Τελευταία Νέα
Από τη «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη στην παιδοκτόνο της Πάτρας Ζητούνται ηθοποιοί από το Εθνικό Θέατρο Πέθανε η σπουδαία τραγουδίστρια Ειρήνη Κονιτοπούλου-Λεγάκη Είδα τους «Προστάτες», σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιουρτσίδη (Αποστολή στη Θεσσαλονίκη) Ανακοινώθηκε το Πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου Είδα το «Hyperspace ή αλλιώς…» , σε σκηνοθεσία Δανάης Λιοδάκη   «Καραϊσκάκενα, O Θρύλος» Της Σοφίας Καψούρου στον Πολυχώρο VAULT «Μπες στα παπούτσια μου - Ταυτίσου με τη διαφορετικότητα αυτοσχεδιάζοντας» στο Θέατρο Όροφως Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2022 – Το μήνυμα του Peter Sellars Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου ανοίγει Mοτέλ στη Φρυνίχου Η πρώτη δήλωση του Νέου Καλλιτεχνικού Διευθυντή του ΚΘΒΕ Δράσεις του Εθνικού Θεάτρου για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου Ακρόαση ηθοποιών για την νέα παράσταση του Γιάννη Κακλέα Είδα το «Γράμμα στον πατέρα», σε σκηνοθεσία Στέλιου Βραχνή (Αποστολή στη Θεσσαλονίκη) Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για την παράσταση «Η σιωπηλή Λίμνη»
 

Συνέντευξη: Γιώτα Δημητριάδη 

Φωτογραφίες: Χριστίνα Δενδρινού 

 

Στην Πειραιώς 52, εκεί στο «Σχολείον» της Ειρήνης Παππά, κρύβεται ένας θαυμαστός χώρος και κόσμος, που το μόνο που τον χωρίζει από εμάς είναι η μεγάλη γκρι μεταλλική πόρτα. Εκεί στεγάζεται τα τελευταία χρόνια η δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Στο τέλος των λιθόκτιστων κτιρίων δεσπόζει η νέα θερινή σκηνή, την οποία θα εγκαινιάσει η περίφημη Λυσιτστράτη του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου. Ωστόσο, το βάπτισμα του πυρός αυτή η παράσταση θα το λάβει στις 31 Ιουλίου στην Επίδαυρο.

Επιστρέφοντας στον χώρο μας και ανοίγοντας τη συρόμενη πόρτα, κάνει την εμφάνισή του ο πιο κεφάτος οικοδεσπότης, ο σκύλος της σχολής, ο Μάρκος.

 Η Αγορίτσα Οικονόμου σχολιάζει: «Ο Μάρκος είναι ο σταρ μας» και το καφετί σκυλάκι δεν χάνει ευκαιρία να στηθεί για χάδια αλλά και... για πόζες(!) σαν πραγματικός σταρ.
 
Οι πρόβες έχουν μπει στην τελική ευθεία και η Αγορίτσα δηλώνει ευτυχής γι’ αυτήν τη συνεργασία αλλά και για τον ρόλο της Μυρρίνης που της εμπιστεύτηκε ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος. «Κάποιος άλλος σκηνοθέτης ενδεχομένως να με φανταζόταν για την Λαμπιτώ. Χάρηκα λοιπόν που είδε και κάτι άλλο σε μένα ο Οδυσσέας» μού εξηγεί.
 
Για την Αγορίτσα η ελπίδα ότι η παράσταση θα ανέβαινε δεν χάθηκε ούτε τις πιο δύσκολες στιγμές αυτής της πανδημίας. «Το Εθνικό Θέατρο δεν μπορεί να κατεβάσει ρολά, είναι το Εθνικό Θέατρο» μου λέει με μια δόση συγκίνησης αλλά και πίστης ότι το θέατρο θα ανθεί πάντα. Εξάλλου, η ίδια επέλεξε αυτό το επάγγελμα για να παρηγορήσει και να παρηγορηθεί και, όπως φαίνεται, τα καταφέρνει περίφημα.

 

 

agoritsa oikonomou texnes plus 2

 

 

Πώς βίωσες το διάστημα του εγκλεισμού;
 
Στην καραντίνα πέρασα από όλες τις φάσεις. Φοβήθηκα, τρομοκρατήθηκα, αγχώθηκα μήπως πήγαινα στο φαρμακείο ή στο Σούπερ Μάρκετ και γυρνούσα πίσω μεταφέροντας τον ιό στη μητέρα μου. Ήμουν πάρα πολύ προσεκτική και τήρησα με ευλάβεια τους κανόνες. Έβγαινα για τα απολύτως απαραίτητα. Από την άλλη, μπορώ να πω ότι ξεκουράστηκα. 
 
Ο φόβος όμως υπήρχε και όλα αυτά που βλέπαμε στις οθόνες μας με τους χιλιάδες νεκρούς κάθε μέρα δεν μπορούσαν παρά να μας δημιουργούν άσχημα συναισθήματα... Θυμήθηκα το Παιχνίδι της Σφαγής που είχαμε κάνει με τον Γιάννη Κακλέα πριν δύο χρόνια και του έστελνα μηνύματα! 
 
Μιλούσα στο τηλέφωνο με φίλους. Δουλεύαμε μέσω skype με τους μαθητές μου. Κάπως έτσι πέρασε αυτό το διάστημα.
 
Ωστόσο αυτό που απόλαυσα πραγματικά ήταν η ησυχία. Άκουγες τα πουλιά… ήταν μαγεία! Αυτό χάρηκα περισσότερο. 
 
 
Έχεις παίξει πολλές φορές στην Επίδαυρο. Τι αλλάζει σε αυτή τη συγκυρία; 
 
Υπάρχει μεγαλύτερη ευθύνη από όλους μας, ώστε να γίνουν όλα σύμφωνα με το πρωτόκολλο. Αυτό ισχύει και για το κοινό που θα έρθει. Εμείς δεν ξέραμε αν θα τελικά θα γινόταν η παράσταση. 
 
Όταν βγήκε το διάγγελμα του πρωθυπουργού και ανακοίνωσε ότι φέτος δεν θα γίνουν φεστιβάλ, ήμασταν στη φάση που θα ξεκινούσαμε τις πρόβες και ξαφνικά όλα πάγωσαν. Στη συνέχεια μιλούσαμε με τον Οδυσσέα (Παπασπηλιόπουλο) και σκεφτόμασταν ότι ίσως το Εθνικό Θέατρο δεν κατεβάσει τα ρολά. Επειδή είναι: «Το Εθνικό Θέατρο». Μιλούσα με τη Νένα (Μεντή) που είναι φίλη μου και μου έλεγε: «Το θέατρο δεν έκλεισε στην κατοχή και στη χούντα. Θα κλείσει τώρα;», γεγονός που μου έδινε φοβερή δύναμη. 
 
Επομένως, είναι και μια πολιτική πράξη να παίζει κανείς κάτω από αυτές τις συνθήκες; 
 
Δεν είναι; Πάντα με προσοχή και ασφάλεια, αλλά δεν μπορεί και να σταματήσει η ζωή μας λόγω του ιού. 

 

 

agoritsa 4 oikonomou texnes plus

 

Φαντάζομαι πως ο covid -19 έχει επηρεάσει και όλη τη σκηνοθεσία της παράστασης...

 Φυσικά! Ο Οδυσσέας είναι σαν να σκέφτηκε εκ νέου την παράσταση. Μπορεί να μην είναι εκ διαμέτρου αντίθετο με αυτό που είχε στην αρχή ονειρευτεί. Ήρθε όμως μια δυσκολία και συνήθως η δυσκολία σε βάζει και μηχανεύεσαι νέους τρόπους. Πράγματι, στη συγκεκριμένη δουλειά οι μάσκες που έχει φτιάξει ο Άγγελος Μέντης είναι υπέροχες. 
 
Και μην ξεχνάμε ότι έτσι ανέβαιναν οι παραστάσεις στην αρχαιότητα...
 
Ακριβώς. Εγώ τη μάσκα την αγαπώ πάρα πολύ από την εποχή που κάναμε την Ορέστεια, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη, στην Πειραματική Σκηνή. Νομίζω ότι απελευθερώνει πάρα πολύ τον ηθοποιό. 
 
agoritsa lysistrari
 
Τι έχει να μας πει σήμερα η Λυσιστράτη; 
 
Το αρχαίο δράμα είτε είναι κωμωδία είτε τραγωδία μάς ανοίγει πάντα δρόμους και νέους πνευματικούς και ψυχολογικούς ορίζοντες. Ωστόσο έχει σημασία τι θέλει να πει και ποιες πτυχές να φωτίσει ο κάθε σκηνοθέτης . Η Λυσιστράτη γράφτηκε  το 411 π.Χ. μετά το τέλος της Σικελικής εκστρατείας σε μια Αθήνα που ταλανιζόταν από τον φοβερό λιμό... και μετρούσε τις πληγές της. Επομένως είναι ξεκάθαρο πόσο αγγίζει αυτό που ζούμε σήμερα.
 
Στη δική μας παράσταση δίνεται έμφαση στο ζήτημα της συμφιλίωσης. Δεν έχει να κάνει με την έννοια της θρησκευτικής συγγνώμης αλλά με την έννοια της αποδοχής. Συμφιλιώνομαι με εμένα, με το παρελθόν μου, με τη ζωή μου, με το άλλο φύλο κ.λ.π...
 
Εσύ πόσο συμφιλιωμένη είσαι με τον εαυτό σου;
 
Παλεύω...
 
Θα μπορούσες να πεις ότι αυτή η ανάγκη για συμφιλίωση σε οδήγησε στο θεάτρο;
 
Έγινα ηθοποιός για να παρηγορήσω και να παρηγορηθώ. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι το ανακάλυψα αργότερα αυτό... Στην αρχή υπήρχε μόνο αυτό το «Θέλω! Θέλω!».
 

agoritsa 7 oikonomou texnes plus

 

Ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος πώς είναι ως σκηνοθέτης; 
 
Καταπληκτικός! Είχαμε συνεργαστεί, το 2012, στους Όρνιθες του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα. Είναι ένας ηθοποιός που πάντα θαύμαζα και εκτιμούσα. Όταν όμως δουλέψαμε μαζί, κατάλαβα ότι υπάρχει καλλιτεχνική συγγένεια. Βλέπεις έναν ηθοποιό, τον θαυμάζεις και, όταν έρχεται η στιγμή να συνεργαστείς μαζί του καταλαβαίνεις γιατί τον ξεχώριζες. Το ίδιο συνέβη και με την Μαρία Πρωτόπαππα. 
 
Τι κάνει λοιπόν έναν ηθοποιό να ξεχωρίζει;
 
Νομίζω το να είναι παρών, να είναι ανοιχτός, να είναι γενναιόδωρος και να αγαπά πάρα πολύ τον ρόλο που θα ερμηνεύσει. Όποιος κι αν είναι αυτός ο χαρακτήρας...
 
Αυτή είναι και η πρώτη συμβουλή που δίνεις στους μαθητές σου; 
 
Ναι, να είναι με ανοιχτή καρδιά και ανοιχτή φαντασία. Επιπλέον να μελετούν εξονυχιστικά το έργο, γιατί στα καλογραμμένα έργα υπάρχουν όλες οι απαντήσεις για τον ρόλο. 
 
Πολλοί μπορεί να έχουν την εντύπωση ότι είσαι κωμική ηθοποιός, ίσως λόγω της τηλεοπτικής επιτυχίας του Κάτω Παρτάλι. Παρ’ όλα αυτά νομίζω ότι οι ρόλοι σου είναι μοιρασμένοι ανάμεσα στην κωμωδία και στο δράμα. Εσύ σε ποια περιοχή νιώθεις καλύτερα;
 
Έχεις δίκιο. Είναι μοιρασμένοι οι ρόλοι και ήθελα να είναι έτσι. Δεν νιώθω σε κάποιο είδος πιο κοντά. Η ανάγκη μου είναι να παίζω καλογραμμένα κείμενα. Όταν έχω στα χέρια μου έναν καλογραμμένο ρόλο από έναν τόσο σπουδαίο συγγραφέα είμαι ευτυχής. Εξάλλου στα πολύ σπουδαία έργα υπάρχουν όλα τα στοιχεία μέσα.Για παράδειγμα, ακόμα και η Βασίλισσα της ομορφιάς, αν και δράμα, έχει πάρα πολύ χιούμορ από γραφής.
 

agoritsa oikonomou texnes plus orthia

 

 Δεν ξέρουμε τίποτα για τη ζωή σου όλα αυτά τα χρόνια που σε παρακολουθούμε. Έχεις κάνει προσπάθεια να προστατεύσεις την προσωπική σου ζωή;

 
Δεν έχω κάνει προσπάθεια. Νομίζω ότι δεν αφορά σε κανέναν. Ακόμα και τότε με τη σειρά η προσοχή των M.M.E. έπεφτε πάνω στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Εγώ δεν είχα πρωταγωνιστικό ρόλο. 
 
Από εκείνη την περίοδο έχεις να συνεργαστείς και με τη Βίκυ Σταυροπούλου, τη Λυσιστράτη της παράστασης...
 
Ναι και χαίρομαι πάρα πολύ γι’ αυτήν τη συνεργασία. Τώρα είναι διαφορετικές οι συνθήκες, γιατί είναι θέατρο. Επιπλέον είναι η πρώτη φορά της Βίκυς στην Επίδαυρο. Όμως η συγγένεια που σου έλεγα και πριν ισχύει και για τη Βίκυ! Πολλά χρόνια το παλεύαμε να συνεργαστούμε και τώρα που ήρθε η κατάλληλη στιγμή το χαιρόμαστε πολύ.
 
Τηλεόραση θα ήθελες να ξανακάνεις; 
 
Πάντα θέλω και προτάσεις γίνονται, αλλά το θέμα είναι να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες. Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι ο χρόνος. Να μπορώ να το κάνω και να υπάρχει μια καλή διάθεση και από τις δύο πλευρές για τον προγραμματισμό. Επιπλέον, έχω τη διδασκαλία στη σχολή και νιώθω τεράστια ευθύνη απέναντι στους μαθητές μου. Δεν θέλω να κάνω εκπτώσεις εκεί. 
 

 

agoritsa8 texnes plus

 

Παρακολούθησες τις «Άγριες Μέλισσες» που σημείωσαν τόση επιτυχία με πολλούς κατά βάση θεατρικούς ηθοποιούς στο καστ; 
 
Δυστυχώς, δεν είχα χρόνο να το κάνω. Έχω δει μόνο τα πρώτα επεισόδια γιατί το συζητούσαμε με την Μαρία (Κίτσου) πέρσι το καλοκαίρι που ήμασταν μαζί στην Ορέστεια και μελετούσε τον ρόλο. Ήξερα ότι και πάρα πολλοί άλλοι φίλοι θα συμμετείχαν και γι’ αυτό ήθελα να το δω. Είναι μια πάρα πολύ καλή δουλειά, με τεράστια ανταπόκριση στον κόσμο και νομίζω ότι όλο αυτό μόνο για καλό είναι. 
Επιπλέον το κοινό γνώρισε ηθοποιούς που μπορεί να μην είχε δει στην τηλεόραση. Το Δέκα, Το Νησί, Η αίθουσα του θρόνου και πολλές άλλες σειρές της δεκαετίας του ’90 που θυμόμαστε είχαν μεγάλη επιτυχία και λόγω των εξαιρετικών ηθοποιών τους. 
 
Μιλάμε για ανθρώπους που είχαν άλλη αφετηρία λόγω της θεατρικής τους εκπαίδευσης: ο αξέχαστος Μηνάς Χατζησάββας, ο Γιάννης Μπέζος ήταν χρόνια ηθοποιοί στο θέατρο. Γι’ αυτό και τώρα χαίρομαι που αυτή η σειρά αναδεικνύει ταλαντούχους θεατρικούς ηθοποιούς. Είναι σημαντικό ο κόσμος να γνωρίζει, για παράδειγμα, τον Γιώργο Γάλλο που είναι ένας σπουδαίος ηθοποιός ή την Μαρία Κίτσου. 
Καλώς η κακώς δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να πάνε θέατρο και έτσι η τηλεόραση γίνεται το ιδανικό μέσο για να επικοινωνήσουμε τη δουλειά μας. Η χώρα μας έχει σπουδαίους ηθοποιούς. Όχι καλούς! Σπουδαίους!
 
Αυτά τα σχεδόν 20 χρόνια που είσαι ηθοποιός τι σου έμαθε αυτή τη δουλειά;
 
Μου έχει μάθει να είμαι σε όλα λίγο «πιο»... Πιο υπομονετική, πιο γενναιόδωρη, πιο προσεκτική...
 
agoritsa texnes plus lysistrati
 
Πώς θα χαρακτήριζες την Αγορίτσα με 5 λέξεις;
 
Α! Γιώτα, δεν έχω ιδέα... Μια, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε... (γέλια)
 
Οι φίλοι σου τι λένε για σένα; Η Αγορίτσα είναι αισιόδοξη; Εξωστρεφής; Ευαίσθητη;
 
Όλα αυτά! Είναι αισιόδοξη, είναι απαισιόδοξη, είναι πεισματάρα, είναι αγωνίστρια....
 
Μπορείς χωρίς πείσμα να είσαι καλός σ’ αυτή τη δουλειά; 
 
Δεν ξέρω, εμένα καλό μού έκανε... Το πείσμα από μόνο του δεν ξέρω αν μπορεί να βοηθήσει. Σίγουρα κάπως το διαχειρίστηκα. 
 
Σχέδια για τον χειμώνα υπάρχουν; Θα συνεχίσετε με τη Βασίλισσα της ομορφιάς;
 
Θέλουμε πολύ! Αλλά δεν ξέρουμε αν θα το επιτρέψουν οι συνθήκες. Πρέπει να βρούμε μεγαλύτερο θέατρο. Επίσης πρέπει να γίνουν προσαρμογές στην ίδια την παράσταση. Δεν μπορώ, για παράδειγμα, να φιλάω τον φίλο μου, τον Αντώνη, επί σκηνής. Θα δείξει… Ελπίζουμε για το καλύτερο!
 
 

 

agoritsa kato texnes plus

 

 Λυσιστράτη 

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
 
31/07 έως 02/08/2020 στις 21:00
 
Ταυτότητα παράστασης: 
 
Μετάφραση Σωτήρης Κακίσης
 
Δραματουργική επεξεργασία - Σκηνοθεσία Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος
 
Σκηνικά Όλγα Μπρούμα
 
Κοστούμια Άγγελος Μέντης
 
Μουσική Κατερίνα Πολέμη
 
Κίνηση Τάσος Καραχάλιος
 
Φωτισμοί Νίκος Βλασόπουλος
 
Μουσική διδασκαλία Μελίνα Παιονίδου
 
Βοηθός σκηνοθέτη Αναστασία Στυλιανίδη
 
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά) Πάρης Αλεξανδρόπουλος, Βίκυ Βολιώτη, Στεφανία Γουλιώτη, Βαγγέλης Δαούσης, Δάφνη Δαυίδ, Στέλιος Ιακωβίδης, Γιάννης Κότσιφας, Νεφέλη Μαϊστράλη, Γιώργος Ματζιάρης, Ελπίδα Νικολάου, Αγορίτσα Οικονόμου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Βίκυ Σταυροπούλου, Νίκος Ψαρράς

 

 

Διαβάστε επίσης: 

 

Είδα Τη «Βασίλισσα Της Ομορφιάς», Σε Σκηνοθεσία Ελένης Σκότη

Συνέντευξη Με Τον Γιάννη Κότσιφα, Στα Παρασκήνια Του «Βυσσινόκηπου»

 

Στεφανία Γουλιώτη: «Στις Πρόβες Διαλύομαι Γνωρίζοντας Τον Εαυτό Μου»

 

Έχει παίξει ίσως την καλύτερη Κλυταιμνήστρα που έχω δει τα τελευταία χρόνια στο θέατρο στην «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» που σκηνοθέτησε η Μαρία Πρωτόπαππα για το Φεστιβάλ Αθηνών το 2013. Σε κάθε παράταση καταφέρνει να ξεχωρίζει.

Φέτος στην πρώτη της συνεργασία με την ομάδα ΝΑΜΑ και την Ελένη Σκότη πετυχαίνει για μια ακόμα φορά μια εκπληκτική ερμηνεία ως Ματριόνα, μια αδίστακτη χωριάτισσα που σπρώχνει το γιο της μεταξύ άλλων μέχρι το έγκλημα για το χρήμα.

Μετά το τέλος της δίωρης και ιδιαίτερα εξαντλητικής παράστασης μοιάζει τόσο ενθουσιασμένη και χαρούμενη καθ’ όλη τη διάρκεια της κουβέντας που ξεχνάς ότι η Αγορίτσα Οικονόμου ήταν η γυναίκα η οποία κινούσε τα νήματα στη «Δύναμη του σκότους» του Λεβ Νικολάγεβιτς Τολστόι. Η αδυσώπητη Ματριόνα έχει μεταμορφωθεί σε φωτεινό άγγελο και μου μιλά για τον «ελεήμονα θεό του θεάτρου»

 

agorisaoikonoumou.jpg

Μετά την ενασχόλησή σου με το συγκεκριμένο έργο ποια νομίζεις πως είναι τα συμπεράσματα του Τολστόι για την ανθρώπινη φύση;

Καταρχήν το έργο το έγραψε γύρω στο 1886, προς το τέλος της ζωής του. Ήταν απογοητευμένος και πηγή έμπνευσης για το εν λόγω κείμενο ήταν ένα πραγματικό γεγονός. Το 1880 κάποιος στο γάμο της πρόγονής του αποκάλυψε μπροστά σε όλους ότι μαζί της έκανε παιδί, το σκότωσε και είχε σκοτώσει και ένα άλλο παιδί του. Αυτό τον τάραξε, γιατί μέχρι τότε στη Ρωσία επικρατούσε η άποψη ότι κακοί και διεφθαρμένοι ήταν οι αριστοκράτες, οι βασιλιάδες, ενώ οι μουζίκοι, οι αμόρφωτοι, οι οποίοι δούλευαν από το πρωί μέχρι το βράδυ και πίστευαν στον Θεό, ήταν καλοί και αγνοί. Έπειτα από το συγκεκριμένο συμβάν ο Τολστόι κλονίστηκε, αν και δεν ζούσε στον κόσμο του. Έγραψε λοιπόν ένα έργο η υπόθεση του οποίου διαδραματίζεται σε μια ρωσική επαρχία, σε ένα χωριό στη μέση του πουθενά, που το μαστίζει η φτώχεια και στο οποίο γίνονται απίστευτα εγκλήματα που όλοι γνωρίζουν αλλά κανένας δεν αναφέρεται σε αυτά. Θεωρώ πως ο Τολστόι ήταν βαθύτατα απογοητευμένος, όμως, επειδή έτρεφε τεράστια αγάπη και θαυμασμό για το ανθρώπινο είδος που είναι ελαττωματικό, υποστήριζε ότι όλοι είναι εν δυνάμει ικανοί για τα πάντα, από τους πολύ πλούσιους μέχρι τους πιο φτωχούς, από τους πολύ θρησκευόμενους μέχρι τους άθεους.

Γι’ αυτό κατά κάποιο τρόπο δικαιολογεί τους ήρωες;

Νομίζω πως ναι. Άλλωστε και οι ηθοποιοί και οι σκηνοθέτες, όταν είναι αντιμέτωποι με αρνητικούς ρόλους, είναι υποχρεωμένοι να βρουν ελαφρυντικά. Και στο συγκεκριμένο έργο, το οποίο κατά την άποψή μου είναι ένα αριστούργημα, ο Τολστόι τους δικαιολογεί όλους, ακόμα και εμένα. Αναφέρεται συνέχεια ότι στην περίπτωσή της δεν γίνεται αλλιώς, ότι επιβάλλεται να σκοτωθεί το νεογέννητο.

Υπάρχει πάντως μια τάση η μάνα να δικαιολογείται, με το πρόσχημα ότι τα κάνει όλα για το παιδί της. Αυτό το ελαφρυντικό τής δίνεις και εσύ;

Ναι, αλλά η Ματριόνα φτάνει στο έγκλημα. Και αυτό δεν έχει σχέση μόνο με το μωρό. Το πρώτο της έγκλημα αφορά τα χρήματα. Θεωρώ πως όλα τα κάνει για την επιβίωσή της. Μπορεί να μη συμφωνούμε, μπορεί να μη μας αρέσει, αλλά συμβαίνει και αυτό.

Πώς δικαιολογείς μέσα σου τη Ματριόνα;

Είναι παντρεμένη με έναν άνθρωπο που δεν αγάπησε ποτέ, είναι βαθύτατα ερωτευμένη με το γιο της, ζει μέσα στην ανέχεια και προσπαθεί με οποιονδήποτε τρόπο να βελτιώσει τη ζωή της.

Το έργο δεν το έχουμε ξαναδεί στην Αθήνα. Έχει ανέβει μόνο μία φορά στη Θεσσαλονίκη. Εσύ γνώριζες το κείμενο;

Όχι.

Ποια ήταν η πρώτη σου αντίδραση όταν το διάβασες;

Τρελάθηκα. Δεν μπορούσα να πιστέψω πως ο Τολστόι έγραψε αυτό το έργο το 1886 με τόσο χιούμορ. Όταν το διάβαζα, γελούσα πάρα πολύ. Είναι η γραφή του τέτοια. Πιστεύω πως πολλοί σημαντικοί συγγραφείς έχουν πάρα πολύ χιούμορ, γιατί είναι διάνοιες, τόσο απλά. Τώρα, αν εμείς το αντιληφθούμε, θελήσουμε να το ενστερνιστούμε και να το προβάλουμε και στο κοινό, είναι θέμα απόφασης. Θεωρώ πως όλα τα σπουδαία έργα έχουν χιούμορ. Η «Ορέστεια», για παράδειγμα, έχει πάρα πολύ χιούμορ. Ο Ευριπίδης έχει πάρα πολύ χιούμορ. Όλοι οι τραγικοί, οι μεγάλοι συγγραφείς. Και ο Τολστόι είναι ένας σπουδαίος συγγραφέας. Γι’ αυτό έπαθα πλάκα, επειδή δεν το περίμενα. Είναι ιδιαίτερα σκληρός, βάζει το μαχαίρι στο κόκαλο, αλλά έχει και πάρα πολύ χιούμορ.

Η συνεργασία σου με την Ελένη Σκότη και την ομάδα ΝΑΜΑ πώς ήταν;

Αριστούργημα. Είναι πολύ ανοιχτά μυαλά, διαβάζουν, μελετούν, ψάχνουν, κάνουν έρευνα. Δεν είναι τυχαίοι άνθρωποι. Γι’ αυτό εξάλλου είναι στο χώρο τόσα χρόνια και πάει καλά το θέατρό τους. Δεν είναι τυχαία η επιτυχία που σημείωσε, για παράδειγμα, το «Αγαπητή Ελένα». Είχα έναν ενδοιασμό γιατί καμιά φορά, όταν ακούς Τολστόι, σκέφτεσαι ότι το κείμενο θα είναι πολύ σοβαρό. Όμως, όταν το διάβασα, εξεπλάγην με το χιούμορ του και είχα μια φοβία μήπως το προτείνω και δεν υπάρχει ανταπόκριση. Ωστόσο η πορεία ήταν κοινή. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό, διότι με την πάροδο των προβών διαπιστώσαμε ότι συμβαδίζουμε.

Πώς προέκυψε η συνεργασία σας;

Γι’ αυτό ευθύνονται η Πέγκυ Τρικαλιώτη και ο Γιώργος Παπαγεωργίου. Είπαν στην Ελένη (Σκότη) ότι ήξεραν μια ηθοποιό που πίστευαν πως θα έκανε για το ρόλο και άξιζε να με δει.

Σε ποια συνθήκη νιώθεις πιο δημιουργική, στις πρόβες ή στην παράσταση;

Και στις πρόβες και στην παράσταση. Στις πρόβες έχεις το πλεονέκτημα ότι, αν ο μη γένοιτο συμβεί κάτι, σταματάς και ξαναρχίζεις. Στην παράσταση δεν έχεις αυτή την πολυτέλεια. Πρέπει να μπαλώσεις το οτιδήποτε άρον άρον. Ο θεός του θεάτρου όμως είναι μεγάλος και ελεήμων, είναι δίπλα μας.

Έχεις αναφέρει ότι δεν θέλεις να έρχονται οι δικοί σου στις πρεμιέρες. Γιατί;

Ναι, αυτό ίσχυε πιο παλιά. Δεν το έχω ξεπεράσει εκατό τοις εκατό, αλλά το δουλεύω. Είναι λίγο δύσκολο. Στην πρεμιέρα έχεις μεγάλη αγωνία, να πάνε όλα καλά, να πεις σωστά τα λόγια. Μια μητέρα, για παράδειγμα, πώς να την πείσεις; Αφού βλέπει το παιδί της. Υπάρχει και ένα δεύτερο, τρίτο επίπεδο. Μια αγωνία να είσαι καλή, να τα καταφέρεις, να στηρίξεις. Δεν είναι εύκολο. Αν έρθουν και οι δικοί μου, αυτό ενισχύεται.

Έχεις ασχοληθεί με πολλά και διαφορετικά είδη. Σε έχουμε δει από μιούζικαλ, παιδική παράσταση, μέχρι αρχαία τραγωδία. Εσύ πού αισθάνεσαι καλύτερα;

Μου αρέσουν όλα. Προσπαθώ και έχω κάνει πάρα πολλά είδη και με διαφορετικούς συνεργάτες. Έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στο αρχαίο δράμα. Για κάποιον ανεξήγητο ρόλο νιώθω οικεία. Αγαπώ ιδιαίτερα το συγκεκριμένο είδος και έχω παίξει σε αρκετές παραστάσεις. Ξεκίνησα με τις «Τρωάδες», στις οποίες γνώρισα και την Πέγκυ. Εκεί με είδε και ο Δημήτρης Λιγνάδης και με πήρε στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Ωστόσο αγαπώ και άλλα είδη. Το μιούζικαλ, για παράδειγμα, το αγαπώ πάρα πολύ και, όταν μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία πέρυσι, ξετρελάθηκα.

Αν και πολλά χρόνια στο θέατρο, στην τηλεόραση σε έχουμε δει μόνο στο «Κάτω Παρτάλι». Πώς ήταν αυτή η εμπειρία;

Πολύ ωραία, διότι οι πιο πολλοί ήμασταν γνωστοί. Με τους περισσότερους είχαμε ξαναδουλέψει στο θέατρο, οπότε το θέμα της επικοινωνίας είχε λυθεί. Είχαμε κατά κάποιο τρόπο προϋπηρεσία.

Απογοητεύτηκες που έληξε έτσι άδοξα η σειρά;

Δεν μου άρεσε. Θέλω να πω, όταν γίνεται μια δουλειά με τόση αγάπη, τόσο ταλέντο και τέτοια αφοσίωση από όλους, σημειώνει τόση επιτυχία και καταλήγει έτσι, κάτω από αυτές τις συνθήκες, είναι θλιβερό. Αντιλαμβάνομαι την κατάσταση, αλλά είναι στενόχωρο.

 

cover_1745.jpg

 Ποιος προσωπικός ή επαγγελματικός σου μύθος έχει καταρριφθεί; Τι πίστευες και περίμενες από αυτή τη δουλειά και απογοητεύτηκες;

Πίστευα πως, αν είσαι πάρα πολύ καλός, θα σε πάρουν, για παράδειγμα, μέσα από κάποια ακρόαση. Με την πάροδο των χρόνων συνειδητοποίησα ότι αυτό δεν ισχύει, γιατί πολύ απλά ίσως να μην είσαι αυτό που θέλει ο άλλος. Μπορεί να περάσεις από ακρόαση και να είσαι αριστούργημα, έτοιμος, πάρα πολύ καλός, αλλά όχι αυτό που αναζητά ο σκηνοθέτης. Για παράδειγμα, βλέπει ένας σκηνοθέτης σε μια ακρόαση μια κοπέλα ένα και ογδόντα, μελαχρινή, πάρα πολύ καλή, όμως για το συγκεκριμένο ρόλο αναζητά κάποια ξανθωπή, πιο αδύνατη και πιο κοντή. Γιατί έτσι την έχει φανταστεί. Μια ενδεχόμενη απόρριψη δεν έχει πάντα σχέση με την αμφισβήτηση της αξίας ή του ταλέντου του ηθοποιού. Αυτή λοιπόν ήταν μια αλήθεια που ανακάλυψα, καθώς ήμουν πεπεισμένη ότι, αν είσαι πολύ καλός, σε προτιμούν. Βεβαίως ενδέχεται να σε δει κάποιος, να ξετρελαθεί και να σε επιλέξει μεμιάς. Και αυτό συμβαίνει. Όλα αυτά τα κατάλαβα στη διάρκεια της δουλειάς. Κατά τα άλλα δεν έχει καταρριφθεί κάτι. Άλλωστε εγώ δεν ήμουν ποτέ αιθεροβάμων. Μπήκα και μεγάλη στη σχολή, όχι στα δεκαεπτά, στα δεκαοκτώ, όπως μπαίνουν πολλά παιδιά. Ήμουν απόλυτα συνειδητοποιημένη και ήξερα ότι τα πράγματα είναι δύσκολα. Ότι έπρεπε να προχωρήσω βήμα βήμα. Ότι απαιτείται πάρα πολλή δουλειά, πάρα πολλή δουλειά.

Ακούγεται κάποια στιγμή στην παράσταση ότι «του αθώου τα δάκρυα πέφτουν σαν μπόρα πάνω στον ένοχο». Αυτό τη συγκεκριμένη περίοδο τι συνειρμούς σού δημιουργεί;

Είμαι λίγο απαισιόδοξη. Αυτή λοιπόν η φράση μού φέρνει στο μυαλό όλον αυτό τον κόσμο, όλα αυτά τα παιδιά που έχουν έρθει σε μας και έχουν πάει και σε άλλες χώρες. Όλοι αυτοί διά της βίας εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, τη ζωή τους για να σωθούν. Αυτή η αγριότητα με συγκλονίζει. Με ταράζει το γεγονός ότι οι υψηλά ιστάμενοι δεν ενδιαφέρονται και φοβάμαι ότι καμία χώρα δεν θα νοιαστεί γι’ αυτούς. Μόνο οι απλοί άνθρωποι βοηθούν, δίνουν από το υστέρημά τους, φιλοξενούν, προσφέρουν ό,τι μπορούν. Δεν ξέρω αν το είχατε ακούσει, αλλά πριν από πολλά χρόνια στο πλαίσιο μιας έρευνας σε διάφορες χώρες έβαλαν κάποιον να λιποθυμήσει για να διαπιστώσουν αν ο κόσμος ευαισθητοποιείται μπροστά σε ένα τέτοιο συμβάν. Όπως προέκυψε, μόνο στην Ελλάδα έτρεξαν. Δεν ξέρω αν ισχύει, αλλά το έχω ακούσει. Είμαστε ένας πονεμένος λαός. Έχουμε περάσει πάρα πολλά και περνάμε και δυστυχώς θα περνάμε. Οπότε μόνο ο ένας με τον άλλο. Καμία συμπόνια από τους κρατούντες.

Η Αγορίτσα Οικονόμου πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Η δύναμη του σκότους» του Λέοντα Τολστόι στο Σύγχρονο Θέατρο, σε σκηνοθεσία-καλλιτεχνική επιμέλεια Ελένης Σκότη-Γιώργου Χατζηνικολάου.

 

popolaros banner

popolaros banner

lisasmeni mpalarina

Video

 

sample banner

Ροή Ειδήσεων

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία