray. Μου αρέσει πολύ αυτή εποχή, έχει καταπληκτική μουσική. Μου αρέσει πολύ ο ρυθμός του Rock and Roll. Επίσης, θέλω να κάνω κι ένα δικό μου έργο, με κείμενα που γράφω αυτή την περίοδο με έναν συνεργάτη μου. Θα κάνω τις χορογραφίες και θα το σκηνοθετήσω. Θα είναι τύπου Show Burlesque. Προς το παρόν, βρισκόμαστε σε αναζήτηση χώρου και συντελεστών.

Μου εκμυστηρεύτηκες, ότι αυτή την περίοδο ασχολείσαι με το άνοιγμα της δικής σου σχολής στο Κολωνάκι. Ποια ανάγκη σε οδήγησε σε αυτή την απόφαση;

Ως χορεύτρια συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν σχολές, στις οποίες το μάθημα είναι πολύ καλό, αλλά αφορά ερασιτέχνες. Δεν υπάρχουν σχολές που να μπορείς να διδαχθείς ένα άλλο είδος χορού, εκτός από μπαλέτο και σύγχρονο, σε ένα επαγγελματικό επίπεδο. Νομίζω λείπει από την Ελλάδα ένας τέτοιος χώρος. Με ολιγομελή τμήματα ούτως ώστε ο δάσκαλος να μπορεί να σε προσέχει, να σου μάθει ένα νέο είδος χορού. Να έχει πράγματα που χρειάζεται ένας perfomer, ακόμα και hip hop, jazz, pilates, trx, yoga. Οι χορευτές έχουν ανάγκη να τα μάθουν, οικονομικά και σε ένα χώρο με καταρτισμένους ανθρώπους.

Απευθύνεσαι μόνο σε επαγγελματίες;

Θα υπάρχουν και παιδικά τμήματα, γιατί στόχος μου είναι να δημιουργήσω ένα ρεύμα ανθρώπων που από μικρή ηλικία θα αγαπήσουν το μουσικό θέατρο. Απευθύνομαι και σε ερασιτέχνες κι επαγγελματίες, με τμήματα αρχάριων γενικού επιπέδου σε όλα τα είδη. Πιστεύω ότι κι οι επαγγελματίες πρέπει να εξελίσσονται. Δεν αρκεί να βρίσκει κανείς δουλειά. Για αυτό και θα υπάρξει τμήμα σκηνικής μάχης με τον ηθοποιό Νίκο Ιωαννίδη που το έχει σπουδάσει, φωνητική με τον Βασίλη Αξιώτη, θα υπάρχει ειδικό τμήμα χορού για άτομα με νοητικές και κινησιολογικές δυσκολίες, κι η ομάδα μου Dance on stage (Ιουλίτα Μωσαΐδου, Μυρτώ Σχοινοπλοκάκη, Μανώλης Θεοδωράκης, Ελένη Κυριακίδη, Κωνσταντίνος Φρίγγας), που την αγαπώ και την πιστεύω πολύ, γιατί είναι όλοι τους εξαιρετικοί χορευτές.

popolaros banner

popolaros banner

Video

 

Ροή Ειδήσεων

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία