Τελευταία Νέα
Πέτρος Φιλιππίδης: Ποινική δίωξη για έναν βιασμό και δύο απόπειρες Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2021: Μέχρι τον Οκτώβριο και με πλούσιο πρόγραμμα! «Θηλιά»: Το ψυχολογικό θρίλερ του Πάτρικ Χάμιλτον στο Θέατρο Αθηνά Χρήστος Αλεξόπουλος: «Αυτό που ζούμε δεν είναι μια παρένθεση» «Once upon a dog»: Μια μουσικοθεατρική παράσταση στο λόφο του Λυκαβηττού Το «Υστερόγραφο» παρουσιάζει ένα ντοκιμαντέρ για τον Δημήτρη Καταλειφό «Τι να πω και εγώ»: Το νέο τραγούδι της Ελένης Λαγού Νέα ακρόαση από το Εθνικό Θέατρο Πράσινο φως από Επιτροπή για θερινά σινεμά, θέατρα και συναυλίες Πολιτισμός: Πότε θα ανοίξουν τα σινεμά και τα θέατρα; «12 ένορκοι»: Αλλάζουν θεατρική στέγη και βάζουν πλώρη για 7η χρονιά! «Μια μάνα»: Η μουσική σύμπραξη της Ρίτας Αντωνοπούλου με τους Ρεβάνς Δημήτρης Καρατζιάς: «Το Ελληνικό #metoo δεν ήταν πυροτέχνημα, έχουμε να δούμε ακόμα πολλά» 8 Χρόνια χωρίς τον Λευτέρη Βογιατζή - Φίλοι & συνεργάτες μοιράζονται στιγμές Πέθανε η Ολυμπία Δουκάκη
 

Κι αν δεν υφίσταται παρθενογένεση στην τέχνη, υφίστανται πάντα κόκορες που κάνουνε χρυσά αυγά. Κι έτσι, εδώ, ο Παλαιστίνιος Elia Suleiman πατάει πάνω στον κανόνα της μη-παρθενογένεσης και στην παράδοση του Ζακ Τατί για να γεννήσει ένα μικρό κωμικοτραγικό κινηματογραφικό διαμάντι. Μια ταινία που χαρίζει και αυτή ένα ταξίδι αλά Play-Time στον «μοντέρνο» κόσμο για να μιλήσει, όμως, όχι για το καθολικό της αλλοτρίωσης αλλά για το ειδικό, της αναζήτησης εθνικής ταυτότητας.  Ένας παλαιστίνιος, λοιπόν, σκηνοθέτης ξεκινά ένα ταξίδι ευχόμενος να βρει την Ιθάκη του σε κάποιον μεγάλο κινηματογραφικό παραγωγό του Παρισιού ή της Νέας Υόρκης. Η καλλιτεχνική όμως απόρριψη θα αποδειχτεί χυλόπιτα μεγατόνων, με παραγωγούς να αναλώνονται σε ασάφειες περί ταινίας για την Παλαιστίνη που δεν είναι αρκετά για την Παλαιστίνη και σε μεγαλόσχημες δηλώσεις πως αν κάποτε, κάτι αλλάξει, ίσως ναι, αλλά και όχι. Ένα ταξίδι που έχει, όμως, μόνο ως σεναριακή αφορμή την αναζήτηση χρηματοδότησης της ταινίας, για να μιλήσει, τελικά, για έναν άνθρωπο εκπρόσωπο ενός εξωτικού φρούτου όμορφου πλην άνοστου και ενός λαού οικείου και ταυτόχρονα απόλυτα ξένου.

thumbnail it must be heaven texnes plus2

Ο Elia Suleiman σκηνοθετεί την ιστορία με μία αισθητική που χαρίζει στον ρεαλισμό της την αναγκαία ποιητικότητα και στο κωμικό της το αναγκαίο τραγικό. Και αν ανά στιγμές αναφωνήσουμε «κάπου σε ξέρω, κάπου σ’ έχω ξαναδεί» ψάχνοντας γνώριμες κινηματογραφικές αναφορές, τελικά , ο σκηνοθέτης καταφέρνει να κερδίσει το στοίχημα της διακριτής κινηματογραφικής αισθητικής και να τέρψει τα σινεφιλικά μας μάτια.

Ενώ, ποντάροντας σε ένα σενάριο που επενδύει στην εικόνα και λιγότερο στον λόγο καταφέρνει να φέρει στο προσκήνιο Μπάστερ Κίτον και Ζακ Τατί ανανεώνοντας τους προβληματισμούς της αποξένωσης και της δυσκολίας επιβίωσης σε έναν κόσμο που εκμοντερνίζεται γρηγορότερα από τις αντοχές μας. Και χαρίζοντας τους την αύρα ενός σύγχρονου σινεμά που ξέρει να χειρίζεται άριστα την πρώτη του ύλη και να βγαίνει νικητής.

 

3,5/5

 

popolaros banner

popolaros banner

anixnos250x300

Video

Μπορείτε να τα αποκτήσετε μ' ένα κλικ στην πόρτα σας στο  https://radshop.gr/

Ροή Ειδήσεων

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία